സ്വാതന്ത്രത്തിനതിരുകളില്ലാത്തലോകത്തു
ഞാനൊരു ശലഭമായി പറന്നുയരവെ
വീടുകളിലെ വെട്ടം കുറയവെ.....
ഞാനൊരടി പുറത്തോട്ടു വെക്കവെ
വെട്ടത്തിനതിരുകൾ പൊട്ടി തകർക്കുവാൻ
പൊൻ സൂര്യൻ കിഴക്കുദിക്കവെ
പുഷ്പങ്ങൾ മൊട്ടിട്ടുവിരിയാൻ കൊതിക്കവെ
നാലിതൾ പൂവിതൊന്നു വിടരവെ
പൂമ്പാറ്റകൾ തേൻ തുള്ളി നുകരവെ
ആയിരം നയന വിസ്മയങ്ങൾ പ്രപഞ്ചമാകെയും
പരക്കവെ, അക്ഷരം നാവിൽ തുമ്പിൽ നിന്നും
വഴുതവെ, സാഗരം സാക്ഷിയാം അസ്തമയം നടക്കവെ
ഹൃദയങ്ങൾ പ്രിയ ശബ്ദങ്ങൾക്കായി
കാതോർക്കവെ, പച്ചിലകൾ വാടവെ
ഈ തലമുറക്കിതൊന്നും കാണുവാനെവിടെ
നേരമെന്നോർത്തു നിൽക്കുന്നു ഞാൻ ..........