ആശ്വാസകരം, എനിക്കീ ദുർഘടകാലവും
കലർപ്പില്ലാതെ ശ്വസിക്കാം എനിക്കിപ്പോൾ ...
അരുതാത്തതെല്ലാം ചെയ്തപ്പോൾ
ഞാൻ നിങ്ങളോടപേക്ഷിചച്ചതും ഈ ഒരു മാറ്റം.
സ്വാർത്ഥതയല്ലിത് കരുതലാണ് ..
നാളെയെന്ന പുലരിയ്ക്കായുള്ള കാത്തുവയ്പ്പാണ്...
എൻ അരുമ മക്കൾ എന്നുമെന്നും,
എൻ കൂടെ വേണമെന്ന ആശയാണ് ...
ഒരുപക്ഷേ ഇനിയുമെൻ്റെമേൽ നിങ്ങൾ
അസ്തൃങ്ങളെയ്ത് നോവിച്ചേയ്ക്കാം...
എങ്കിലും ഞാൻ അവയെല്ലാം ക്ഷമിക്കും.
എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളെൻ അരുമ മക്കൾ...
തലമറന്ന് നിങ്ങൾ എണ്ണ തേയ്ക്കുംപോൾ...
ചിലതുണ്ടെനിക്ക് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുവാൻ...
കൊഴിയാതെ കാക്കേണ്ട ഒരു സുമമാണ് ഞാൻ...
കെടാതെ കാക്കേണ്ട തിരിനാളം