"ഡി.എച്ച്.എസ്. നെല്ലിപ്പുഴ/എന്റെ ഗ്രാമം..." എന്ന താളിന്റെ പതിപ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

ഒരു കാലത്ത് അധികാരത്തിന്റേയും സമ്പന്നതയുടേയും ഉന്നതിയിൽ നാട്ടുഭരണം ഉള്ളംകയ്യിൽ നിർത്തിയ മണ്ണാർക്കാട് നായർ തറവാട് കെട്ടിട സമുച്ഛയം നാശോന്മുഖമാകുന്നു. നാട്ടുഭരണത്തിന്റെ കാലശേഷം സാംസ്‌ക്കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങളുടേയും കലാരംഗത്തിന്റേയും കൂടി തറവാടായിരുന്നു ഇവിടം. ഏറെ പ്രശസ്തമായ തനിയാവർത്തനം സിനിമയിൽ ബാലൻ മാഷിന്റെ തറവാടായി ചിത്രീകരിച്ചത് ഇവിടെയായിരുന്നു. അധർവം, അനന്തൻ താ

മസിക്കുന്ന വീട്, ഗസൽ, അമ്മ, അംബിക ചേച്ചി തുടങ്ങി നിരവധി മലയാള സിനിമകൾ ഈ തറവാട്ടിൽ പിറവിയെടുത്തു. കേരള വാസ്തുവിദ്യയുടെ കേതാരമായ ഈ പതിനാറുകെട്ടിലെ പ്രധാന നാലുകെട്ടിലെ പണിയെല്ലാം പ്രശസ്തമായ ഉളിചെത്തിലാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. കേരളത്തിൽ അപൂർവമായി കാണപ്പെടുന്ന പതിനാറുകെട്ടുകളിൽ ഒന്നാണ് ഈ തറവാട്. വള്ളുവനാട്ടിലെ പ്രഭു കുടുംബത്തിൽവച്ചേറ്റവും ശക്തരായിരുന്നവരാണിവർ.ഇവരുടെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ചു ചരിത്രത്തിൽ വർഷം കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിലും ചരിത്രത്തിൽ ഒരുപാട് കഥകൾ മണ്ണാർക്കാട് നായർ തറവാട്ടുക്കാരെകുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. സാമൂതിരിയുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ വള്ളുവനാട് രാജാവ് തോൽക്കുകയും വള്ളുവനാടിന്റെ ഒരു ഭാഗമായ മണ്ണാർക്കാട്, അട്ടപ്പാടി, പൂഞ്ചോല എന്നീ വിശാലഭൂഭാഗങ്ങളുടെ ഭരണകർത്താവായി സാമൂതിരി തന്റെ പടനായകരിലൊരാളെ നിയോഗിക്കുകയും പിന്നീടദ്ദേഹം മണ്ണാർക്കാട് മുപ്പിൽ നായർ എന്നറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെന്നതാണ് ഒരു ചരിത്രം.ഹിസ്റ്റോറിയൻ കോങ്ങാട് ബാലഗംഗാധരൻ മാഷ് പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ് .വള്ളുവനാട്ടിലെ പ്രഭുകുടുംബങ്ങളിൽ പെടുമെങ്കിലും മണ്ണാർക്കാട് നായർക്ക് നാടുവാഴി സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല .വമ്പിച്ച ഭൂസ്വത്തിനു ഉടമയായിരുന്നു ഇവർ .മണ്ണാർക്കാട് മലവാരവും, അട്ടപ്പാടിയും ,സൈലന്റ് വാലിയുമടക്കം ഇവരുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായിരുന്നു .കുന്നത്താട്ട് മാടമ്പിൽ എന്നാണ് ഗൃഹനാമം. ഇവിടുത്തെ സ്ഥാനിക്കു അരിയിട്ടു വാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നു. തച്ചങ്ങാട്ട് അച്ചൻ ആണു പട്ടോല മേനോൻ ( പ്രധാന കാര്യസ്ഥൻ). അരക്കുർശ്ശി ദേശത്തു ഉദയർക്കുന്നു ഭഗവതിയാണു ഇവരുടെ പരദേവത.മണ്ണാർക്കാട് നായർക്കു ചാത്തു ഉണ്ണാമൻ എന്നാണു സ്ഥാനം. രണ്ടാം സ്ഥാനം യാക്കുണ്ണാമൻ എന്നു പറയും . എന്റെ നായാട്ടുടയ അനന്തിരവൻ എന്നാണു വള്ളുവക്കോനാതിരി ഇവരെ സംബോധന ചെയ്യുക.നാടു വാഴിയല്ലാത്തത് കൊണ്ടു മാലിഖാൻ അനുവദിച്ചില്ലെന്നും ചരിത്രരേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഏകദേശം ഇരുനൂറോളം വർഷം പഴക്കമുണ്ട് ഈ തറവാടിനെന്നാണ് ചരിത്രരേഖകളിൽ കാണുന്നത് . വള്ളുവനാടിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇവർക്കുള്ള പങ്ക് ഏറെ വലുതാണ്....

                                       പഴയ മദിരാശി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തെക്കേഅറ്റത്ത് കിടക്കുന്ന പാലക്കാട് ജില്ലയിൽപ്പെട്ട മണ്ണാർക്കാട്, തെക്കേ ഇന്ത്യയുടെ പരിഛേദമാണ്. ഈ ഗ്രാമത്തില് തെക്കേ ഇന്ത്യക്കാരായ മലയാളികള്, തമിഴര്, തെലുങ്കര്, കന്നടക്കാര് എന്നിവരെല്ലാമുണ്ട്. തമിഴ് ചെട്ടിയാർമാരും, മണ്ണാർക്കാട് മുപ്പിൽനായരും അലക്കുജോലിക്കായി തമിഴ്നാട്ടിൽനിന്നും വണ്ണാരെ കൊണ്ടുവന്നു എന്നും അങ്ങനെ ഈ സ്ഥലം വണ്ണാർക്കാട് (അന്ന് ഇവിടം കാടുകൾകൊണ്ട് സമൃദ്ധമായിരുന്നു) എന്നറിയപ്പെടുകയും കാലക്രമേണ വണ്ണാർക്കാട്, മണ്ണാർക്കാടായി മാറി എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. മലബാര് മാന്വലില് മണ്ണാർക്കാടിന് വീണാർക്കര് എന്നു പേരുള്ളതായി കാണാം(പേജ് 524, 1985 എഡിഷന്).  പുരാണങ്ങളിലുള്ള ഒട്ടനവധി കഥകളും പേരുകളും ഈ ഗ്രാമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ഔഷധവീര്യമുള്ള കുന്തിപ്പുഴയും അതിലെ പാത്രക്കടവും ഉദാഹരണമാണ്. അരക്കില്ലത്തു നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട പാണ്ഡവര് ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, പാത്രം കഴുകി കമഴ്ത്തിയതാണ് പാത്രക്കടവ് എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. വളരെ ഉയരത്തില് നിന്നും പാറക്കെട്ടിലേക്ക് വെള്ളം വീണ് കാലക്രമേണ പാറയ്ക്ക് പാത്രത്തിന്റെ ആകൃതി കൈവന്നതായും വെള്ളത്തിന്റെ ശക്തിയായ പതനം കൊണ്ടാണ് പാത്രത്തില് വെള്ളം വീഴുന്നതുപോലെയുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. സാമൂതിരിയുമായുള്ള യുദ്ധത്തില് വള്ളുവനാട് രാജാവ് തോൽക്കുകയും വള്ളുവനാടിന്റെ ഒരു ഭാഗമായ മണ്ണാർക്കാട്, അട്ടപ്പാടി, പൂഞ്ചാല എന്നീ വിശാലഭൂഭാഗങ്ങളുടെ ഭരണകർത്താവായി സാമൂതിരി തന്റെ നായര് പടനായകരിലൊരാളെ നിയോഗിക്കുകയും പിന്നീടദ്ദേഹം മണ്ണാർക്കാട് മുപ്പില് നായര് എന്നറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പരമ്പരാഗതമായി നാനാജാതിമതവിഭാഗത്തില് പെട്ടവര് വളരെ സഹവർത്തിത്വത്തോടെ കഴിഞ്ഞുവരുന്ന പ്രദേശമാണ് മണ്ണാർക്കാട്. തെന്നിന്ത്യാക്കാരായ വിവിധ സമുദായക്കാരെല്ലാം ഈ ഗ്രാമത്തിലുണ്ടായിരുന്നങ്കിലും ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ജന്മികള് പാതായ്ക്കരമന, കാറ്റിലമിറ്റംമന, ഒളപ്പമണ്ണ മന, ഈനപട്ടന്മാര്, മൂപ്പില് നായര്, കല്ലടി കുടുംബം എന്നിവരായിരുന്നു. മുപ്പിൽനായര് സ്ഥാപിച്ച അരകർശ്ശി ഉദയർകുന്ന് ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ മണ്ണാർക്കാട് പൂരം ഇവിടുത്തെ മതസൌഹാർദ്ദത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ഒരാഴ്ച നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂരത്തിന്റെ വിജയത്തിനടിസ്ഥാനം എല്ലാ വിഭാഗക്കാരുടെയും കൂട്ടായ്മയാണ്. 1836 മുതല് ബ്രിട്ടീഷ് നയത്തിനെ എതിർത്തുകൊണ്ട് മാപ്പിളകർഷകര് മുന്നോട്ടുവന്നിരുന്നു. ഈ സമരപരമ്പരകളില് ശക്തിമത്തായതും നീണ്ടുനിന്നതുമായ പോരാട്ടമാണ് 1921-ലേത്. മലബാർകലാപത്തിന്റെ ചരിത്രപ്രാധാന്യവും കർഷകജനവിഭാഗങ്ങളുടെ വിപുലമായ പങ്കാളിത്തവും, അതില് ഊർജ്ജിമായി പ്രവർത്തിച്ച രാഷ്ട്രീയ ധാരകളെയും വിലകുറച്ചു ചിത്രീകരിക്കാന്, കലാപം അടിച്ചമർത്തിയതിനു ശേഷവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികള് ശ്രമിച്ചു. കലാപകാലത്ത് നെല്ലിപ്പുഴ പാലവും, കുന്തിപ്പുഴ പാലവും പൊളിക്കുകയും കലാപകാരികള് കാരാകുറുശ്ശി പ്രദേശത്ത് അഭയം തേടുകയും ചെയ്തതായി പറയപ്പെടുന്നു.