കെ.ടി.എം.എച്ച്.എസ്. മണ്ണാർക്കാട്/അക്ഷരവൃക്ഷം/കവിത

ഇനി

അക്ഷരങ്ങളത്രയും
പിടഞ്ഞുവീണു മരിച്ചിരിക്കുന്നു
വാക്കുകളോ വിള്ളലേറ്റ്
വികൃതമായിക്കഴിഞ്ഞു
വരികളാവട്ടെ ദിശയറിയാതെ
നെട്ടോട്ടമോടുന്ന തിരക്കിലാണ്
പക്ഷെ ഇന്നോളം പടർന്നിറങ്ങിയ
മഷി മൊഴിയാതിരുന്നില്ല
ഇനി നീയൊരു കവിയല്ല
മറിച്ചൊരു കവിതയാകുക
വലിച്ചു ചീന്തുന്ന കരങ്ങളെ
കടിച്ചു കീറുന്ന
ചുവന്നു പൂത്ത കവിത.............

                             അഞ്ജലി 10B

നിസ്സാരൻ

കൊറോണയുണ്ടത്രേ കൊറോണയിപ്പോൾ,
കൊടും ഭീകരനാം അവനൊരു കൃമികീടം
അഖിലാണ്ഡലോകവും വിറപ്പിച്ചുകൊമണ്ടവൻ
അതിവേഗം പടരുന്നു കാട്ടുതീയായ്
വിദ്യയിൽ കേമരാം മാനവരൊക്കെയും
വിധിയിൽ പകച്ചങ്ങു നിന്നിടുമ്പോൾ
വിരസത ഒട്ടുമേ പിടികൂടാതവൻ
വിലസുന്നു ലോകത്തിൻ ഭീഷണിയായ്
ഇനിയാര് ഇനിയാര് മുൻപന്തിയിലെന്നു
രാഷ്ട്രങ്ങളോരോന്നും ഭയന്നിടുന്നു.
ഞാനില്ല ‍‍ഞാനില്ല എന്നോതിക്കൊണ്ടവർ
ഓടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു ഭീരുക്കളായ്
കേമത്തം കാട്ടാൻ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നോർ
കേണിടുന്നു അല്പം ശ്വാസത്തിനായ്
കേട്ടവർ കേട്ടവർ അടയ്ക്കുന്നു മാർഗ്ഗങ്ങൾ
കേറി വരാതെ തടഞ്ഞീടുവാനായ്
കണ്ണിലും കാണാത്ത കാതിലും കേൾക്കാത്ത
കൊറോണാ നീയിത്ര ഭീകരനോ
ആണവായുധക്കോപ്പുകൾ പോലും നിൻ
ആനന്ദ നൃത്തത്തിൽ കളിപ്പാവയോ
സങ്കടമുണ്ടയ്യോ മനസ്സകമെല്ലാമേ
സാധുക്കളാം മനുജരെ ഓർത്തിടുമ്പോൾ
സത്യത്തിൽ ഈ ഗതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്
സത്യമാർഗ്ഗത്തിൻ ദിശയല്ലയോ?
അഹന്തകളെല്ലാമേ വെടിയുക മനുഷ്യാ നീ
അഹങ്കരിക്കേണ്ടവൻ അവനല്ലയോ?
നിസ്സാരമായ് കൃമികീടത്തെ കാണാതെ
നിന്റെ നിസ്സാരത ഓർക്കുക നീ

                             അശ്വതി .പി.6B