"ജി.വി.എൽ.പി.എസ് ചിറ്റൂർ/അധ്യാപകർ" എന്ന താളിന്റെ പതിപ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

Schoolwiki സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
No edit summary
No edit summary
 
(ഒരേ ഉപയോക്താവ് ചെയ്ത ഇടയ്ക്കുള്ള 19 നാൾപ്പതിപ്പുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നില്ല)
വരി 1: വരി 1:
==അധ്യാപകരുടെ സൃഷ്ടികൾ==


==<font color=#006400><b><big>അധ്യാപകരുടെ സൃഷ്ടികൾ</big></b></font>==
{| class="wikitable sortable mw-collapsible"
|+
അധ്യാപകരുടെ സൃഷ്ടികൾ
!ക്രമ നം  !! അധ്യാപകർ  !! സൃഷ്ടികൾ
|-
| 1 || [[ചിത്രം:21302-pavildas.jpg|thumb|100px|പവിൽദാസ്]] || കോവിഡ് നൽകിയ പാഠം


===കവിതകൾ/கவிதைகள்===
വിദ്യ പകർന്നിടും കലാലയത്തിൽ
ഒന്നു ഞാൻ നോക്കിടും നേരമിപ്പോൾ.
വിദ്യാലയത്തിന്റെ സ്മരണകൾ തൻ
നെഞ്ചിലേക്കങ്ങനെ വന്നിടുന്നു.
ശൂന്യമായ്ക്കിടക്കുന്ന ക്ലാസ് മുറികളിൽ
നോക്കുമ്പോൾ എൻമനം നീറിടുന്നു.
മൺതരികൾ പാറുന്ന സ്കൂൾ മുറ്റത്തോ,
ഒരായിരം പാഴ്ച്ചെടികൾ നിറഞ്ഞാടുന്നു.
പണ്ടത്തെ കാഴ്ച്ചകൾ ഞാനോർക്കവേ,
എൻഹൃദയനൊമ്പരം ആരു കേൾക്കാൻ .
കൂട്ടമായ് കളിച്ചോരോ കുസൃതിക്കുരുന്നുകളും
കൂട്ടിലൊതുക്കുമീ  കാലഘട്ടം.
ക്ലാസ്മുറിയിൽ നിറഞ്ഞാടി
നിന്നോരോ കുട്ടിയും,
വീടുകളിലൊതുങ്ങി കളിയാടുന്നു.
എവിടെയോ കേട്ടൊരു മഹാമാരി രോഗവും
വന്നിതു നമ്മുടെ പ്രിയതോഴനായ്.
എന്തിനോ വേണ്ടിയോടുന്ന നമ്മളിതാ
ജീവനുവേണ്ടി ഒതുങ്ങീടുന്നു.
കോവിഡിലുലയുന്നു ലോകമെങ്ങും
നീറുന്നു മാനുഷ ഹൃദയങ്ങളും.
പണമെന്നോ ധനമെന്നോ നോക്കീടാതെ
കോവിഡോ നമ്മളെ വിഴുങ്ങിടുന്നു.
ഓർക്കുക പ്രകൃതിതൻ നിയമത്തിലോ?
സത്യവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞീടുന്നു.
ഓർക്കുക മാനവ ഹൃദയങ്ങളേ
ധർമ്മത്തിൻ വഴി തന്നെ പാലിച്ചിടാം.
ലോകമേ തറവാടായ് തോന്നീടുകിൽ
മാറിടും ഈ കോവിഡ് കാലഘട്ടം.


          <u><big>சின்னாறு</big></u>
|-
|2|| [[ചിത്രം:21302-Hemambika.jpeg|thumb|100px|ഹേമാംബിക. വി]] ||കുഞ്ഞിക്കിളി


  துள்ளி ஓடும் மான்கள்
  അമ്മച്ചിറകിൻ നന്മത്തണലിൽ
  அசைந்து நடக்கும் யானைகள்
  സ്നേഹക്കുളിരിൽ കഴിയുമ്പോൾ
  பம்மிச் செல்லும் பன்றிகள்
  ഇളവെയിലേറ്റു പറന്നീടാനായ്
  பாய்ந்து ஊறும் பாம்புகள்
  ചിറകുകൾ മെല്ലെയൊരുങ്ങുന്നു.
ഉള്ളം കുളിരും തെളിനീർ പുഴയിൽ
തുള്ളി രസിച്ചു കളിച്ചീടാം
പച്ചക്കുടയിൽ കയറിയിരുന്ന്
കാഴ്ചകളൊത്തിരി കണ്ടീടാം
ചെന്നിറമോലും സന്ധ്യാ വാനിൽ
മേഘത്തോണിയിലേറീടാം
സുന്ദരസ്വപ്നം നമ്മുടെ ലോകം
ഭാഗ്യമിതെല്ലാം കാണേണം.
ജന്മമിതേകിയ അമ്മയ്ക്കായ്
നന്ദി പറഞ്ഞാൽ മതിവരുമോ?


  பதுங்கிப் பாயும் புலிகள்
  അമ്മക്കിളി
பயமில்லா காட்டெருமைகள்
மெல்ல ஊரும் ஆமைகள்
தாவிப் பாயும் குரங்குகள்


  வானளாவிய மரங்கள்
  കുഞ്ഞിളം ചിറകു വിരുത്തി നീ നീങ്ങവേ
  வஞ்சமில்லா காட்டருவிகள்
  എന്നുള്ളമൊന്നു തുടിച്ചിടുന്നു
  வட்டமிடும் சிட்டுகள்
  എത്രയും ധന്യമീ നിമിഷമെൻ ജീവനിൽ
  வன்மையான மலைகள்
  നിൻ ആദ്യചുവടുകൾ നോക്കി നിൽക്കെ
നീ കാണുമീ ലോകമാകവേ സുന്ദരം
നിൻ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്കൊത്തു നോക്കിൽ
മുന്നോട്ടു പോകുമ്പൊളൊന്നോർക്ക നീ നിന്റെ
നന്മകൾ കളയാതെ കാത്തു കൊൾക
ഒരുപാടു കാതങ്ങൾ നിൻ വഴിത്താരയിൽ
ഒരു ദീപനാളമായ് എന്റെ സ്നേഹം
വഴികാട്ടുവാനായി അണയാതെ തെളിയട്ടെ
വിജയങ്ങൾ നിന്നെ വരിച്ചിടട്ടെ!


ஈர்த்திழுக்கும் மனதையே
|-
  அமைதியான அரங்கமே
|3|| സി.ബി.രമാദേവി (മുൻ അദ്ധ്യാപിക) ||ഹൃദയനൊമ്പരം
பசுமை மலை அழகலாம்
இறைவன் கொடுத்த சின்னாறாம்.


                  திருமதி.பிர்தௌஸ் ஆசிரியை
ഞാനിന്നൊരു മഹായജ്ഞശാല
                  ஜி.வி.எல்.பி.எஸ்.சிற்றூர்.
എന്നുള്ളമതിനുള്ളിലഗ്നികുണ്ഡം
എന്നിലെ സ്നേഹവും മോഹവുമെല്ലാമെ
വെന്തുവെണ്ണീറായി തീർന്നുവിന്ന്
 
സ്നേഹിപ്പതെന്തിനു വേർപിരിയാൻ
മോഹിപ്പതെന്തിനു വ്യർഥമാകിൽ
ഇന്നു നാം കാൺമതു നാളെയോ കാണില്ല
എങ്കിലും എന്നുള്ളം നീറിടുന്നു.
 
പുല്ലിനും പൂവിനും ജീവജാലങ്ങൾക്കും
എന്തിനു നല്കി നീ ജന്മമീശ?
പൊട്ടിമുളച്ചു വളരുന്നതിൻ മുമ്പേ
തട്ടിയെടുക്കുവാൻ വേണ്ടിയല്ലോ?
 
ജീവൻകൊടുത്തു രസിക്കുകയും
ജീവനെടുത്തതിൻ മാറ്റുകൂട്ടുകയും
എന്നുള്ളമെന്തിനു നിന്നെ വിളിക്കുന്നു
ഇന്നു നിൻ പേരു മറന്നുപോയ് ഞാൻ
 
ഈ ലോക മിന്നുനിൻ നാടകശാലയാ-
മാലോകരെല്ലാം നടീനടന്മാർ
ഈ നടനശാലയിലെന്തിനു നൽകി നീ
കോമാളി തൻ വേഷമിന്നെനിക്ക്
 
എന്റെയീ വേഷമഴിച്ചെടുക്കാൻ
എന്നു നീയെത്തുമീ വേദിയിൽ
ഇനിയെത്ര ഞാനിനി നീറിടേണം
ഇനിയെത്ര ഞാൻ നടനമാടിടേണം.

10:53, 10 ഫെബ്രുവരി 2022-നു നിലവിലുള്ള രൂപം

അധ്യാപകരുടെ സൃഷ്ടികൾ

അധ്യാപകരുടെ സൃഷ്ടികൾ
ക്രമ നം അധ്യാപകർ സൃഷ്ടികൾ
1
പവിൽദാസ്
കോവിഡ് നൽകിയ പാഠം
വിദ്യ പകർന്നിടും കലാലയത്തിൽ
ഒന്നു ഞാൻ നോക്കിടും നേരമിപ്പോൾ.
വിദ്യാലയത്തിന്റെ സ്മരണകൾ തൻ
നെഞ്ചിലേക്കങ്ങനെ വന്നിടുന്നു.
ശൂന്യമായ്ക്കിടക്കുന്ന ക്ലാസ് മുറികളിൽ
നോക്കുമ്പോൾ എൻമനം നീറിടുന്നു.
മൺതരികൾ പാറുന്ന സ്കൂൾ മുറ്റത്തോ,
ഒരായിരം പാഴ്ച്ചെടികൾ നിറഞ്ഞാടുന്നു.
പണ്ടത്തെ കാഴ്ച്ചകൾ ഞാനോർക്കവേ,
എൻഹൃദയനൊമ്പരം ആരു കേൾക്കാൻ .
കൂട്ടമായ് കളിച്ചോരോ കുസൃതിക്കുരുന്നുകളും
കൂട്ടിലൊതുക്കുമീ  കാലഘട്ടം.
ക്ലാസ്മുറിയിൽ നിറഞ്ഞാടി
നിന്നോരോ കുട്ടിയും,
വീടുകളിലൊതുങ്ങി കളിയാടുന്നു.
എവിടെയോ കേട്ടൊരു മഹാമാരി രോഗവും
വന്നിതു നമ്മുടെ പ്രിയതോഴനായ്.
എന്തിനോ വേണ്ടിയോടുന്ന നമ്മളിതാ
ജീവനുവേണ്ടി ഒതുങ്ങീടുന്നു.
കോവിഡിലുലയുന്നു ലോകമെങ്ങും
നീറുന്നു മാനുഷ ഹൃദയങ്ങളും.
പണമെന്നോ ധനമെന്നോ നോക്കീടാതെ 
കോവിഡോ നമ്മളെ വിഴുങ്ങിടുന്നു.
ഓർക്കുക പ്രകൃതിതൻ നിയമത്തിലോ?
സത്യവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞീടുന്നു.
ഓർക്കുക മാനവ ഹൃദയങ്ങളേ
ധർമ്മത്തിൻ വഴി തന്നെ പാലിച്ചിടാം.
ലോകമേ തറവാടായ് തോന്നീടുകിൽ
മാറിടും ഈ കോവിഡ് കാലഘട്ടം.
2
ഹേമാംബിക. വി
കുഞ്ഞിക്കിളി
അമ്മച്ചിറകിൻ നന്മത്തണലിൽ
സ്നേഹക്കുളിരിൽ കഴിയുമ്പോൾ
ഇളവെയിലേറ്റു പറന്നീടാനായ്
ചിറകുകൾ മെല്ലെയൊരുങ്ങുന്നു.
ഉള്ളം കുളിരും തെളിനീർ പുഴയിൽ
തുള്ളി രസിച്ചു കളിച്ചീടാം
പച്ചക്കുടയിൽ കയറിയിരുന്ന്
കാഴ്ചകളൊത്തിരി കണ്ടീടാം
ചെന്നിറമോലും സന്ധ്യാ വാനിൽ
മേഘത്തോണിയിലേറീടാം
സുന്ദരസ്വപ്നം നമ്മുടെ ലോകം
ഭാഗ്യമിതെല്ലാം കാണേണം.
ജന്മമിതേകിയ അമ്മയ്ക്കായ്
നന്ദി പറഞ്ഞാൽ മതിവരുമോ?
അമ്മക്കിളി
കുഞ്ഞിളം ചിറകു വിരുത്തി നീ നീങ്ങവേ
എന്നുള്ളമൊന്നു തുടിച്ചിടുന്നു
എത്രയും ധന്യമീ നിമിഷമെൻ ജീവനിൽ
നിൻ ആദ്യചുവടുകൾ നോക്കി നിൽക്കെ
നീ കാണുമീ ലോകമാകവേ സുന്ദരം
നിൻ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്കൊത്തു നോക്കിൽ
മുന്നോട്ടു പോകുമ്പൊളൊന്നോർക്ക നീ നിന്റെ
നന്മകൾ കളയാതെ കാത്തു കൊൾക
ഒരുപാടു കാതങ്ങൾ നിൻ വഴിത്താരയിൽ
ഒരു ദീപനാളമായ് എന്റെ സ്നേഹം
വഴികാട്ടുവാനായി അണയാതെ തെളിയട്ടെ
വിജയങ്ങൾ നിന്നെ വരിച്ചിടട്ടെ!
3 സി.ബി.രമാദേവി (മുൻ അദ്ധ്യാപിക) ഹൃദയനൊമ്പരം
ഞാനിന്നൊരു മഹായജ്ഞശാല 
എന്നുള്ളമതിനുള്ളിലഗ്നികുണ്ഡം
എന്നിലെ സ്നേഹവും മോഹവുമെല്ലാമെ 
വെന്തുവെണ്ണീറായി തീർന്നുവിന്ന്
സ്നേഹിപ്പതെന്തിനു വേർപിരിയാൻ
മോഹിപ്പതെന്തിനു വ്യർഥമാകിൽ
ഇന്നു നാം കാൺമതു നാളെയോ കാണില്ല
എങ്കിലും എന്നുള്ളം നീറിടുന്നു.
പുല്ലിനും പൂവിനും ജീവജാലങ്ങൾക്കും
എന്തിനു നല്കി നീ ജന്മമീശ?
പൊട്ടിമുളച്ചു വളരുന്നതിൻ മുമ്പേ
തട്ടിയെടുക്കുവാൻ വേണ്ടിയല്ലോ?
ജീവൻകൊടുത്തു രസിക്കുകയും 
ജീവനെടുത്തതിൻ മാറ്റുകൂട്ടുകയും
എന്നുള്ളമെന്തിനു നിന്നെ വിളിക്കുന്നു
ഇന്നു നിൻ പേരു മറന്നുപോയ് ഞാൻ
ഈ ലോക മിന്നുനിൻ നാടകശാലയാ-
മാലോകരെല്ലാം നടീനടന്മാർ
ഈ നടനശാലയിലെന്തിനു നൽകി നീ
കോമാളി തൻ വേഷമിന്നെനിക്ക്
എന്റെയീ വേഷമഴിച്ചെടുക്കാൻ
എന്നു നീയെത്തുമീ വേദിയിൽ
ഇനിയെത്ര ഞാനിനി നീറിടേണം
ഇനിയെത്ര ഞാൻ നടനമാടിടേണം.