പ്രകൃതീ ... --- നീ ഇത്രയും നിശബ്ദയായിരുന്നുവോ
നിൻ മേനിയിൽ ഇത്രയും വാസന മറഞ്ഞിരുന്നുവോ,
കേൾക്കാത്ത പാട്ടിൻ്റെ നിൻ സ്വരമിന്നു ഞാനറിയുന്നു
നിൻ വിരിമാറിൽ കരിഞ്ചായം തേൽക്കാനിന്നാരുമില്ല:
നിന്റെ ഗന്ധത്തിന് മായം കലർത്താനിന്നാരുമില്ല,
നിൻ ഹൃത്തിൽ കൂർത്ത മുനകളാൽ മാന്തി,
നിൻ രക്തം കുടിക്കുവാനി ന്നാരുമില്ല:
ഇന്നു ഞാനറിയുന്നു നിൻ നൊമ്പരം
തല ചായ്ച്ചീടട്ടേ മതി വരുവോളം
അനുഗ്രഹിച്ചീടണേ അമ്മേ
ശപിച്ചീടല്ലേ നിൻ മക്കളെ
എൻ കര ത്താൽ നിന്നെ പുൽകിടാം
മാറത്തെ മുത്തു പോൽ കാത്തു കൊള്ളാം
തെല്ലുമേ ഭയന്നീടാതെ
നിദ്രയിലാഴ്ന്നു കൊൾക
അമ്മേ - ...... പ്രകൃതി ---- ..
