|
|
| വരി 1: |
വരി 1: |
| [[{{PAGENAME}}/തീരത്തിന്റെ ഓരത്ത്| തീരത്തിന്റെ ഓരത്ത്]] | | [[{{PAGENAME}}/തീരത്തിന്റെ ഓരത്ത്| തീരത്തിന്റെ ഓരത്ത്]] |
|
| |
|
| |
| തീരമേ തീരമേ നീയെന്തിങ്ങനെ
| |
|
| |
| തീരത്തിന്റെ ഓരത്ത് കണ്ണുംനട്ട്
| |
|
| |
| ആർക്കോവേണ്ടി നിഗൂഢതയുടെ അന്തകാരത്തിലേക്ക്
| |
|
| |
| കണ്ണുംനട്ട് നിൽപ്പു....................!
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| തിരമാലകൾ ആർത്തിരമ്പി തീരത്തെ വധിക്കുന്നു
| |
|
| |
| എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ തീരം സ്വയം പിൻവാങ്ങുന്നു
| |
|
| |
| എന്തെന്നറിയാതെ തൻ ദുഃഖങ്ങൾ സ്വയം
| |
|
| |
| കടിച്ചമർത്തുന്നു......................!!!!!
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| തിരമാലകളുടെ ആർത്തിരമ്പൽ ചെവിയോർത്ത്
| |
|
| |
| നിൽക്കുന്നതാ..........
| |
|
| |
| കാതിലെ ഇരമ്പലിന് ഉന്മാദവസ്ഥയിൽ ഞാൻ
| |
|
| |
| മൂകനായ് കാതോർത്തു നിന്നു
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| സൂര്യന്റെ മടക്കയാത്രക്കായി കണ്ണും മനസ്സും
| |
|
| |
| നട്ട് തീരത്തിന്റെ ഓരത്ത് കാത്തിരിപ്പു
| |
|
| |
| ഒന്നോ രണ്ടോ പേരല്ല ഒരായിരം പേർ
| |
|
| |
| അവന്റെ മടക്കയാത്രയെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| പതിവുപോലെ നേരം പുലരുന്നതു
| |
|
| |
| രാത്രിയാവുന്നതും ഒരു ചിട്ടിയിൽ പോകുന്നു
| |
|
| |
| ചിലപ്പോൾ നേരത്തേ രാത്രിയാകും
| |
|
| |
| ചിലപ്പോൾ വൈകി രാത്രിയാകും
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| തീരത്തിന്റെ ഓരത്തു നിൽക്കുന്നവർ
| |
|
| |
| ഏപ്പോഴും ജാഗരൂകരായിരിക്കണം..........
| |
|
| |
| കടൽ ചിലപ്പോൾ വിഷംതുപ്പുന്ന
| |
|
| |
| ഉഗ്രരൂപിണിയായി മാറിയേക്കാം...............!!
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| ചിലർ കൂട്ടംകൂടി വർത്തമാനം പറയുകയും
| |
|
| |
| ചിലർ മാനസികമായ നൊമ്പരങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുവാനും
| |
|
| |
| ഇവരെയെല്ലാം തീരം സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നുവോ
| |
|
| |
| അതോ.................................?
| |
|
| |
|
| |
|
| |
| മനുഷ്യമനസുകളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന
| |
|
| |
| നീയിപ്പോൾ ചെയ്യുന്നതെന്താണ്
| |
|
| |
| തീരമേ തീരമേ നീയെന്തിങ്ങനെ ??????
| |
| ആൽബർട്ട് അഗസ്റ്റിൻ
| |
| IX എ, GVHSS KARTHIKAPURAM
| |
