എ.യു.പി.എസ്. തൃപ്പനച്ചി/എന്റെ ഗ്രാമം

സ്ഥലനാമ ചരിത്രം

മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഏറനാട് താലൂക്കിൽ പുൽപ്പറ്റ പഞ്ചായത്തിലെ ഒരു ഗ്രാമം ആണ് തൃപ്പനച്ചി

ഈ   പ്രദേശത്തിന് തൃപ്പനച്ചി എന്ന പേര് വന്നതിൽ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട് തൃപ്പനച്ചിയുടെ ആദ്യകാല നാമം വാസദേവപുരം എന്നായിരുന്നു .സന്താനഗോപാല ക്ഷേത്രം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്‌തിരുന്നത് വാസദേവപുരം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രദേശത്താണ് .അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ  പ്രദേശത്തിനു വാസദേവപുരം എന്ന പേര് വന്നത് .അതുപോലെ ചെത്തുവഴി എന്ന പേരും തൃപ്പനച്ചിയുടെ ആദ്യകാല നാമങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.കിഴിശ്ശേരിയെയും മഞ്ചേരിയെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ നടവഴി ഈ  പ്രദേശത്തു കൂടി കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു .ഈ വഴിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ചെത്തുവഴി എന്ന നാമം ഉണ്ടായത് .ഇന്നത്തെ പ്രദേശത്തിന്റെ മാനമാത്രമായ തൃപ്പനച്ചിടെ ഉത്‌ഭവവയുമായി ബന്ധപെട്ടു വ്യത്യസ്തമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട് .മൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് അപ്പുറം ഒരു ഹൈന്ദവ ഭക്തൻ ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠയുമായി ഈ പ്രദേശത്തു എത്തുകയും സ്നാനത്തിനു വേണ്ടി ഈ പ്രതിഷ്‌ഠ ഒരു പനച്ചി മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ വെക്കുകയുണ്ടായി.എന്നാൽ സ്നാനത്തിനു ശേഷം ആ ഭക്തനു പനച്ചിടെ താഴെ നിന്നും പ്രതിഷ്ഠ എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല .പിന്നീടു രണ്ടു പനച്ചികൾ അവിടെ വളർന്നു വരികയുണ്ടായി .പില്ക്കാലത്തു തൃപ്പനച്ചി എന്ന പ്രദേശ നാമം പ്രദേശത്തിന് ലഭിച്ചു

ഭൂമി ശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകൾ

മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പുൽപറ്റ ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിലെ 4,5,6 വാർഡുകൾ ഉൾകൊണ്ട പ്രദേശമാണ് തൃപ്പനച്ചി .ചെറിയ മലകളും കുന്നുകളും കൃഷിക്കനുയോജ്യമായ പാടങ്ങളും ചേർന്ന പ്രകൃതി രമണീയമായ പ്രദേശമാണ് തൃപ്പനച്ചി .മിതമായ കാലാവസ്ഥയാണ് ഈ പ്രദേശത്തുള്ളത് .പൂർവ്വ കാലത്ത് വയലുകളിൽ നെൽകൃഷി ചെയ്‌തിരുന്നു. അത് പോലെ തന്നെ ധാരാളം ഫലഭൂയിഷ്ടമായ ഭൂമിയുള്ളതിനാൽ ഭക്ഷ്യ വിളയായ പയർ ,വേണ്ട തുടങ്ങിയ വിളകളും കൃഷി ചെയ്‌തിരുന്നു .കൃഷി ഒരു സംസ്കാരമായി കണ്ട ജനതയായിരുന്നു ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നത്‌ .പ്രകൃതിക്ക് യാതൊരു കോട്ടവും തട്ടാതെ മലകളിലും ചെറു കുന്നുകളിലും പറങ്കി മാവ് പോലെയുള്ള നാണ്യ വിളകളും ഈ പ്രദേശത്തുള്ള ജനങ്ങൾ കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു .

ജനജീവിതം

തൃപ്പനച്ചിയുടെ  പൂർവ്വകലാചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ അന്ന്  ജീവിച്ച ജനങ്ങളിൽ 90%വും കാര്ഷികപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവരായിരുന്നു .പ്രധാനമായും നെൽക്കൃഷിയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത് .കൂടെ കാര്ഷികവിളകളും നന്ന്യവിളകളും കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു .വ്യത്യസ്ത മതവിഭാഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിലും മതത്തിന്റെപേരിലും മറ്റും ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാർഷിക ഉത്പന്നങ്ങൾക്ക് പകരം കാർഷിക ഉത്പന്നങ്ങൾ കൈമാറിയിരുന്നു ബാർട്ടർ സംവിധാനം നിലനിന്നിരുന്നു. കാലാവസ്ഥക്കനുസരിച്ചുള്ള കൃഷിരീതികൾ ഇവിടെ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. കൃഷിയിറക്കി വിളവെടുക്കന്നത് വരെ കൃഷി ഭൂമിയുടെ ഓരങ്ങളിൽ കർഷകർ കുടിൽ കെട്ടിയിരുന്നു. സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർ നമ്പൂതിരി നായർ വിഭാഗങ്ങളായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഏറിയ പങ്ക് ഇവരുടെ കൈവശമായിരുന്നു. കാർഷിക ഉത്പന്നങ്ങൾ പലതും മറ്റുദേശങ്ങളിയെക്കു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.