ഈ മാതാവിന്റെ വെമ്പൽ
അറിയാതെ പോകുന്ന മാനവിക ലോകമേ
ഇതെൻപേറ്റുനോവിൻ
വേദന നീ അറിയണം
എൻ കാർകൂന്തൽ
വെട്ടി തെളിച്ചു നീ
എന്നിലെ ജീവവായു
മലീമസമാക്കി നീ
എൻ മാറിടം തുരത്തി
എടുത്തു നീ
ഇന്ന് എന്നിൽകുളിരേകും
മഞ്ഞിൻ പുതപ്പില്ല
ഇന്നെൻ തലോടലിൽ
തണുപ്പേകും തെന്നൽ ഇല്ല
ഇന്നെൻ സൗന്ദര്യമാം
നിറത്തിൽ തെന്നൽ ഇല്ല
ഇന്ന് എന്നിൽ സ്വാന്ത്വനമേകി വർഷകാലം ഇല്ല
ഇതാ ഇന്നെൻ അന്ത്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു
പതിയെ എൻ കല്ലറയിലേക്ക് ഞാൻ നടന്നു നീങ്ങുന്നു
ഇനിയെങ്കിലും നീ മുതിരണം മനുഷ്യ എന്നിലെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ
