"ഗവ.എച്ച് .എസ്.എസ്.ചാവശ്ശേരി" എന്ന താളിന്റെ പതിപ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

|സ്ഥലപ്പേര്=

|ആൺകുട്ടികളുടെ എണ്ണം 1-10=826

|പെൺകുട്ടികളുടെ എണ്ണം 1-10=753

|വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം 1-10=1579

|അദ്ധ്യാപകരുടെ എണ്ണം 1-10=58

|പ്രിൻസിപ്പൽ=റോസമ്മ ടി സി

|പ്രധാന അദ്ധ്യാപകൻ=തിലകൻ തേലക്കാടൻ ''(പൂർണ്ണ അധിക ചുമതല)''

|പി.ടി.എ. പ്രസിഡണ്ട്=അജയകുമാർ

|എം.പി.ടി.എ. പ്രസിഡണ്ട്=സോയ കെ

 

<!-- സ്കൂൾ വിവരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള സ്ഥലം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു -->കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ തലശ്ശേരി വിദ്യാഭ്യാസ ജില്ലയിൽ ഇരിട്ടി ഉപജില്ലയിലെ ചാവശ്ശേരി എന്ന സ്ഥലത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു സർക്കാർ വിദ്യാലയമാണ് '''ഗവ: ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്ക്കൂൾ ചാവശ്ശേരി'''.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകത്തിൽ, [[:പ്രമാണം:14052 ചാത്തുക്കുട്ടി ഗുരുക്കൾ.png|കരിമ്പിലെക്കണ്ടി ചാത്തുക്കുട്ടി ഗുരുക്കൾ]] എന്ന നിലത്തെഴുത്താശാൻ ആരംഭിച്ച എഴുത്തുപള്ളിക്കൂടമാണ് വളർച്ചയുടെ പടവുകൾ പിന്നിട്ട്, ഇന്നത്തെ ചാവശ്ശേരി ഗവ: ഹയർസെക്കന്ററി സ്ക്കൂൾ ആയി പരിണമിച്ചത്.ചാവശ്ശേരിയിൽ ആരംഭിച്ച തപാലാഫീസിൽ പോസ്റ്റ് മാസ്റ്റർ ആയി എത്തിയ പൂക്കോട് സ്വദേശിയായ അദ്ദേഹം ചാവശ്ശേരി കോവിലകത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന അനുസരിച്ച് കോവിലകത്തോട് ചേർന്ന പൂവളപ്പ് എന്ന പറമ്പിൽ ഒരു എഴുത്തുപള്ളിക്കൂടം ആരംഭിക്കുകയുണ്ടായി. പിന്നീട് കോവിലകം വകയായുള്ള സ്ഥലം വിദ്യാലയം തുടങ്ങുന്നതിനായി റജിസ്ട്രർ ചെയ്ത് നൽകി. ഇന്നത്തെ വില്ലേജ് ഓഫീസ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്തിനടുത്ത് മൺകട്ടയും വൈക്കോൽ മേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയുമായി ഒരു കെട്ടിടം ഗുരുക്കൾ പണിതു. പൂഴിയിൽ വിരലുകൾ ചേർത്ത് രൂപപ്പെട്ട ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ ചാവശ്ശേരിക്ക് അറിവിന്റെ വാതായനങ്ങൾ തുറന്നു തന്നു. കരിക്കിൻതൊണ്ടിൽ പൂഴിയും തോർത്തുമുണ്ടുമായെത്തിയ അന്നത്തെ കുട്ടികളാണ് ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം സ്വായത്തമാക്കിയ ചാവശ്ശേരിയിലെ ആദ്യതലമുറ.                                               

[[ഗവ.എച്ച് .എസ്.എസ്.ചാവശ്ശേരി/ക്ലബ്ബ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ.|ക്ളബ്ബുകൾ]]

!2019 മുതൽ

|}

{{#multimaps: 11.94872,75.61275 | zoom=13 }}

 

പ്രമാണം:14052 profile.jpeg|ഹൈസ്കൂൾ വിഭാഗം പ്രവേശന കവാടം

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ തന്നെ മരുന്നിന്റെ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. ഈ ഗന്ധത്തിൽനിന്നൊരുമോചനം അവളാഗ്രഹിച്ചിട്ടു നാളുകളേറെയായി....

സർക്കാർ ആശുപത്രിയിലെ ഇരുപത്തിയാറാം വാർഡ് മുറി. ആർക്കോവേണ്ടി കറങ്ങുന്ന ഫാൻ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത മരുന്നിന്റെ ഗന്ധം എല്ലാം അവൾക്കിപ്പോൾ ശീലമായിരിക്കുന്നു.

"ഓൾക്ക് ക്യാൻസറാണത്രേ" വീട്ടിലെ തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള ചേച്ചിയോട് മാമി പറയുമ്പോഴാണ് അവളും അറിയുന്നത്. അനാഥയായ അവളുടെ ചിലവ് താങ്ങാനാവാതെ ക്യാൻസർ സെന്ററിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ബന്ധുക്കൾ. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ജീവിതമേ മടുത്തു. എന്തിനോ വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ചികിത്സ.. എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നു.

ഡോക്ടർ മുറിയിലേക്ക് വന്നു പരിശോധിച്ചു പോയി. ഒന്നുമവൾ അറിഞ്ഞില്ല.. അറിഞ്ഞിട്ടും അനങ്ങിയില്ല എന്ന് പറയുന്നതാകും ശരി. അങ്ങനെ രണ്ടു മൂന്നു ദിവസങ്ങൾ കൂടി കൊഴിഞ്ഞുപോയി.പ്രത്യേകിച്ച് മാറ്റമൊന്നുമുണ്ടായില്ല..രോഗം മൂർച്ഛിച്ചെന്നല്ലാതെ...ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്ന നേഴ്സ് വേഗത്തിൽ ഓടി പോകുന്നതും വെപ്രാളപ്പെട്ട്ഡോക്ടറെ വിളിച്ച് മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നതും കണ്ടു.അവസാനം മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഡോക്ടറുടെ തല ഒരു ജീവൻ നിലച്ചതിന്റെ ദുഃഖത്താൽ താഴ്ന്നിരുന്നു...