എം.എം.എം.യു.എം.യു.പി.എസ്. കാരക്കാട്/അക്ഷരവൃക്ഷം - നാൾവഴി

16:41, 25 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് Kavitharaj

2020-04-25T16:41:05Z

←പഴയ രൂപം		22:11, 25 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 9:		വരി 9:
	*[[{{PAGENAME}}/അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം \| അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം]]		*[[{{PAGENAME}}/അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം \| അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം]]
	*[[{{PAGENAME}}/കൊറോണയുടെ ദുഃഖം \|കൊറോണയുടെ ദുഃഖം]]		*[[{{PAGENAME}}/കൊറോണയുടെ ദുഃഖം \|കൊറോണയുടെ ദുഃഖം]]
	~~{{BoxTop1~~
	\| തലക്കെട്ട്= കൊറോണയുടെ ദുഃഖം <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
	~~\| color= 4 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}
	ഞാൻ കൊറോണാ മുൾക്കിരീടം കണക്ക് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ജന്മമെടുത്തത്. കോവിഡ് 19 എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഇതുവരെ ഒരു മരുന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അതി ഭീകരനായ വൈറസ് ആണ് ഞാൻ. എൻറെ കഥ ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു. മനുഷ്യർ ആഡംബരത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും പിടിയിലമർന്ന് ജീവിതം ആസ്വദിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ ചൈനയിലെ ഒരു ചന്തയിൽ ഞാൻ ജന്മം കൊണ്ടു .ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് എന്ന നിലയിൽ എൻറെ പരമ്പരയുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിച്ച് ഓരോരുത്തരെയായി കീഴടക്കി ഞാൻ മുന്നേറി. എനിക്ക് പല രാജ്യങ്ങളിലായി ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ കിട്ടി. ഞാൻ അതീവസന്തോഷത്തിലും ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ പല പല രാജ്യങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്ത് എത്തി. അവിടെ നിന്നും ദൈവത്തിൻറെ സ്വന്തം നാടായ കേരളത്തിലുമെത്തി. എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലുമുള്ള ആളുകളെ കൊന്നൊടുക്കി .സാമ്പത്തികമായും ശാരീരികമായും നശിപ്പിച്ചു മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന കേരള ജനതയെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു. അവർ പലപ്പോഴായി വെള്ളപ്പൊക്കത്തെയും നിപ്പയേയും അതിജീവിച്ചവരാണ്. ഇവിടുത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയും ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് എന്നെ തുരത്തി ഓടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ലോക്ക്ഡൌൺ പ്രഖ്യാപനം കേട്ട് ജനങ്ങൾ ഒരു മാസത്തോളമായി പുറത്തിറങ്ങാതെ വീട്ടിൽ ഇരിപ്പാണ്. അപ്പോൾ എനിക്ക് പുതിയ ഇരകളെ കിട്ടാതെയായി. ആരാധനാലയങ്ങൾ അടച്ചും കല്യാണം പോലെയുള്ളവ ഒഴിവാക്കി എന്നെ തടഞ്ഞു. കേരള ജനതയുടെ കരുത്തിന്മുൻപിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ഞാൻ മൂലം അസുഖ ബാധിതരായ അവരെ പരിചരിക്കുന്ന ഡോക്ടർ ,നേഴ്സ്തുടങ്ങിയവരിലൂടെ എനിക്ക് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തും എന്ന് കരുതി .പക്ഷേ പി പി ഇ കിറ്റ് എന്ന സംരക്ഷണ കവചം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ കൂടുതൽ തടഞ്ഞു. ഇനി എനിക്ക് നിവൃത്തിയില്ല കുട്ടികൾ പോലും കളികൾ നിർത്തി കൈകഴുകാൻ പരിശീലിച്ചു .അവരുടെ വേനലവധിക്കാലം എന്നെ തുരത്തുന്നതിനാണ് വിനിയോഗിച്ചത്. എനിക്കിവിടെ ഇനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ സാധിക്കില്ല.
	~~{{BoxBottom1~~
	~~\| പേര്= മുഹമ്മദ്‌ ആബിദ്~~
	~~\| ക്ലാസ്സ്= 7D <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->~~
	~~\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം~~
	~~\| വർഷം=2020~~
	\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
	~~\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238~~
	\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
	~~\| ജില്ല= കോട്ടയം~~
	~~\| തരം= ലേഖനം <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->~~
	~~\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}

12:56, 19 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് 32238

2020-04-19T12:56:31Z

←പഴയ രൂപം		18:26, 19 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 8:		വരി 8:
	*[[{{PAGENAME}}/എങ്ങനെ നേരിടാം \| എങ്ങനെ നേരിടാം]]		*[[{{PAGENAME}}/എങ്ങനെ നേരിടാം \| എങ്ങനെ നേരിടാം]]
	*[[{{PAGENAME}}/അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം \| അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം]]		*[[{{PAGENAME}}/അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം \| അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം]]
			*[[{{PAGENAME}}/കൊറോണയുടെ ദുഃഖം \|കൊറോണയുടെ ദുഃഖം]]
	{{BoxTop1		{{BoxTop1
	\| തലക്കെട്ട്= ~~അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം~~ <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->		\| തലക്കെട്ട്= കൊറോണയുടെ ദുഃഖം <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
	\| color= 5 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->		\| color= 4 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
	}}		}}
	~~ഒരിടത്ത്~~ ഒരു ~~കാട്ടിൽ~~ ഒരു ~~മാവു മരവും ഒരു ആപ്പിൾ മരവും ഉണ്ടായിരുന്നു~~. ~~മാവു മരം എല്ലാവരോടും സ്നേഹം ഉള്ളവൾ~~ ആയിരുന്നു. ~~എന്നാൽ ആപ്പിൾമരം അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല~~. ~~മാവു മരത്തിൽ ധാരാളം പക്ഷിക്കൂടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു~~. പക്ഷികൾ മാത്രമല്ല അണ്ണാനും ചിലന്തിയും അരണയും എല്ലാം മരത്തിൽ കൂട് വച്ചിരുന്നു .പക്ഷേ ആപ്പിൾമരം അവളുടെ ചില്ലകളിൽ കൂടുവയ്ക്കാൻ ആരെയും അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു ~~ദിവസം രണ്ട് മരം വെട്ടുകാർ അവിടെ എത്തി~~. ~~മാവു മരം മുറിക്കാൻ ആയി അവർ മഴു എടുത്തതും പക്ഷികൾ പറന്നു ചെന്ന്~~ അവരെ ~~കൊത്തി ഓടിച്ചു~~. ~~അപ്പോഴാണ് പക്ഷികൾ ഇല്ലാതിരുന്ന ആപ്പിൾമരം അവർ കണ്ടത്~~.~~അവർ ആ മരം മുറിച്ച് പട്ടണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി~~ .~~അതോടെ ആപ്പിൾ മരത്തിൻറെ അഹങ്കാരം നിലച്ചു~~.		ഞാൻ കൊറോണാ മുൾക്കിരീടം കണക്ക് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ജന്മമെടുത്തത്. കോവിഡ് 19 എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഇതുവരെ ഒരു മരുന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അതി ഭീകരനായ വൈറസ് ആണ് ഞാൻ. എൻറെ കഥ ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു. മനുഷ്യർ ആഡംബരത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും പിടിയിലമർന്ന് ജീവിതം ആസ്വദിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ ചൈനയിലെ ഒരു ചന്തയിൽ ഞാൻ ജന്മം കൊണ്ടു .ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് എന്ന നിലയിൽ എൻറെ പരമ്പരയുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിച്ച് ഓരോരുത്തരെയായി കീഴടക്കി ഞാൻ മുന്നേറി. എനിക്ക് പല രാജ്യങ്ങളിലായി ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ കിട്ടി. ഞാൻ അതീവസന്തോഷത്തിലും ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ പല പല രാജ്യങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്ത് എത്തി. അവിടെ നിന്നും ദൈവത്തിൻറെ സ്വന്തം നാടായ കേരളത്തിലുമെത്തി. എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലുമുള്ള ആളുകളെ കൊന്നൊടുക്കി .സാമ്പത്തികമായും ശാരീരികമായും നശിപ്പിച്ചു മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന കേരള ജനതയെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു. അവർ പലപ്പോഴായി വെള്ളപ്പൊക്കത്തെയും നിപ്പയേയും അതിജീവിച്ചവരാണ്. ഇവിടുത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയും ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് എന്നെ തുരത്തി ഓടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ലോക്ക്ഡൌൺ പ്രഖ്യാപനം കേട്ട് ജനങ്ങൾ ഒരു മാസത്തോളമായി പുറത്തിറങ്ങാതെ വീട്ടിൽ ഇരിപ്പാണ്. അപ്പോൾ എനിക്ക് പുതിയ ഇരകളെ കിട്ടാതെയായി. ആരാധനാലയങ്ങൾ അടച്ചും കല്യാണം പോലെയുള്ളവ ഒഴിവാക്കി എന്നെ തടഞ്ഞു. കേരള ജനതയുടെ കരുത്തിന്മുൻപിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ഞാൻ മൂലം അസുഖ ബാധിതരായ അവരെ പരിചരിക്കുന്ന ഡോക്ടർ ,നേഴ്സ്തുടങ്ങിയവരിലൂടെ എനിക്ക് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തും എന്ന് കരുതി .പക്ഷേ പി പി ഇ കിറ്റ് എന്ന സംരക്ഷണ കവചം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ കൂടുതൽ തടഞ്ഞു. ഇനി എനിക്ക് നിവൃത്തിയില്ല കുട്ടികൾ പോലും കളികൾ നിർത്തി കൈകഴുകാൻ പരിശീലിച്ചു .അവരുടെ വേനലവധിക്കാലം എന്നെ തുരത്തുന്നതിനാണ് വിനിയോഗിച്ചത്. എനിക്കിവിടെ ഇനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ സാധിക്കില്ല.

	~~ഗുണപാഠം~~
	~~അഹങ്കാരം നമ്മെ ആപത്തിലേക്ക് നയിക്കും~~.
	{{BoxBottom1		{{BoxBottom1
	\| പേര്= ~~ബീമാ ഷെരീഫ്~~		\| പേര്= മുഹമ്മദ്‌ ആബിദ്
	\| ക്ലാസ്സ്= 3D <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->		\| ക്ലാസ്സ്= 7D <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->
	\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം		\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
	\| വർഷം=2020		\| വർഷം=2020
	\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->		\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
	\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238		\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238
	\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->		\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
	\| ജില്ല= കോട്ടയം		\| ജില്ല= കോട്ടയം
	\| തരം= കഥ <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->		\| തരം= ലേഖനം <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->
	\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->		\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
	}}		}}

15:07, 18 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് 32238

2020-04-18T15:07:22Z

←പഴയ രൂപം		20:37, 18 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 15:		വരി 15:

	ഗുണപാഠം		ഗുണപാഠം
	അഹങ്കാരം നമ്മെ ആപത്തിലേക്ക് നയിക്കും.		അഹങ്കാരം നമ്മെ ആപത്തിലേക്ക് നയിക്കും.
			{{BoxBottom1
			\| പേര്= ബീമാ ഷെരീഫ്
			\| ക്ലാസ്സ്= 3D <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->
			\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
			\| വർഷം=2020
			\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
			\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238
			\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
			\| ജില്ല= കോട്ടയം
			\| തരം= കഥ <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->
			\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
			}}

14:59, 18 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് 32238

2020-04-18T14:59:44Z

@@ വരി 7: / വരി 7: @@
 *[[{{PAGENAME}}/പരിസ്ഥിതി |പരിസ്ഥിതി]]
 *[[{{PAGENAME}}/എങ്ങനെ നേരിടാം | എങ്ങനെ നേരിടാം]]
 {{BoxTop1
-| തലക്കെട്ട്=  എങ്ങനെ നേരിടാം       <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
+| തലക്കെട്ട്=    അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം     <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
-| color=     3     <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
+| color=      5    <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
 }}

06:51, 18 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് 32238

2020-04-18T06:51:11Z

←പഴയ രൂപം		12:21, 18 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 6:		വരി 6:
	*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]		*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]
	*[[{{PAGENAME}}/പരിസ്ഥിതി \|പരിസ്ഥിതി]]		*[[{{PAGENAME}}/പരിസ്ഥിതി \|പരിസ്ഥിതി]]
			*[[{{PAGENAME}}/എങ്ങനെ നേരിടാം \| എങ്ങനെ നേരിടാം]]
	{{BoxTop1		{{BoxTop1
	\| തലക്കെട്ട്= ~~പരിസ്ഥിതി~~ <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->		\| തലക്കെട്ട്= എങ്ങനെ നേരിടാം <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
	\| color= 5 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->		\| color= 3 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
	}}		}}
	~~<center> <poem>~~		ഇന്ന് ലോകം മുഴുവനും നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രശ്നമാണ് കൊറോണ വൈറസ്. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ കേരളവും അതിനെ അതിജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വൈറസിനെ നമ്മൾക്ക് എങ്ങനെ നേരിടാം എന്ന് എൻറെ കുഞ്ഞു മനസ്സിൽ തോന്നിയ ചില കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഈ പേപ്പറിലൂടെ നിങ്ങളുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. കൊറോണാ വൈറസിനെ നാം ഒറ്റക്കെട്ടായി പോരാടണം. കൈകൾ സോപ്പിട്ട് കഴുകണം. അത് ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യണം. മാസ്ക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുക. സമ്പർക്കങ്ങളിലൂടെ മാത്രമാണ് രോഗം പകരുന്നത്. അത്ഒഴിവാക്കുക.ഓഖി, സുനാമി, വെള്ളപ്പൊക്കം ഒക്കെ ധീരതയോടെ നേരിട്ടതല്ലേ അതിനാൽ ധാർമികമായി നാം ചിന്തിക്കുക . ഈ വ്യാധിയെ പരത്തി ഇടാതെ സൂക്ഷിക്കുക. എത്രയും വേഗം ഈ വൈറസിനെ തുരത്താൻ നമ്മുടെ സർക്കാരും നമുക്കു മുന്നിലുണ്ട്.
	~~കുന്നുകൾ വയലുകളെല്ലാം ഇന്നെവിടെ~~
	~~പുഴയും പോയി വയലും പോയി തെളിനീരിൽ ആറാടും~~
	~~ചെറുമീനും തവളകളും~~ ഇന്ന് ~~എങ്ങുപോയി~~

	~~കുന്നില്ല~~ ~~വയലില്ല~~
	~~പുഴയില്ല മഴയില്ല~~
	~~ഒന്നുമില്ലല്ലോ നമുക്ക് ബാക്കി~~
	~~മഞ്ഞില്ല കുളിരില്ല~~ ~~പൂന്തേനുമില്ല~~
	~~ഒന്നുമില്ലല്ലോ നമുക്ക് ബാക്കി~~
	~~ഒന്നുമില്ലല്ലോ നമുക്ക് ബാക്കി~~

	~~എവിടെ നോക്കിയാലും വൻ മതിലുകൾ വീടുകൾ~~
	~~എവിടെ നോക്കിയാലും ഫാക്ടറികൾ~~
	~~ആകാശമാകെ മറക്കും പുകകൾ വിമാനങ്ങൾ~~
	~~സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ എറിഞ്ഞു നീ നേടിയ~~
	~~വർണ്ണം വിതറും സുവർണ്ണ കിരീടവും~~
	~~ഒക്കെയും വാരിയെറിയും നീ എങ്ങോട്ട്~~
	~~നഗ്നമായോടും ഇന്നിങ്ങു~~ ~~സോദരാ~~
	~~തെറ്റു തിരുത്തി തിരിച്ചു വന്നീടാം~~
	~~ഒരു തൈ നടാം നമുക്ക് നാളെ~~ ഈ ~~മണ്ണിൽ~~
	~~അകലേ മറഞ്ഞു ഒരു~~
	~~പുഴയും വയലും ഒക്കെയുംനമുക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാം~~.
	~~പാറിപ്പറക്കും തുമ്പികളെയോമന~~
	~~കിളികളെ യൊക്കെ തിരിച്ചെടുക്കാം~~.
	~~മധുരമാന്തോപ്പുകൾ~~
	~~മുക്കുറ്റിമുറ്റങ്ങൾ~~
	~~പച്ച വരമ്പുകൾ വീണ്ടെടുക്കാം~~
	~~കാറ്റും ഇടിയും മിന്നലും ആയി വരും~~
	~~മഴയെ നമുക്ക് വീണ്ടെടുക്കാം~~
	~~</poem> </center>~~
	{{BoxBottom1		{{BoxBottom1
	\| പേര്= ~~റിദാ മിർസ~~		\| പേര്= മുഹമ്മദ്‌ സഫീൻ
	\| ക്ലാസ്സ്= 4C <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->		\| ക്ലാസ്സ്= 3A <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->
	\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം		\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
	\| വർഷം=2020		\| വർഷം=2020
	\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->		\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
	\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238		\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238
	\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->		\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
	\| ജില്ല= കോട്ടയം		\| ജില്ല= കോട്ടയം
	\| തരം= ~~കവിത~~ <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->		\| തരം= ലേഖനം <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->
	\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->		\| color= 5 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
	}}		}}

13:13, 17 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് 32238

2020-04-17T13:13:07Z

←പഴയ രൂപം		18:43, 17 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 5:		വരി 5:
	*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]		*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]
	*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]		*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]
			*[[{{PAGENAME}}/പരിസ്ഥിതി \|പരിസ്ഥിതി]]
			{{BoxTop1
			\| തലക്കെട്ട്= പരിസ്ഥിതി <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
			\| color= 5 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
			}}
			<center> <poem>
			കുന്നുകൾ വയലുകളെല്ലാം ഇന്നെവിടെ
			പുഴയും പോയി വയലും പോയി തെളിനീരിൽ ആറാടും
			ചെറുമീനും തവളകളും ഇന്ന് എങ്ങുപോയി

			കുന്നില്ല വയലില്ല
			പുഴയില്ല മഴയില്ല
			ഒന്നുമില്ലല്ലോ നമുക്ക് ബാക്കി
			മഞ്ഞില്ല കുളിരില്ല പൂന്തേനുമില്ല
			ഒന്നുമില്ലല്ലോ നമുക്ക് ബാക്കി
			ഒന്നുമില്ലല്ലോ നമുക്ക് ബാക്കി

			എവിടെ നോക്കിയാലും വൻ മതിലുകൾ വീടുകൾ
			എവിടെ നോക്കിയാലും ഫാക്ടറികൾ
			ആകാശമാകെ മറക്കും പുകകൾ വിമാനങ്ങൾ
			സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ എറിഞ്ഞു നീ നേടിയ
			വർണ്ണം വിതറും സുവർണ്ണ കിരീടവും
			ഒക്കെയും വാരിയെറിയും നീ എങ്ങോട്ട്
			നഗ്നമായോടും ഇന്നിങ്ങു സോദരാ
			തെറ്റു തിരുത്തി തിരിച്ചു വന്നീടാം
			ഒരു തൈ നടാം നമുക്ക് നാളെ ഈ മണ്ണിൽ
			അകലേ മറഞ്ഞു ഒരു
			പുഴയും വയലും ഒക്കെയുംനമുക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാം.
			പാറിപ്പറക്കും തുമ്പികളെയോമന
			കിളികളെ യൊക്കെ തിരിച്ചെടുക്കാം.
			മധുരമാന്തോപ്പുകൾ
			മുക്കുറ്റിമുറ്റങ്ങൾ
			പച്ച വരമ്പുകൾ വീണ്ടെടുക്കാം
			കാറ്റും ഇടിയും മിന്നലും ആയി വരും
			മഴയെ നമുക്ക് വീണ്ടെടുക്കാം
			</poem> </center>
			{{BoxBottom1
			\| പേര്= റിദാ മിർസ
			\| ക്ലാസ്സ്= 4C <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->
			\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
			\| വർഷം=2020
			\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
			\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238
			\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
			\| ജില്ല= കോട്ടയം
			\| തരം= കവിത <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->
			\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
			}}

08:20, 17 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് Asokank

2020-04-17T08:20:40Z

←പഴയ രൂപം		13:50, 17 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 5:		വരി 5:
	*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]		*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]
	*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]		*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]
	~~{{BoxTop1~~
	\| തലക്കെട്ട്= ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
	~~\| color= 4 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}
	ഒരു നഗരത്തിൽ നാരായണൻ എന്നും റഹ്മാൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ടു കുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സ്കൂളിൽ ഒരേ ക്ലാസിൽ ആയിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്. അവർ രണ്ടുപേരും വലിയ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു.

	ഒരു ദിവസം അവസാനത്തെ പിരീഡ് ഫ്രീ ആയിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അവർ വെറുതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവരുടെ ക്ലാസ് ടീച്ചർ വന്ന് പറഞ്ഞു മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ നിന്ന് ഒരു നിർദ്ദേശം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് നാളെ എല്ലാവരും സ്കൂളും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കണമെന്ന്. അതിനായി നാളെ എല്ലാവരും സ്കൂളിൽ വരണം എന്ന് പറഞ്ഞു. നാളെ വരുമ്പോൾ എല്ലാവരും മുൻകരുതലായി പൊടി അടിക്കാതിരിക്കാൻ മാസ്ക്, ഗ്ലൗസ് കൈകഴുകാൻ സോപ്പോ ഹാൻഡ് വാഷോ കരുതണം. ടീച്ചർ ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സ്കൂൾ വിടാനുള്ള ബെൽ അടിച്ചു. എല്ലാവരും സ്കൂളിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.പിറ്റേ ദിവസം റഹ്മാൻ, ടീച്ചർ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് സ്കൂളും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കാനായി മാസ്കും സോപ്പും ബാഗിൽ എടുത്തു വച്ചു. അതിനു ശേഷം പതിവുപോലെ അവൻറെ കൂട്ടുകാരനായ നാരായണനെ വിളിക്കാനായി അവൻറെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. റഹ്മാൻ വെളിയിൽ നിന്നും നാരായണ, നാരായണ എന്നുറക്കെ വിളിച്ചു. കൂട്ടുകാരൻറെ വിളികേട്ട് നാരായണൻ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. യൂണിഫോം ഇടാതെ നിൽക്കുന്ന നാരായണനെ കണ്ട് റഹ്മാൻ ചോദിച്ചു നീ എന്താ ഇന്ന് സ്കൂളിൽ വരുന്നില്ലേ. ഇന്ന് എല്ലാവരും വരണം എന്ന് പ്രത്യേകം ടീച്ചർ പറഞ്ഞതല്ലേ. നാരായണൻ പറഞ്ഞു എനിക്കൊന്നും വയ്യ ആ പൊടി അടിക്കാനും തൂത്തുവാരാനും ഒന്നും.റഹ്മാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു എടാ അതിനല്ലേ ടീച്ചർ മാസ്കും ബ്ലൗസും സോപ്പും ഒക്കെ കരുതാൻ പറഞ്ഞത് അത് ധരിച്ചാൽ പൊടി ഇട്ടാൽ കയ്യിൽ പൊടി പറ്റില്ല ഇല്ല ഇനി കയ്യിൽ വല്ലതും അതും പറ്റിയാൽ സോപ്പുപയോഗിച്ച് ഒക്കെ ഉപയോഗിച്ച് കൈ കഴുകണം നാരായണന് ദേഷ്യം വന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു നിൻറെ ഉപദേശം ഒന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.ഞാൻ വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.എനിക്കവിടെ കിടന്ന് ജോലി ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല. ഇത് കേട്ട് ദേഷ്യം വന്ന റഹ്മാൻ, നാരായണന്റെ വീടിൻറെ അകത്തേക്ക് നോക്കി. ആ വീടിനകം മുഴുവൻ പേപ്പറും കവറുകളും കൊണ്ട് വൃത്തികേടായി കിടക്കുന്നു. അവൻ നാരായണന്റെ വീടിൻറെ പുറത്തേക്കു നോക്കി. വീടിൻറെ പിൻവശം കണ്ട് അവൻ അമ്പരന്നു പോയി. കാരണം അവിടെ മുഴുവനും ചപ്പുചവറുകൾ, പ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ചിരട്ടകളിലും കുപ്പികളിലും മഴ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനുചുറ്റും കൊതുക് പറക്കുന്നു മാലിന്യത്തിന് മുകളിൽ കൂടി ഈച്ചകളും പ്രാണികളും പറക്കുന്നുണ്ട് ഇത് കണ്ട് അവന് സങ്കടം വന്നു കാരണം അവൻ ഇതുവരെ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്ന കുറ്റബോധമാണ് അവൻറെ മനസ്സിൽ ഇത് കണ്ട് അവൻ നാരായണനോട് ചോദിച്ചു. എടാ എന്താടാ നിൻറെ വീടും പരിസരവും ഒന്നും വൃത്തിയാക്കാതെ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതൊന്നും വൃത്തിയാക്കാൻ ഇവിടെ ആളില്ലേ. നിൻറെ അമ്മ എവിടെ. അവൻ സങ്കടത്തോടെ കൂടി മറുപടി പറഞ്ഞു. അമ്മയ്ക്ക് ഡെങ്കിപ്പനി. എൻറെ അമ്മയ്ക്ക് ഡെങ്കിപ്പനി ആയിട്ട്ആശുപത്രിയിലാണ് റഹ്മാൻ പറഞ്ഞു. ചുമ്മാതെ അല്ലടാ നിൻറെ അമ്മയ്ക്ക് ഡെങ്കിപ്പനി വന്നത്. ഇങ്ങനെ മാലിന്യങ്ങൾ കൂടിയാൽ അവിടെ കൊതുകു കൂടും. ആ കൊതുകുവന്നുനമ്മളെ കുടിക്കും. അങ്ങനെയാണ് നമുക്ക് ഡെങ്കിപ്പനിവരുന്നത്.ഇങ്ങനെ മലിനമായി കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആണോ എൻറെ അമ്മയ്ക്ക് അസുഖം വന്നത്. തീർച്ചയായും ഇതു തന്നെയാണ് കാരണം. പക്ഷേ ഇനിയും ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ നിനക്കും നിൻറെ അച്ഛനും പല അസുഖങ്ങളും ഉണ്ടാവും. അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇവിടെ വൃത്തിയാക്കണം.നാരായണൻ വേഗം പോയി ചൂലും ബക്കറ്റും എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു.അവർ രണ്ടുപേരും വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.വൃത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുറെ സമയമായി.റഹ്മാൻ പറഞ്ഞു നേരം ഒത്തിരി വൈകി നീ പോയി വേഗം കുളിച്ചിട്ടു വാ.നാരായണൻ വേഗം കുളിച്ച് റെഡിയായി വന്നു. രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് തന്നെ സ്കൂളിലേക്ക് ഓടി.വിയർത്ത് ഓടിക്കിതച്ചുവന്നു രണ്ടുപേരെയും കണ്ടിട്ട് ടീച്ചർ ചോദിച്ചു എന്താ നിങ്ങൾ ഇത്ര വൈകിയത് നേരത്തെ വരണം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.അപ്പോൾ റഹ്മാൻപറഞ്ഞു ടീച്ചറെഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുംകൂടി നാരായണൻറെവീട് വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്നുഅതെന്താ നാരായണന്റെ വീട്ടിൽ വൃത്തിയാക്കാൻ ആരുമില്ലേ. ഇല്ല ടീച്ചർ അവൻറെ അമ്മ ഡെങ്കി പനി ആയിട്ട് ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ വീട് വൃത്തികേടായി കിടക്കുകയായിരുന്നു.അത് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടാണ് ടീച്ചർ ഞങ്ങൾ വൈകിയത്സ്കൂൾ എങ്ങനെ വൃത്തിയായി കിടക്കുന്നുവോ അതുപോലെ വീടും വൃത്തിയായി കിടക്കണ്ടേ ടീച്ചർ അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പല അസുഖങ്ങളും വരില്ലേ.ഇതൊക്കെ കേട്ട ടീച്ചറിന് അവരെ ഓർത്ത് അഭിമാനം തോന്നി.ടീച്ചർ പറഞ്ഞു സ്കൂൾ വൃത്തിയാക്കാൻ മറ്റു കുട്ടികളോടൊപ്പം കൂടിക്കോളൂ.ടീച്ചർ പറഞ്ഞശേഷം അവരെല്ലാവരും കൂടി സ്കൂളും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കി.മാത്രമല്ല എല്ലാവരും നാരായണനെയും റഹ്മാനെയും പോലെ ശുചിത്വം പാലിക്കണം എന്ന് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.ഇതിൽ നിന്നും നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ശുചിത്വം ജീവിതത്തിൽ ആവശ്യമായ ഒന്നാണ്. അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പല അസുഖങ്ങളും വരും.
	~~{{BoxBottom1~~
	~~\| പേര്= ഫിദസിയാദ്~~
	~~\| ക്ലാസ്സ്= 6C <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->~~
	~~\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം~~
	~~\| വർഷം=2020~~
	\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
	~~\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238~~
	\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
	~~\| ജില്ല= കോട്ടയം~~
	~~\| തരം= കഥ <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->~~
	~~\| color= 5 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}

13:39, 16 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് 32238

2020-04-16T13:39:54Z

←പഴയ രൂപം		19:09, 16 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 4:		വരി 4:
	*[[{{PAGENAME}}/മുല്ലപ്പൂവ്\|മുല്ലപ്പൂവ്]]		*[[{{PAGENAME}}/മുല്ലപ്പൂവ്\|മുല്ലപ്പൂവ്]]
	*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]		*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]
			*[[{{PAGENAME}}/ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം \| ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം]]
			{{BoxTop1
			\| തലക്കെട്ട്= ശുചിത്വമാണ് പ്രധാനം <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
			\| color= 4 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
			}}
			ഒരു നഗരത്തിൽ നാരായണൻ എന്നും റഹ്മാൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ടു കുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സ്കൂളിൽ ഒരേ ക്ലാസിൽ ആയിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്. അവർ രണ്ടുപേരും വലിയ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു.

			ഒരു ദിവസം അവസാനത്തെ പിരീഡ് ഫ്രീ ആയിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അവർ വെറുതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവരുടെ ക്ലാസ് ടീച്ചർ വന്ന് പറഞ്ഞു മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ നിന്ന് ഒരു നിർദ്ദേശം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് നാളെ എല്ലാവരും സ്കൂളും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കണമെന്ന്. അതിനായി നാളെ എല്ലാവരും സ്കൂളിൽ വരണം എന്ന് പറഞ്ഞു. നാളെ വരുമ്പോൾ എല്ലാവരും മുൻകരുതലായി പൊടി അടിക്കാതിരിക്കാൻ മാസ്ക്, ഗ്ലൗസ് കൈകഴുകാൻ സോപ്പോ ഹാൻഡ് വാഷോ കരുതണം. ടീച്ചർ ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സ്കൂൾ വിടാനുള്ള ബെൽ അടിച്ചു. എല്ലാവരും സ്കൂളിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.പിറ്റേ ദിവസം റഹ്മാൻ, ടീച്ചർ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് സ്കൂളും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കാനായി മാസ്കും സോപ്പും ബാഗിൽ എടുത്തു വച്ചു. അതിനു ശേഷം പതിവുപോലെ അവൻറെ കൂട്ടുകാരനായ നാരായണനെ വിളിക്കാനായി അവൻറെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. റഹ്മാൻ വെളിയിൽ നിന്നും നാരായണ, നാരായണ എന്നുറക്കെ വിളിച്ചു. കൂട്ടുകാരൻറെ വിളികേട്ട് നാരായണൻ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. യൂണിഫോം ഇടാതെ നിൽക്കുന്ന നാരായണനെ കണ്ട് റഹ്മാൻ ചോദിച്ചു നീ എന്താ ഇന്ന് സ്കൂളിൽ വരുന്നില്ലേ. ഇന്ന് എല്ലാവരും വരണം എന്ന് പ്രത്യേകം ടീച്ചർ പറഞ്ഞതല്ലേ. നാരായണൻ പറഞ്ഞു എനിക്കൊന്നും വയ്യ ആ പൊടി അടിക്കാനും തൂത്തുവാരാനും ഒന്നും.റഹ്മാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു എടാ അതിനല്ലേ ടീച്ചർ മാസ്കും ബ്ലൗസും സോപ്പും ഒക്കെ കരുതാൻ പറഞ്ഞത് അത് ധരിച്ചാൽ പൊടി ഇട്ടാൽ കയ്യിൽ പൊടി പറ്റില്ല ഇല്ല ഇനി കയ്യിൽ വല്ലതും അതും പറ്റിയാൽ സോപ്പുപയോഗിച്ച് ഒക്കെ ഉപയോഗിച്ച് കൈ കഴുകണം നാരായണന് ദേഷ്യം വന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു നിൻറെ ഉപദേശം ഒന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.ഞാൻ വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.എനിക്കവിടെ കിടന്ന് ജോലി ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല. ഇത് കേട്ട് ദേഷ്യം വന്ന റഹ്മാൻ, നാരായണന്റെ വീടിൻറെ അകത്തേക്ക് നോക്കി. ആ വീടിനകം മുഴുവൻ പേപ്പറും കവറുകളും കൊണ്ട് വൃത്തികേടായി കിടക്കുന്നു. അവൻ നാരായണന്റെ വീടിൻറെ പുറത്തേക്കു നോക്കി. വീടിൻറെ പിൻവശം കണ്ട് അവൻ അമ്പരന്നു പോയി. കാരണം അവിടെ മുഴുവനും ചപ്പുചവറുകൾ, പ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ചിരട്ടകളിലും കുപ്പികളിലും മഴ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനുചുറ്റും കൊതുക് പറക്കുന്നു മാലിന്യത്തിന് മുകളിൽ കൂടി ഈച്ചകളും പ്രാണികളും പറക്കുന്നുണ്ട് ഇത് കണ്ട് അവന് സങ്കടം വന്നു കാരണം അവൻ ഇതുവരെ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്ന കുറ്റബോധമാണ് അവൻറെ മനസ്സിൽ ഇത് കണ്ട് അവൻ നാരായണനോട് ചോദിച്ചു. എടാ എന്താടാ നിൻറെ വീടും പരിസരവും ഒന്നും വൃത്തിയാക്കാതെ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതൊന്നും വൃത്തിയാക്കാൻ ഇവിടെ ആളില്ലേ. നിൻറെ അമ്മ എവിടെ. അവൻ സങ്കടത്തോടെ കൂടി മറുപടി പറഞ്ഞു. അമ്മയ്ക്ക് ഡെങ്കിപ്പനി. എൻറെ അമ്മയ്ക്ക് ഡെങ്കിപ്പനി ആയിട്ട്ആശുപത്രിയിലാണ് റഹ്മാൻ പറഞ്ഞു. ചുമ്മാതെ അല്ലടാ നിൻറെ അമ്മയ്ക്ക് ഡെങ്കിപ്പനി വന്നത്. ഇങ്ങനെ മാലിന്യങ്ങൾ കൂടിയാൽ അവിടെ കൊതുകു കൂടും. ആ കൊതുകുവന്നുനമ്മളെ കുടിക്കും. അങ്ങനെയാണ് നമുക്ക് ഡെങ്കിപ്പനിവരുന്നത്.ഇങ്ങനെ മലിനമായി കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആണോ എൻറെ അമ്മയ്ക്ക് അസുഖം വന്നത്. തീർച്ചയായും ഇതു തന്നെയാണ് കാരണം. പക്ഷേ ഇനിയും ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ നിനക്കും നിൻറെ അച്ഛനും പല അസുഖങ്ങളും ഉണ്ടാവും. അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇവിടെ വൃത്തിയാക്കണം.നാരായണൻ വേഗം പോയി ചൂലും ബക്കറ്റും എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു.അവർ രണ്ടുപേരും വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.വൃത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുറെ സമയമായി.റഹ്മാൻ പറഞ്ഞു നേരം ഒത്തിരി വൈകി നീ പോയി വേഗം കുളിച്ചിട്ടു വാ.നാരായണൻ വേഗം കുളിച്ച് റെഡിയായി വന്നു. രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് തന്നെ സ്കൂളിലേക്ക് ഓടി.വിയർത്ത് ഓടിക്കിതച്ചുവന്നു രണ്ടുപേരെയും കണ്ടിട്ട് ടീച്ചർ ചോദിച്ചു എന്താ നിങ്ങൾ ഇത്ര വൈകിയത് നേരത്തെ വരണം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.അപ്പോൾ റഹ്മാൻപറഞ്ഞു ടീച്ചറെഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുംകൂടി നാരായണൻറെവീട് വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്നുഅതെന്താ നാരായണന്റെ വീട്ടിൽ വൃത്തിയാക്കാൻ ആരുമില്ലേ. ഇല്ല ടീച്ചർ അവൻറെ അമ്മ ഡെങ്കി പനി ആയിട്ട് ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ വീട് വൃത്തികേടായി കിടക്കുകയായിരുന്നു.അത് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടാണ് ടീച്ചർ ഞങ്ങൾ വൈകിയത്സ്കൂൾ എങ്ങനെ വൃത്തിയായി കിടക്കുന്നുവോ അതുപോലെ വീടും വൃത്തിയായി കിടക്കണ്ടേ ടീച്ചർ അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പല അസുഖങ്ങളും വരില്ലേ.ഇതൊക്കെ കേട്ട ടീച്ചറിന് അവരെ ഓർത്ത് അഭിമാനം തോന്നി.ടീച്ചർ പറഞ്ഞു സ്കൂൾ വൃത്തിയാക്കാൻ മറ്റു കുട്ടികളോടൊപ്പം കൂടിക്കോളൂ.ടീച്ചർ പറഞ്ഞശേഷം അവരെല്ലാവരും കൂടി സ്കൂളും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കി.മാത്രമല്ല എല്ലാവരും നാരായണനെയും റഹ്മാനെയും പോലെ ശുചിത്വം പാലിക്കണം എന്ന് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.ഇതിൽ നിന്നും നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ശുചിത്വം ജീവിതത്തിൽ ആവശ്യമായ ഒന്നാണ്. അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പല അസുഖങ്ങളും വരും.
			{{BoxBottom1
			\| പേര്= ഫിദസിയാദ്
			\| ക്ലാസ്സ്= 6C <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->
			\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
			\| വർഷം=2020
			\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
			\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238
			\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
			\| ജില്ല= കോട്ടയം
			\| തരം= കഥ <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->
			\| color= 5 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->
			}}

18:00, 15 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് Asokank

2020-04-15T18:00:23Z

←പഴയ രൂപം		23:30, 15 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 4:		വരി 4:
	*[[{{PAGENAME}}/മുല്ലപ്പൂവ്\|മുല്ലപ്പൂവ്]]		*[[{{PAGENAME}}/മുല്ലപ്പൂവ്\|മുല്ലപ്പൂവ്]]
	*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]		*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]
	~~{{BoxTop1~~

10:44, 15 ഏപ്രിൽ 2020 സമയത്ത് Asokank

2020-04-15T10:44:30Z

←പഴയ രൂപം		16:14, 15 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 5:		വരി 5:
	*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]		*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ \| ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ]]
	{{BoxTop1		{{BoxTop1
	\| തലക്കെട്ട്= ഓർമ്മയിൽ ഒരു കഥ <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
	~~\| color= 5 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}
	നന്ദ മോന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടാണ് ഹരി എഴുന്നേറ്റത്. രമ്യയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവന് കഥ കേൾക്കാൻ ആണ് ബഹളം. സമയം രാത്രി 11 മണി. ഹരിക്ക് ഇത് കേട്ടിട്ട് ചിരി വന്നു. രമ്യയ്ക്ക് അത് കണ്ടിട്ട് കാലിൽ കയറി. രാവിലെ മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെ ഇൻഫോപാർക്കിലെ. ജോലിയും കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ ജോലി ചെയ്തു മടുത്തു ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് നന്ദുവിന്റെ കഥ. ടെക്നോളജിയുടെ നിരവധി ഗെയിമുകൾ കൊണ്ട് വർണ്ണാഭമായ ഈ സൈബർ യുഗത്തിലാണ് നന്ദുവിന് കഥ കേൾക്കേണ്ടത്. എല്ലാ കുട്ടികളും ഇപ്പോൾ ഗെയിമുകളുടെ പുറകെ പോകുമ്പോൾ നന്ദുവിന് ഇപ്പോഴും കഥയാണ് പ്രിയം. നന്ദു ഒരു വ്യത്യസ്തമായ കുട്ടിയാണ് അവൻ എപ്പോഴും കഥകൾ കേട്ട് ആടിപ്പാടി നടക്കാനാണ് ഇഷ്ടം. മുത്തശ്ശി ആയിരുന്നു അവന്റെ കഥ പറച്ചിലു കാരി. അവർ മരിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു വർഷമായി. നന്ദുവിനെ കൂട്ടിയിട്ട് ടെറസിലേക്ക് കയറിപ്പോയി കഥ പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ. നന്ദ കരച്ചിൽ നിർത്തി അച്ഛനോടൊപ്പം കയറിപ്പോയി. ഹരി കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. കുറെ വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഒരു വർഷാരംഭത്തിൽ നമ്മുടെ ലോകത്തെ പിടിച്ചുലച്ച ഒരു മഹാമാരിയുടെ കഥ. ഹരി എന്ന കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന. അച്ഛൻ ഗൾഫിലും. നല്ല രീതിയിൽ ജീവിതം നയിക്കുന്നു. ചെറിയ രീതിയിൽ രോഗത്തെ പിടിക്കപ്പെട്ട രോഗം വളർന്ന ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകൾ മരിക്കുകയും നിരവധി പേർ രോഗമുക്തർ ആവുകയും ചെയ്തു. ഇരു രാജ്യങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പിനുവേണ്ടി ഒന്നേ നശിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത വൈറസ് ചോർന്നു പോയതായിരുന്നു അതിന് കാരണം. വലിയ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്ന ആളുകളിൽ നിന്നാണ് അത് പകരുന്നത്. അങ്ങനെ പലരും പ്രവാസികളെ തള്ളിപ്പറയാനും ചീത്ത വിളിക്കാനും ട്രോൾ ഉണ്ടാക്കാനും തുടങ്ങി. ഒരു ദിവസം ഹരി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ കടയിൽ പോയപ്പോൾ പ്രവാസിയുടെ കുടുംബമായതിനാൽ നിഷേധിച്ചു. എനിക്ക് ഒരുപാട് വിഷമം ആയി. അച്ഛൻ പോയിട്ട് അഞ്ചു കൊല്ലമായി. ഒരുപാട് നാളായി കൊതിക്കുന്നു അച്ഛനെ ഒന്ന് കാണണം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കണം എന്നാൽ അച്ഛന് വരാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ അവസ്ഥ ആയിരിക്കും അമ്മയ്ക്കും അല്ലേ അറിയൂ. കുടുംബത്തെ കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന അച്ഛൻ. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും എല്ലാം നിയന്ത്രണത്തിൽ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ. ആളനക്കമില്ലാത്ത കെട്ടിടങ്ങൾ മാളുകൾ നിരപ്പു കൾ. ഒരുപാടു പേരുടെ പരിശ്രമവും ദൈവാനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ബസ്സുകൾക്ക് തുണയായത്. ദിവസങ്ങളോളം കുടുംബത്തെ കുറിച്ച് ഓർത്ത് ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ ദിവസവും അവർ തള്ളി നീക്കുകയായിരുന്നു. അവർക്ക് ആശ്വാസം ആയിരുന്നു ആ വാർത്ത. കാലാവധി നിശ്ചയിക്കുകയും അവരെ പറഞ്ഞേക്ക് യും ചെയ്തു പ്രവാസലോകം. എയർപോർട്ടിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം ഹരിയും അച്ഛനും മറ്റു കുറച്ചു പേരും ഒരു പള്ളിയിലായിരുന്നു ക്വാറന്റൈൻ. 14 ദിവസത്തെ സർക്കാരിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനു ശേഷം ഹരിയുടെ അച്ഛൻ വീട്ടിലെത്തി. ഹരിയുടെ വീട് ഒരു ആഘോഷത്തിമിർപ്പിൽ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോഴും ഹരിയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്: ആഘോഷിക്കുക യല്ല പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. അച്ഛൻ കഥ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദുവിനെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. നന്ദു ഹരിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു. ഹരിയുടെ ആശ്വസിപ്പിക്കൽ കഴിഞ്ഞു ഇനിയൊരു രോഗം ഈ ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കല്ലേ ദൈവമേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയിൽ അവൻ ഉറങ്ങി ഇനിയൊരു തേങ്ങലായി ഇനി ഒരു വേദനയായി ഞങ്ങളെ പരീക്ഷിക്കല്ലേ ദൈവമേ. ഈ വൈറസ് ആണ് നമ്മുടെ ലോകത്തെ ഇപ്പോൾ ചുറ്റും വളഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് സർക്കാരിന്റെ അപേക്ഷ അനുസരിച്ച് എല്ലാരും വീട്ടിൽതന്നെ ഇരിക്കുക. സർക്കാർ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അതേപടി ചെയ്യുക. ഈ രോഗം കുറഞ്ഞു കിട്ടാൻ നമുക്ക് ദൈവത്തോട് കരഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിക്കാം. നന്ദി.
	~~{{BoxBottom1~~
	~~\| പേര്= സുമിനമോൾ~~
	~~\| ക്ലാസ്സ്= 4B <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->~~
	~~\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം~~
	~~\| വർഷം=2020~~
	\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
	~~\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238~~
	\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
	~~\| ജില്ല= കോട്ടയം~~
	~~\| തരം= കഥ <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->~~
	~~\| color= 3 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}

←പഴയ രൂപം		22:11, 25 ഏപ്രിൽ 2020-നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപം
വരി 9:		വരി 9:
	*[[{{PAGENAME}}/അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം \| അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം]]		*[[{{PAGENAME}}/അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം \| അഹങ്കാരിയായ ആപ്പിൾമരം]]
	*[[{{PAGENAME}}/കൊറോണയുടെ ദുഃഖം \|കൊറോണയുടെ ദുഃഖം]]		*[[{{PAGENAME}}/കൊറോണയുടെ ദുഃഖം \|കൊറോണയുടെ ദുഃഖം]]
	~~{{BoxTop1~~
	\| തലക്കെട്ട്= കൊറോണയുടെ ദുഃഖം <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം കവിതയുടെ തലക്കെട്ട് നൽകുക -->
	~~\| color= 4 <!-- color - സമചിഹ്നത്തിനുശേഷം 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}
	ഞാൻ കൊറോണാ മുൾക്കിരീടം കണക്ക് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ജന്മമെടുത്തത്. കോവിഡ് 19 എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഇതുവരെ ഒരു മരുന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അതി ഭീകരനായ വൈറസ് ആണ് ഞാൻ. എൻറെ കഥ ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു. മനുഷ്യർ ആഡംബരത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും പിടിയിലമർന്ന് ജീവിതം ആസ്വദിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ ചൈനയിലെ ഒരു ചന്തയിൽ ഞാൻ ജന്മം കൊണ്ടു .ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് എന്ന നിലയിൽ എൻറെ പരമ്പരയുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിച്ച് ഓരോരുത്തരെയായി കീഴടക്കി ഞാൻ മുന്നേറി. എനിക്ക് പല രാജ്യങ്ങളിലായി ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ കിട്ടി. ഞാൻ അതീവസന്തോഷത്തിലും ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ പല പല രാജ്യങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്ത് എത്തി. അവിടെ നിന്നും ദൈവത്തിൻറെ സ്വന്തം നാടായ കേരളത്തിലുമെത്തി. എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലുമുള്ള ആളുകളെ കൊന്നൊടുക്കി .സാമ്പത്തികമായും ശാരീരികമായും നശിപ്പിച്ചു മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന കേരള ജനതയെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു. അവർ പലപ്പോഴായി വെള്ളപ്പൊക്കത്തെയും നിപ്പയേയും അതിജീവിച്ചവരാണ്. ഇവിടുത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയും ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് എന്നെ തുരത്തി ഓടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ലോക്ക്ഡൌൺ പ്രഖ്യാപനം കേട്ട് ജനങ്ങൾ ഒരു മാസത്തോളമായി പുറത്തിറങ്ങാതെ വീട്ടിൽ ഇരിപ്പാണ്. അപ്പോൾ എനിക്ക് പുതിയ ഇരകളെ കിട്ടാതെയായി. ആരാധനാലയങ്ങൾ അടച്ചും കല്യാണം പോലെയുള്ളവ ഒഴിവാക്കി എന്നെ തടഞ്ഞു. കേരള ജനതയുടെ കരുത്തിന്മുൻപിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ഞാൻ മൂലം അസുഖ ബാധിതരായ അവരെ പരിചരിക്കുന്ന ഡോക്ടർ ,നേഴ്സ്തുടങ്ങിയവരിലൂടെ എനിക്ക് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തും എന്ന് കരുതി .പക്ഷേ പി പി ഇ കിറ്റ് എന്ന സംരക്ഷണ കവചം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ കൂടുതൽ തടഞ്ഞു. ഇനി എനിക്ക് നിവൃത്തിയില്ല കുട്ടികൾ പോലും കളികൾ നിർത്തി കൈകഴുകാൻ പരിശീലിച്ചു .അവരുടെ വേനലവധിക്കാലം എന്നെ തുരത്തുന്നതിനാണ് വിനിയോഗിച്ചത്. എനിക്കിവിടെ ഇനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ സാധിക്കില്ല.
	~~{{BoxBottom1~~
	~~\| പേര്= മുഹമ്മദ്‌ ആബിദ്~~
	~~\| ക്ലാസ്സ്= 7D <!-- ക്ലാസും ഡിവിഷനും നല്കുക. ഉദാ- (5 A OR 5 എ) -->~~
	~~\| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം~~
	~~\| വർഷം=2020~~
	\| സ്കൂൾ= എം എം എം യു എം യു പി സ്കൂൾ കാരക്കാട് <!-- കുട്ടിയുടെയും സ്കൂൾ, ജില്ല, ഉപജില്ല എന്നീ പേരുകളും മലയാളത്തിൽ തന്നെ നൽകുക-->
	~~\| സ്കൂൾ കോഡ്= 32238~~
	\| ഉപജില്ല= ഈരാറ്റുപേട്ട <!-- ചില്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ആണവച്ചില്ല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. (ഇവിടെ നിന്നും പകർത്താം ൽ, ർ, ൻ, ൺ, ൾ ) -->
	~~\| ജില്ല= കോട്ടയം~~
	~~\| തരം= ലേഖനം <!-- കവിത / കഥ / ലേഖനം -->~~
	~~\| color= 2 <!-- color - 1 മുതൽ 5 വരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും നമ്പർ നൽകുക -->~~
	}}