"ഗവ. എച്ച് എസ് എസ് പൂത്തൃക്ക" എന്ന താളിന്റെ പതിപ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം
| വരി 40: | വരി 40: | ||
== ചരിത്രം == | == ചരിത്രം == | ||
<br />തയ്യാറാക്കിയത് | |||
<br />ശ്രീ.സി.വി. മധുസൂദനന് | |||
<br />ശ്രീ.എസ് അജിത് പ്രസാദ് | |||
പണ്ട് പൂത്തൃക്കയില് പള്ളിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.പള്ളിക്കൂടവും. പണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാല് വളരെ പണ്ടല്ല. നൂറു വര്ഷം മുമ്പുള്ള കഥയാണ്. പുതിയ തലമുറയ്ക്ക പഴങ്കഥയായി തോന്നാവുന്ന കഥ. | പണ്ട് പൂത്തൃക്കയില് പള്ളിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.പള്ളിക്കൂടവും. പണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാല് വളരെ പണ്ടല്ല. നൂറു വര്ഷം മുമ്പുള്ള കഥയാണ്. പുതിയ തലമുറയ്ക്ക പഴങ്കഥയായി തോന്നാവുന്ന കഥ. | ||
ദേവാലയങ്ങളും ധര്മ്മാശുപത്രികളും റോഡുകളും ബാങ്കും പോസ്റ്റാഫീസും വായനശാലയും വഴിയോരത്തുടനീളം കടകളുമായി വികസനപാതയിലൂടെ മുന്നേറുകയാണ് ഇന്ന് പൂത്തൃക്ക. ഗ്രാമത്തില് നിന്നും പട്ടണത്തിലേക്ക് വളരാനുള്ള വെമ്പല് ! | ദേവാലയങ്ങളും ധര്മ്മാശുപത്രികളും റോഡുകളും ബാങ്കും പോസ്റ്റാഫീസും വായനശാലയും വഴിയോരത്തുടനീളം കടകളുമായി വികസനപാതയിലൂടെ മുന്നേറുകയാണ് ഇന്ന് പൂത്തൃക്ക. ഗ്രാമത്തില് നിന്നും പട്ടണത്തിലേക്ക് വളരാനുള്ള വെമ്പല് ! | ||
| വരി 46: | വരി 50: | ||
കുരുന്നുകള്ക്കായി കുടിപ്പള്ളിക്കൂടമായിരുന്നു. അതെ, ആശാന്കളരി തന്നെ. അങ്ങോട്ട് കുട്ടികളെ അയയ്ക്കാന് കുറച്ചുപേര് മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു. അക്ഷരം വശമാക്കുന്നത് അത്യാവശ്യമാണെന്ന് കരുതിയവര്മാത്രം അണ്ടികുളത്താശാന്റെ കളരിയില് കുട്ടികളെ വിട്ട് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചു. | കുരുന്നുകള്ക്കായി കുടിപ്പള്ളിക്കൂടമായിരുന്നു. അതെ, ആശാന്കളരി തന്നെ. അങ്ങോട്ട് കുട്ടികളെ അയയ്ക്കാന് കുറച്ചുപേര് മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു. അക്ഷരം വശമാക്കുന്നത് അത്യാവശ്യമാണെന്ന് കരുതിയവര്മാത്രം അണ്ടികുളത്താശാന്റെ കളരിയില് കുട്ടികളെ വിട്ട് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചു. | ||
മുമ്പേ നടക്കാനും മുന്കൂട്ടികാണാനും കഴിയുന്ന ചിലര് എന്നും എവിടെയും ഉണ്ടാവുമല്ലോ. അങ്ങനെ ചിലര് പൂത്തൃക്കയില് ഒരു പാഠശാല സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങി. പരസ്പരം ചര്ച്ചചെയ്തു തുടങ്ങി. ആ മനുഷ്യസ്നേഹികളുട സ്വപ്നങ്ങള് , കഠിനപരിശ്രമങ്ങള്ക്കൊടുവില് പൂത്തൃക്കയുടെ ഗ്രാമഹൃദയത്തില്, ചെറുതെങ്കിലും കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമായിരുന്ന പാഠശാല സ്ഥാപിതമായി. അന്നത്തെ ആ ദീര്ഘവീക്ഷണത്തിന്നുടമകളെ ആര്ക്കെല്ലാമറിയാം. അതോര്ക്കാന് ആര്ക്കാണു നേരം. പക്ഷേ , സകലരുമറിയണം, സ്മരകളോടെ ഹൃദയത്തില് സൂക്ഷിക്കണം ആ പേരുകള്. ഒരാള് '''നടുവിലെ വീട്ടില് പുരവത്ത് പൈലി''', മറ്റൊരാള് '''ചോറ്റിക്കുഴി വര്ക്കി വര്ക്കി'''. നന്ദിയോടെ നാം ഓര്ക്കേണ്ട പേരുകള്. | മുമ്പേ നടക്കാനും മുന്കൂട്ടികാണാനും കഴിയുന്ന ചിലര് എന്നും എവിടെയും ഉണ്ടാവുമല്ലോ. അങ്ങനെ ചിലര് പൂത്തൃക്കയില് ഒരു പാഠശാല സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങി. പരസ്പരം ചര്ച്ചചെയ്തു തുടങ്ങി. ആ മനുഷ്യസ്നേഹികളുട സ്വപ്നങ്ങള് , കഠിനപരിശ്രമങ്ങള്ക്കൊടുവില് പൂത്തൃക്കയുടെ ഗ്രാമഹൃദയത്തില്, ചെറുതെങ്കിലും കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമായിരുന്ന പാഠശാല സ്ഥാപിതമായി. അന്നത്തെ ആ ദീര്ഘവീക്ഷണത്തിന്നുടമകളെ ആര്ക്കെല്ലാമറിയാം. അതോര്ക്കാന് ആര്ക്കാണു നേരം. പക്ഷേ , സകലരുമറിയണം, സ്മരകളോടെ ഹൃദയത്തില് സൂക്ഷിക്കണം ആ പേരുകള്. ഒരാള് '''നടുവിലെ വീട്ടില് പുരവത്ത് പൈലി''', മറ്റൊരാള് '''ചോറ്റിക്കുഴി വര്ക്കി വര്ക്കി'''. നന്ദിയോടെ നാം ഓര്ക്കേണ്ട പേരുകള്. | ||
<br />ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകത്തിലാണ് പൂത്തൃക്ക വിദ്യാലയത്തിന്റെ പിറവിക്കു പാതയൊരുക്കാന് പുരവത്ത് പൈലിയും ചേറ്റിക്കുഴി വര്ക്കിയും മുന്നിട്ടിറങ്ങിയത്. ഏതിനും ക്രൈസ്തവസഭയായിരുന്നു ഇരുവര്ക്കും മാര്ഗ്ഗദീപം. കോട്ടയം ഭദ്രാസനത്തിനുകീഴിലായിരുന്നു പൂത്തൃക്കയുള്പ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങള്.പുലിക്കോട്ടില് മാര് ദിവന്നാസിയോസായിരുന്നു അന്നത്തെ മെത്രാപൊലീത്ത. | <br />ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകത്തിലാണ് പൂത്തൃക്ക വിദ്യാലയത്തിന്റെ പിറവിക്കു പാതയൊരുക്കാന് പുരവത്ത് പൈലിയും ചേറ്റിക്കുഴി വര്ക്കിയും മുന്നിട്ടിറങ്ങിയത്. ഏതിനും ക്രൈസ്തവസഭയായിരുന്നു ഇരുവര്ക്കും മാര്ഗ്ഗദീപം. കോട്ടയം ഭദ്രാസനത്തിനുകീഴിലായിരുന്നു പൂത്തൃക്കയുള്പ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങള്.പുലിക്കോട്ടില് മാര് ദിവന്നാസിയോസായിരുന്നു (അന്നത്തെ മെത്രാപൊലീത്ത. | ||
പുരവത്ത് പൈലിയും ചേറ്റിക്കുഴി വര്ക്കിയും കോട്ടയത്തു ചെന്ന് മെത്രാപ്പോലീത്തയെ കണ്ടു. ആശാന് കളരി മാത്രമാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്കാശ്രയമെന്നറിയിച്ചു. പള്ളിക്കൂടം തുടങ്ങാനുള്ള ആഗ്രഹം ബോധിപ്പിച്ചു.സഹായിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ഭദ്രാസനാധിപന് കനിഞ്ഞു. സഭയില് നിന്നും ഗ്രാന്റിന് അനുമതിയായി. ഇപ്പോഴത്തെ വെയിറ്റിംഗ് ഷെഡ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്തിനു പിന്നില് അന്നുണ്ടായിരുന്നത് എന്. വി. ജോസഫിന്റെ കെട്ടിടമായിരുന്നു. അവിടെ സഭയുടെ ഗ്രാന്റോടെ സ്ക്കൂള് പ്രവര്ത്തനമാരംഭിച്ചു. കാവുമോളല് പൗലോസാശാന് പ്രധാന ഗുരുനാഥന്. അക്ഷരാഭ്യാസം മുതല് ഐ.ടി വരെ നീളുന്ന ഇന്നത്തെ സിലബസൊന്നും അന്നില്ല. ഭാഷ, കണക്ക്, പിന്നെ കുറച്ചു ശ്ലോകങ്ങള്. പൗലോസാശാനും കുട്ടികളും സോത്സാഹം മുന്നോട്ടുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. | പുരവത്ത് പൈലിയും ചേറ്റിക്കുഴി വര്ക്കിയും കോട്ടയത്തു ചെന്ന് മെത്രാപ്പോലീത്തയെ കണ്ടു. ആശാന് കളരി മാത്രമാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്കാശ്രയമെന്നറിയിച്ചു. പള്ളിക്കൂടം തുടങ്ങാനുള്ള ആഗ്രഹം ബോധിപ്പിച്ചു.സഹായിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ഭദ്രാസനാധിപന് കനിഞ്ഞു. സഭയില് നിന്നും ഗ്രാന്റിന് അനുമതിയായി. ഇപ്പോഴത്തെ വെയിറ്റിംഗ് ഷെഡ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്തിനു പിന്നില് അന്നുണ്ടായിരുന്നത് എന്. വി. ജോസഫിന്റെ കെട്ടിടമായിരുന്നു. അവിടെ സഭയുടെ ഗ്രാന്റോടെ സ്ക്കൂള് പ്രവര്ത്തനമാരംഭിച്ചു. കാവുമോളല് പൗലോസാശാന് പ്രധാന ഗുരുനാഥന്. അക്ഷരാഭ്യാസം മുതല് ഐ.ടി വരെ നീളുന്ന ഇന്നത്തെ സിലബസൊന്നും അന്നില്ല. ഭാഷ, കണക്ക്, പിന്നെ കുറച്ചു ശ്ലോകങ്ങള്. പൗലോസാശാനും കുട്ടികളും സോത്സാഹം മുന്നോട്ടുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. | ||
ഇടയ്ക്കിടെ സഭയുടെ ഗ്രാന്റ് മുടങ്ങുന്ന അവസരങ്ങളുണ്ടായി. പാഠശാലയുടെ ശൈശവമാണല്ലോ. ബാലാരിഷ്ടതകള് തീര്ച്ച. വര്ക്കിയും പുരവത്തും കോട്ടയത്തു ചെന്ന് തിരുമേനിയെ കണ്ടു. സര്ക്കാര് പള്ളിക്കൂടത്തിനായി അപേക്ഷ നല്കാനായിരുന്നു അവിടന്നു കിട്ടിയ നിര്ദ്ദേശം. സഹായവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. | ഇടയ്ക്കിടെ സഭയുടെ ഗ്രാന്റ് മുടങ്ങുന്ന അവസരങ്ങളുണ്ടായി. പാഠശാലയുടെ ശൈശവമാണല്ലോ. ബാലാരിഷ്ടതകള് തീര്ച്ച. വര്ക്കിയും പുരവത്തും കോട്ടയത്തു ചെന്ന് തിരുമേനിയെ കണ്ടു. സര്ക്കാര് പള്ളിക്കൂടത്തിനായി അപേക്ഷ നല്കാനായിരുന്നു അവിടന്നു കിട്ടിയ നിര്ദ്ദേശം. സഹായവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. | ||
| വരി 66: | വരി 70: | ||
വിദ്യാലയത്തിന് അപ്പര്പ്രൈമറിയായി ഉയര്ത്തിയ കാലത്തു തന്നെയായിരുന്നു വൈദ്യുതിയുടെ വരവ്. 1952ല്. മകനെ നാവികസേനയില് സേവനത്തിനയച്ചതിന് ഒരു പിതാവ് അവകാശമായി ചോദിച്ചുവാങ്ങിയതാണത്രേ വൈദ്യുതി. അത്തരം സഹായങ്ങള് വിദ്യാലയത്തിനു കിട്ടാന് പിന്നെയും വൈകി. പക്ഷേ, അക്ഷരസ്നേഹികള് അറച്ചു നിന്നില്ല. നാട്ടുകാരുടെ പിരിവും അദ്ധ്യാപകരുടെ തുശ്ചമായ ശമ്പളത്തിന്റെ ചെറിയൊരു പങ്കുമൊക്കെ വികസനത്തിനുള്ള ഓഹരിയായിത്തീര്ന്നു.ഗുരുശ്രേഷ്ഠരായ പരമേശ്വര പണിക്കരും ശങ്കരവാരിയരും എന്. ശങ്കരനുമെല്ലാം തങ്ങളാലാവുന്നത്ര വിദ്യാലയ വികസനത്തിനായി പണിയെടുത്തു.സമാന സൈകര്യങ്ങളുള്ള വിദ്യാലയങ്ങള് കടയിരിപ്പിലും മണീടിലും മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന അക്കാലത്ത് തൊട്ടടുത്തുള്ള കുട്ടികളാണ് വിദ്യാ സമ്പാദനത്തിനായെത്തിയിരുന്നത്. അന്നത്തെ അംഗബലം | വിദ്യാലയത്തിന് അപ്പര്പ്രൈമറിയായി ഉയര്ത്തിയ കാലത്തു തന്നെയായിരുന്നു വൈദ്യുതിയുടെ വരവ്. 1952ല്. മകനെ നാവികസേനയില് സേവനത്തിനയച്ചതിന് ഒരു പിതാവ് അവകാശമായി ചോദിച്ചുവാങ്ങിയതാണത്രേ വൈദ്യുതി. അത്തരം സഹായങ്ങള് വിദ്യാലയത്തിനു കിട്ടാന് പിന്നെയും വൈകി. പക്ഷേ, അക്ഷരസ്നേഹികള് അറച്ചു നിന്നില്ല. നാട്ടുകാരുടെ പിരിവും അദ്ധ്യാപകരുടെ തുശ്ചമായ ശമ്പളത്തിന്റെ ചെറിയൊരു പങ്കുമൊക്കെ വികസനത്തിനുള്ള ഓഹരിയായിത്തീര്ന്നു.ഗുരുശ്രേഷ്ഠരായ പരമേശ്വര പണിക്കരും ശങ്കരവാരിയരും എന്. ശങ്കരനുമെല്ലാം തങ്ങളാലാവുന്നത്ര വിദ്യാലയ വികസനത്തിനായി പണിയെടുത്തു.സമാന സൈകര്യങ്ങളുള്ള വിദ്യാലയങ്ങള് കടയിരിപ്പിലും മണീടിലും മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന അക്കാലത്ത് തൊട്ടടുത്തുള്ള കുട്ടികളാണ് വിദ്യാ സമ്പാദനത്തിനായെത്തിയിരുന്നത്. അന്നത്തെ അംഗബലം | ||
80 ല് താഴെ മാത്രം. | 80 ല് താഴെ മാത്രം. | ||
(സ്ക്കൂള് മാഗസിനായ 'രഥ്യ' യില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്) | |||
== ഭൗതികസൗകര്യങ്ങള് == | == ഭൗതികസൗകര്യങ്ങള് == | ||