https://schoolwiki.in/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%B4%97%E0%B4%B5%E0%B5%BA%E0%B4%AE%E0%B5%86%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%B1%E0%B5%8D_%E0%B4%8E%E0%B4%9A%E0%B5%8D%E0%B4%9A%E0%B5%8D.%E0%B4%8E%E0%B4%B8%E0%B5%8D.%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B4%BE%E0%B4%B5%E0%B5%82%E0%B5%BC%2F%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%95%E0%B5%83%E0%B4%A4%E0%B4%BFഗവൺമെന്റ് എച്ച്.എസ്.പ്ലാവൂർ/പ്രകൃതി - നാൾവഴി2026-05-03T13:23:39Zവിക്കിയിൽ ഈ താളിന്റെ നാൾവഴിMediaWiki 1.43.4https://schoolwiki.in/index.php?title=%E0%B4%97%E0%B4%B5%E0%B5%BA%E0%B4%AE%E0%B5%86%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%B1%E0%B5%8D_%E0%B4%8E%E0%B4%9A%E0%B5%8D%E0%B4%9A%E0%B5%8D.%E0%B4%8E%E0%B4%B8%E0%B5%8D.%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B4%BE%E0%B4%B5%E0%B5%82%E0%B5%BC/%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%95%E0%B5%83%E0%B4%A4%E0%B4%BF&diff=1802038&oldid=prev44068: '{{BoxTop1 |തലക്കെട്ട്= ''പ്രകൃതി '' | color=3 }} <p> യമുന നല്ല ഉറ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു2022-03-15T15:16:45Z<p>'{{BoxTop1 |തലക്കെട്ട്= ''പ്രകൃതി '' | color=3 }} <p> യമുന നല്ല ഉറ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു</p>
<p><b>പുതിയ താൾ</b></p><div>{{BoxTop1<br />
|തലക്കെട്ട്= ''പ്രകൃതി ''<br />
| color=3<br />
}}<br />
<p> <br />
യമുന നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ് . തലയണകൾ<br />
ക്കിടയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഇടയ്ക്ക് മറിഞ്ഞും<br />
തിരിഞ്ഞും വലിയ മെത്തയിൽ വിശാലമായ<br />
ഉറക്കത്തിൽ . അമ്മ അടുക്കളയിൽ ജോലി<br />
ചെയ്യുന്നു.ഇടയ്ക്കിടെ "അവൾ എഴുന്നേറ്റോ"<br />
എന്ന് അമ്മമ്മയോട് വിളിച്ച്<br />
ചോദിക്കുന്നു."ഇല്ല" എന്നായിരുന്നു ഓരോ<br />
തവണയും അവരുടെ മറുപടി.മണി എട്ട്<br />
ആയി.അഛൻ നടത്തതിനു ശേഷം തിരികെ<br />
വന്നിരിക്കുന്നു.ഗേറ്റ് കടക്കുന്നതിന് മുൻപ്<br />
പത്രക്കാരൻ അയ്യപ്പൻ ''സാറേ ''എന്നുറക്കെ<br />
വിളിച്ചുകൊണ്ട് പത്രം അയാൾക്ക് നേരേനീട്ടി.അഛൻ ഒരു മാസത്തെ പണം<br />
നൽകി.വീട്ടിൽ കയറുന്നതിന് മുൻപ്<br />
പത്രത്തിലൂടെ കണ്ണോടിച്ച ശേഷം<br />
ഇന്റ൪ലോക്കിട്ട മുറ്റത്തൂടെ വീട്ടിൽ<br />
കയറി.""സംഗീതേ ,ചായ"” എന്നുറക്കെ<br />
വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.ചായയുമായി അമ്മ<br />
അഛനടുക്കലേക്ക് വന്നു."കണ്ടില്ലേ<br />
പുന്നാരമോൾ ഇതുവരെ ഉണർ<br />
ന്നിട്ടില്ല.ഇനിയെന്നാ ഇവൾ നേരത്തിനും<br />
കാലത്തിനും എഴുന്നേൽക്കുന്നത് . വയസ്സ്<br />
പതിനാലായി എന്നിട്ടും ഒരു<br />
ഉത്തരവാദിത്വവുമില്ല”.അമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ<br />
പറഞ്ഞു.ആ ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ യമുനയുടെ<br />
കാതിലാണ് മൃത്യുവരിച്ചത് . യമുന പതിയെ<br />
എഴുന്നേറ്റു.ചിട്ടയില്ലാതെ പാറിനടന്ന മുടികളെ<br />
തന്റെ ചുവന്ന ബണ്ണുകളാൽ ബന്ധിയാക്കി.പതിയെ ജനാലകൾ തുറന്ന ശേഷം പഠന<br />
മേശയുടെ മുകളിൽ പതിച്ചിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ<br />
ചിത്രത്തിനു മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി.അഛൻ<br />
പഠിപ്പിച്ച ശീലങ്ങൾ ഇന്നും തുടരുന്നു.പ്രാർ<br />
ഥനയെക്കുറിച്ച് അമ്മ പറഞ്ഞത് അവൾ<br />
എന്നും ഓർക്കും.പ്രാർഥനയെന്നാൽ സ്വാദുള്ള<br />
ഭക്ഷണം മതിയാവുന്നതുവരെ കഴിക്കുന്നതു<br />
പോലെയാണെന്ന് . പ്രാഥമിക കൃത്യങ്ങൾക്ക്<br />
ശേഷം അമ്മയുടെ അടുക്കലേക്ക്<br />
വന്നു.""അമ്മേ ചായ.”<br />
ഓ എഴുന്നേറ്റോ അമ്മ ദേഷ്യത്തിൽ<br />
ചോദിച്ചു."അവധിക്കാലത്ത് വൈകി<br />
എഴുന്നേൽക്കുന്നത് നിനക്കൊരു ശീലമായി”.<br />
ചായ എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മ പറഞ്ഞു.<br />
എന്നാൽ അവൾക്ക് അമ്മയോട് അമർഷം<br />
തോന്നിയില്ല.ആ വാക്കുകളിൽ വാത്സല്യം<br />
ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക്അറിയാമായിരുന്നു .ചായയുമായി കഥ കേൾ<br />
ക്കാൻ അഛന്റെയടുത്ത് ചെന്നു.അഛൻ കഥ<br />
പറയാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലേക്ക്<br />
കടന്നു.കാലുകൾ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നിവർത്തി<br />
വച്ച് ഗ്ളാസിൽ മട്ടടിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ബാക്കി<br />
ചായ കുടിച്ച് തൊണ്ടയിലെ വരൾച്ചയിലെ<br />
വരവിനെ തടഞ്ഞ് കഥ പറയാൻ തയാറായി.<br />
കഥയ്ക്ക് ഒരു മുഖാവരണം എന്ന മട്ടിൽ<br />
യമുനയോട് പറഞ്ഞു."ഇന്ന് ഞാൻ പറയുന്ന<br />
കഥ ഇതുവരെയും പറയാത്ത ഒന്നിനെക്കുറിച്ചാ<br />
ണ് ”."അതെന്താണ് ?"യമുന ചോദിച്ചു.<br />
പ്രകൃതി."പ്രകൃതി എന്ന അമ്മയെക്കുറിച്ച് .”<br />
"പണ്ടു പണ്ട് അങ്ങ് ദൂരെ കൊച്ചു<br />
വീട്ടിൽ അഛനും അമ്മയും മകളും<br />
താമസിച്ചിരുന്നു.ലില്ലി എന്ന അവൾ<br />
കുസൃതിക്കാരിയായിരുന്നു.മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന്<br />
അവൾ വ്യത്യസ്തയായിരുന്നു.കാരണം അവൾഒരു കാര്യത്തെ മാത്രം അറിയാൻ<br />
ശ്രമിച്ചു.പ്രകൃതിയെ.<br />
പ്രകൃതി പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ?അതിനെ<br />
എവിടെ കാണാൻ കഴിയും?<br />
എന്നെല്ലാമായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾ.<br />
ആർക്കും അതിന് ഉത്തരം നൽകാൻ<br />
കഴിഞ്ഞില്ല.<br />
അങ്ങനെയിരിക്കെ അവളുടെ<br />
നഗരത്തിൽ ഒരു വലിയ ആഘോഷം<br />
അരങ്ങേറി.എല്ലാ വീടുകളും അലങ്കരിച്ചു.നഗര<br />
വീഥികൾ ജനനിബിഢമായി.ആഘോഷത്തി<br />
നുള്ള സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ അവളുടെ<br />
മാതാപിതാക്കൾ പുറത്തുപോയി.വീട്ടിൽ<br />
ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോൾ ലില്ലി ചിന്തയിൽ<br />
മുഴുകി.നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഭംഗം വരുത്തി വാതിലിൽ<br />
ആരോ മുട്ടി.ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ<br />
മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു യുവതിവാതില്ക്കൽ നിൽക്കുന്നു.അവൾ വാതിൽ<br />
തുറന്നു.ആരാണെന്ന് ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കി<br />
ലും ശബ്ദം പുറത്തു വന്നില്ല.അവരുടെ<br />
തേജസിൽ അവൾ മുഴുകിപ്പോയി.ലില്ലി ആ<br />
സ്ത്രീയെ നോക്കി നിന്നു.പച്ച നിറമുള്ള<br />
സുന്ദരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ.എന്നാൽ അവരുടെ<br />
വലതുകൈ മുറിഞ്ഞ് രക്തം ധാരധാരയായി<br />
ഒഴുകുന്നു."എന്തുപറ്റിയതാണ് ”?മുറിഞ്ഞ<br />
കൈകളിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ആ പെൺ<br />
കുട്ടി ചോദിച്ചു."ഏയ് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.ചെറി<br />
യൊരു മുറിവ് , മരുന്നന്വേഷിച്ച് വന്നതാണ് ”.<br />
മനോഹരമായ ശബ്ദത്തിൽ അവർ പറഞ്ഞു.<br />
കണ്ണുകളിൽ കരുണയുടെ നിലാവ് . മുടിയിഴകൾ<br />
പാറിപ്പറന്നു.ലില്ലി അവരെ അകത്തേക്ക്<br />
വിളിച്ചു.ചില പച്ച മരുന്നുകൾ പേരെടുത്ത്<br />
പറഞ്ഞ് ലില്ലി അവരുടെ കൈകളിൽ വച്ചു<br />
കെട്ടി.മുറിവിന് നല്ല ആഴമുണ്ടായിരുന്നു.ലില്ലിഅവളുടെ പതിവ് ചോദ്യം അവരോടും ആവർ<br />
ത്തിച്ചു.യുവതി ചെറിയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ<br />
ലില്ലിയുടെ കൈയിൽ സ്പർശിച്ചു.അവരുടെ<br />
മുറിവ് അപ്രത്യക്ഷമായി.അവൾക്ക് അപൂർ<br />
വമായ ഒരനുഭൂതി തോന്നി.അവർ<br />
വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു<br />
"നമ്മളിലോരോരുത്തരിലും പ്രകൃതിയെ<br />
കാണാം.അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ കൂടെ<br />
അവളുണ്ട് . നിന്നിൽ പ്രകൃതിയുണ്ട് ."ലില്ലി<br />
മൗനമായിരുന്നു.ആ യുവതി അവളിൽ നിന്നും<br />
ഒരുപാടൊരുപാട് ദൂരെപ്പോയി. അഛൻ ദീർ<br />
ഘനിശ്വാസത്തിലൂടെ കഥ അവസാനിപ്പിച്ചു.<br />
യമുന വെളുത്ത ടെയിൽ തറയിൽ<br />
കൈകൾ ഊന്നി ഇരുന്നു."എങ്ങനെയുണ്ട്<br />
എന്റെ കഥ "അഛൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.നന്നായിട്ടുണ്ട് . കഥയിൽ നിന്നും<br />
പുറത്തുവരാതെ അവൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.<br />
അഛന്റെ ഓരോ കഥയും അവളിൽ സ്വാധീനംചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട് . അവൾ പതിയെ<br />
കസേരയിൽ ഇരുന്നു.താനും പ്രകൃതിയെ<br />
സ്നേഹിക്കണമോ?... ചുവന്ന ക്യൂട്ടക്സിട്ട<br />
കൈകൾ മേശപ്പുറത്ത് വച്ച് അവൾ ചിന്തിച്ചു.<br />
"മോളേ " ,അമ്മ വിളിച്ചു.അവൾ<br />
അടുക്കളയിലേക്കോടി."എന്താ അമ്മേ, "ചിരവ<br />
യോട് ചാരി നിന്ന് യമുന ചോദിച്ചു.അടുക്കളയ്ക്ക്<br />
പിറകിലുള്ള പച്ചക്കറിത്തോട്ടത്തിന് ചുറ്റും<br />
കെട്ടിയ മതിലിനു മുകളിൽ വെളുപ്പും<br />
ചാരനിറവും കലർന്ന നിറത്തിൽ ഒരു<br />
കുരങ്ങൻ.മെലിഞ്ഞ<br />
ശരീരം.പ്ലാവിലോട്ടാണവന്റെ<br />
നോട്ടം.വേനൽക്കാലമായതിനാൽ വെള്ളവും<br />
ഭക്ഷണവും കിട്ടാതെ കാട്ടിൽ നിന്ന്വന്നതാകാമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു.യമുന<br />
അതിന് പഴങ്ങൾ കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി പക്ഷേ<br />
അമ്മ സമ്മതിച്ചില്ല."അമ്മേ അതിന്<br />
കഴിക്കാനൊന്നും<br />
കാണില്ല.വിശക്കുന്നുണ്ടാവും.അതിന് ഭക്ഷണം<br />
കൊടുക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ കടമയാണ് ”.അവൾ<br />
ആ പഴം അതിന് കൊടുത്തു.താൻ ചെയ്ത<br />
നന്മയോർത്ത് അവൾ സന്തോക്ഷിച്ചു.കുരങ്ങന്<br />
ഭക്ഷണം നൽകിയപ്പോൾ ഇത്രയും<br />
സന്തോഷം തോന്നുന്നെങ്കിൽ ഒരുപാട്<br />
മൃഗങ്ങളെ സഹായിക്കുമ്പോൾ എന്ത്<br />
സന്തോഷം തോന്നും.<br />
കിളികൾക്കും ചെടികൾക്കും വെള്ളം<br />
കൊടുക്കുന്നതും മരം നടുന്നതും<br />
പരിസ്ഥിതിയെ പരിപാലിക്കുന്നതും അവളുടെ<br />
ദിനചര്യയായി.<br />
സംരക്ഷിക്കണം .പുഴയെയും,<br />
മരത്തെയും പ്രകൃതി എന്ന അമ്മയെയും.<br />
{{BoxBottom1<br />
| പേര്= ഫർഹാന എ എം<br />
| ക്ലാസ്സ്= 8 ഡി<br />
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം <br />
| സ്കൂൾ= ഗവ. എച്ച്. എസ്സ്. പ്ലാവൂർ<br />
| സ്കൂൾ കോഡ്= 44068<br />
| ഉപജില്ല= കാട്ടാക്കട <br />
| വർഷം=2020 <br />
| ജില്ല= തിരുവനന്തപുരം<br />
| തരം= കഥ<br />
| color= 3<br />
}}<br />
{{Verification|name=Sathish.ss|തരം=കഥ}}</div>44068