Schoolwiki - താങ്കളുടെ സംഭാവനകൾ [ml]

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/ഓർമ്മകൾ...

2020-04-30T09:56:02Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= ഓർമ്മകൾ... <!-- തലക്കെട്ട് - സമ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= ഓർമ്മകൾ... 
| color= 3 
}}
 ഉത്സാഹഭരിതമായിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ സ്കൂൾ ദിവസങ്ങൾക്ക് വിരാമമിട്ട് കൊണ്ട് അന്ന് ആ അറിയിപ്പ് വന്നു.. നാളെ മുതൽ എല്ലാവരും വീട്ടിനുള്ളിൽ... എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളും കുറച്ച് നാളേക്ക് അടച്ചിടുകയാണ് ! Covid - 19 എന്ന മഹാമാരി ചൈനയിലെ വുഹാൻ നഗരത്തിൽ നിന്നും ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളി ലേക്കും പടർന്നു പിടിച്ചതായി പത്ര വാർത്തകളിലൂടെയും, ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു.. ആ മഹാമാരി നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിലും വന്നെത്തി എന്നത് എല്ലാവരിലും ആശങ്ക ഉളവാക്കി. സർക്കാർ തീരുമാനം അനുസരിച്ച് സഹകരിക്കാൻ എല്ലാവരും തയ്യാറായി. 
 അങ്ങനെ വീട്ടിനുള്ളിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിയ വിരസമായ ദിവസങ്ങളിൽ ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റു പല്ല് തേച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ്‌ രാമേട്ടനെയും അയാളുടെ പിറകെ വാലാട്ടി കൊണ്ട്‌ പോകുന്ന പട്ടിയെയും കണ്ടത്... രാവിലത്തെ ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞു അനിയത്തിയുമായി കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് രാമേട്ടന്റെ വിളി കേട്ടത് .... പറങ്കിമാന്തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് വരും വഴി വെള്ളം കുടിക്കാനോ.. കുശലം ചോദിക്കാനോ വല്ലപ്പോഴും അയാൾ വീട്ടിൽ വരും! ചായയുടെ കൂടെ കൊടുത്ത ബിസ്ക്കറ്റ് കഴിക്കാതെ.. ഇതു അവന് കൊടുക്കാം.. എന്ന് പറഞ്ഞു ... വാ.. ടാ എന്ന് വിളിച്ചു... മുറ്റത്ത്‌ ചുറ്റി തിരിയുന്ന ആ കറുത്ത കുഞ്ഞൻ പട്ടി വാലാട്ടി കൊണ്ട്‌ ഓടി വന്നു.. ഇത് തിന്നോ എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ ആ ബിസ്കറ്റ് ഇട്ട് കൊടുത്തു.. അത് തിന്നു പിന്നേയും വാലാട്ടി കൊണ്ട്‌ അവിടെ നിന്നു.. ഇത് കണ്ടു കൗതുകം തോന്നി അച്ഛനും ഒരു ബിസ്ക്കറ്റ് കൊടുത്തു അത് കണ്ടു ഭയത്തോടെ ആണെങ്കിലും ഞങ്ങൾ കുട്ടികളും അവന് കഴിക്കാൻ കൊടുത്തു അതും അവൻ സന്തോഷത്തോടെ തിന്നു.. അപ്പോൾ രാമേട്ടൻ പറഞ്ഞു ഇതിനെ.. ഇവിടെ നിർത്തി ക്കോ പിള്ളേർക്ക് ഒരു രസം അല്ലേ? ഒന്നു രണ്ടു ദിവസമായി ഇവൻ എന്നെ ചുറ്റി പറ്റി നടക്കുന്നു ഹോട്ടലുകളും ഒന്നും തുറക്കാത്തതിനാൽ തിന്നാൻ കിട്ടാതെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു വന്നതാണ്... ഞാൻ കുറച്ച് ചോറു കൊടുത്തു ഇപ്പോ എന്റെ പിറകെ നടക്കുന്നു. ഇതിനിടെ അച്ഛൻ ഒരു പാത്രത്തിൽ വെള്ളവും രാത്രിയിൽ ബാക്കി വന്ന കുറച്ച് ചോറും അവന് കൊടുത്തു അതും തിന്നു അവിടെ കിടന്നു... വെയിലേറ്റ് ക്ഷീണം കൊണ്ടാവാം ദീർഘമായി ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ് അയാൾ പോകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ അതും അയാളുടെ പിന്നാലെ പോയി. നീ വരണ്ട.. ഇവിടെ നിന്നോ.. എന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ കൈ കൊണ്ട് കാണിച്ചു.. അത്ഭുതം! അവൻ വീണ്ടും പഴയ സ്ഥലത്ത്‌ വന്നു കിടന്നു. 
 ചൂട് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാവാം അവൻ ഞങ്ങളുടെ കാറിന്റെ അടിയിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി.. ഇതിന് എന്ത് പേരിടും? അവസാനം ഞാൻ പറഞ്ഞു ബ്ലാക്ക്.. ബ്ലാക്കി.. ബ്ലാക്കി മതി ! ഇതിനിടെ അടുത്ത വീട്ടിലെ കുട്ടികളും എത്തി.. ബ്ലാക്കി എന്ന് വിളിച്ച് അതിനെ ഇ ഇണക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായി എല്ലാവരും. 
 വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ എല്ലാം കളിക്കാൻ തുടങ്ങി അപ്പോൾ അവൻ ഞങ്ങളുടെ പറമ്പ് മുഴുവനും ചുറ്റി നടന്നു... ചിലപ്പോ ചെറിയ പക്ഷികളുടെ പിറകെ ഓടി. വാടാ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോ അച്ഛന്റെ പിറകെ പോയി... ഇത് കണ്ട് ഞാനും അവരെ അനുഗമിച്ചു... സന്ധ്യയാകാൻ തുടങ്ങിയ പ്പോൾ കുളിച്ചു വിളക്ക് വയ്ക്കാൻ അമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... ഇത് കേട്ട് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങി പെട്ടെന്ന് എന്റെ പിറകെ ബ്ലാക്കി ഓടി വരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി... അത് എന്നെ കടിക്കാൻ ആണ് ഓടുന്നത്.. എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.. ഭയത്തോടെ.. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി കൊണ്ട്‌ ഓടി.. പെട്ടെന്ന്.. ഒരു കല്ലിൽ തട്ടി ഞാൻ തെറിച്ച് വീണു... അച്ഛാ.. എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞ് ഇത് കേട്ട് പറമ്പിൽ കിളയ്ക്കുകയായിരുന്ന അച്ഛൻ ഓടി വന്നു പിന്നാലെ അമ്മയും.. എന്നാൽ ഞാൻ ഭയ പ്പെട്ടത് പോലെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.. ബ്ലാക്കി എന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല ! ഞാൻ ഓടിയത് കണ്ടു അവനും ഓടിയതാകാം, എന്റെ കൈയിലും തലയിലും എല്ലാം ചെറുതായി മുറിഞ്ഞു...അമ്മ മരുന്ന് വച്ചു തന്ന്‌. വേദന ഉണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് ബ്ലാക്കി യോടെ ഒട്ടും ദേഷ്യം തോന്നിയില്ല. 

രാത്രി മുഴുവൻ കുരച്ചും ഓടി യും അവൻ തന്റെ 'ഡ്യൂട്ടി' ചെയ്തു, നേരം പുലരാറായപ്പോഴും ഇടക്ക് ഇടെ അവന്റെ കുര കേട്ടു. നേരം വെളുത്ത പ്പോ ഞാൻ ആദ്യം നോക്കിയത് ബ്ലാ ക്കി യെ ആയിരുന്നു എന്നാൽ എവിടേയും അവനെ കണ്ടില്ല ഞാൻ വിഷമത്തോടെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞു! അത് പറമ്പിൽ എവിടെയെങ്കിലും കാണും എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു... എന്നാൽ കുറെ കഴിഞ്ഞും അവനെ കണ്ടില്ല.. ഉച്ചയായി... അവൻ വന്നില്ല... എനിക്ക് നല്ല വിഷമം തോന്നി ! സന്ധ്യയായി... 
അവൻ വന്നില്ല... ഒരു ദിവസത്തെ അടുപ്പം മാത്രം... എന്നിട്ടും.. പിന്നിട് ഒരിക്കലും അവൻ വന്നില്ല! 
ഒരു ഓർമ്മ മാത്രമായി... ബ്ലാക്കി 

{{BoxBottom1
| പേര്= സയന പ്രദീപ്
| ക്ലാസ്സ്= 6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്=13958
| ഉപജില്ല= പയ്യന്നൂർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ
| തരം= കഥ 
| color= 4 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-30T09:48:10Z

Aups vellora:

*[[{{PAGENAME}}/ചിറകിന്റെ വിലാപം|ചിറകിന്റെ വിലാപം]]
*[[{{PAGENAME}}/പ്രതീക്ഷ|പ്രതീക്ഷ]]
*[[{{PAGENAME}}/ഇത് കേരളം|ഇത് കേരളം]]
*[[{{PAGENAME}}/സ്വാതന്ത്ര്യം|സ്വാതന്ത്ര്യം]]
*[[{{PAGENAME}}/സീതയുടെ അവധിക്കാലം |സീതയുടെ അവധിക്കാലം ]]
*[[{{PAGENAME}}/അമ്മ |അമ്മ ]]
*[[{{PAGENAME}}/ലോക് ഡൌൺ |ലോക് ഡൌൺ ]]
*[[{{PAGENAME}}/ഓർമ്മകൾ... |ഓർമ്മകൾ...]]

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/ലോക് ഡൌൺ

2020-04-30T09:29:38Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= ലോക് ഡൌൺ <!-- തലക്കെട്ട് - സമചി...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= ലോക് ഡൌൺ 
| color= 5 
}}

നാളിതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത അറിയാത്ത എന്തെല്ലാം മാറ്റങ്ങൾ, മുഖം മറയ്ക്കണമത്രേ എന്തിനെതിരെയാണീ ശത്രുവിന്റെ പടയൊരുക്കം മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ ഞാൻ എന്ന ഭാവത്തിന് ഒരു തിരിച്ചടി ! അതെല്ലേ ഈ കൊറോണ? ആർക്കാണ് ഈ വൈറസിനെ തളയ്ക്കാനാവുക? ഇതെവിടുന്നാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്? ഭൂമിയിലെ നരവംശത്തിന്റെ നാശത്തിനായി പ്രകൃതിയുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി വന്നവതരിച്ച കൽക്കിയാണൊ? 
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത പലവിധം ചിന്തകളുമായാണ് രാവിലെ ഉണർന്നത് . ഉണർന്നയുടനെ '24' വാർത്താ ചാനൽ കാണുക അതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ രീതി. പതിവ് പോലെ 100 ന്യൂസ് അതു കഴിഞ്ഞ് Goodmorning with SKN. പോസിറ്റീവ് വാർത്തകൾ തരണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ട്. പക്ഷെ നെഗറ്റീവ് വാർത്തകൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂവെന്ന സ്വതസിദ്ധമായ പതംപറച്ചിലോട് കൂടി SKN തുടങ്ങി. ഞാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. അപ്പോഴാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ആ വാർത്ത എത്തിയത്. ഒരു പന്ത്രണ്ട് വയസ്സ്‌കാരിയുടെ കദനകഥ 
ലോക് ഡൌൺ അല്ലെ ജോലി സ്ഥലത്ത് പെട്ടുപോയ ഒരു പാവം കുട്ടി. അവളുടെ അച്ഛൻ അവളെ ജോലിക്ക് വിട്ടത്രേ !എന്തിനാണവൾ ജോലി ചെയ്യുന്നത്? എന്തായാലും അവൾ ഒരു ജോലി തേടി...... .. രണ്ടു മാസമായി അവൾ ജോലി ചെയ്യുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്ന മഹാമാരി, ലോക് ഡൗണിൽ അവളും പെട്ടു. കർശന നിയന്ത്രണം. ജോലി ഇല്ല, ഭക്ഷണമില്ല, വണ്ടി ഇല്ല പാവം അവൾക്ക് അമ്മയെ ഓർമ്മ വന്നു. അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി ആ മാറിൽ അണയാൻ അവൾ വെമ്പി. മറ്റുള്ളവരുടെ കൂടെ അവളും നടന്നു തുടങ്ങി. രാപ്പകൽ നടന്നു. അങ്ങനെ 150 km താണ്ടി. ആ കൊച്ചു കാലുകൾ തളർന്നു വീടെത്താൻ ഇനി ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം നടന്നാൽ മതി. അവളുടെ 'അമ്മ തന്റെ പൊന്നുമകളെയും കാത്തു ദിവസങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടുകയാണ്. തന്റെ മകൾക്ക് വിശപ്പുണ്ടാകും ആ കൊച്ചു കാലുകൾ തളരുന്നുണ്ടാവും അവൾ ആധിയോടെ കാത്തിരുന്നു. എന്താണത്? അതൊരു വെളുത്ത വണ്ടിയാണല്ലോ lockdown ആയിട്ടും തന്റെ മകൾ വണ്ടിയിലാണൊ വരുന്നത്. ഓടിയെത്തിയ ആ അമ്മ കണ്ടത് തന്റെ നിശ്ചലമായ മകളെയാണ്. 
{{BoxBottom1
| പേര്= ശ്രീനന്ദ P.V
| ക്ലാസ്സ്= 6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ=വെള്ളോറ A. U. P സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 13958
| ഉപജില്ല= പയ്യന്നുർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ
| തരം= കഥ 
| color= 2 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-30T09:21:30Z

Aups vellora:

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/അമ്മ

2020-04-20T17:35:01Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= അമ്മ <!-- തലക്കെട്ട് - സമചിഹ്...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= അമ്മ 
| color= 4 
}}
<center> <poem>
തുളസിത്തറയ്ക്കടുത്ത്
ഒരു ദീപനാളമായി അമ്മ
നന്മയാണാ മിഴികൾ
കിനാവിൻ കടലാണെന്നു തോന്നും
അമ്മേടെ ചെറുവിരൽ തുമ്പിലായി
തൂങ്ങിപ്പിടിച്ചു നടന്നു ബാല്യം
മക്കളുടെ മനസ്സിൽ ഭയം നിറയുമ്പോൾ
അമ്മയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ആവശ്യമാ
മക്കളുടെ മനസ്സിൽ ഇരുൾ നിറയുമ്പോൾ
പുലരിപോൽ അമ്മ കടന്നുവരും
പഠനം തുടെങ്ങുമ്പോൾ ആദ്യ വിദ്യാലയം ആദ്യ അദ്ധ്യാപിക
എല്ലാം എല്ലാം അമ്മ മാത്രം
അവധിയില്ലാത്തതാ ജീവിതത്തിൽ
അവധൂതയെ പോലെ അമ്മ നിൽപ്പൂ
തുളസിത്തറയ്ക്കടുത്ത്
ഒരു ദീപനാളമായി അമ്മ
</poem> </center>
{{BoxBottom1
| പേര്= സ്നേഹ സനിൽ
| ക്ലാസ്സ്=6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= വെള്ളോറ എ യൂ പി സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 13958
| ഉപജില്ല=പയ്യന്നുർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ
| തരം= കവിത 
| color= 2 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/സീതയുടെ അവധിക്കാലം

2020-04-20T17:30:35Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= സീതയുടെ അവധിക്കാലം <!-- തലക്...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= സീതയുടെ അവധിക്കാലം 
| color=5 
}}
 കൊച്ചി എന്ന വലിയ നഗരത്തിലാണ് സീത എന്ന കൊച്ചു കുട്ടി താമസിക്കുന്നത്. നേരം രാത്രിയായി. സീത അത്താഴം കഴിച്ചതിന് ശേഷം അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഉറങ്ങാൻ കിടന്നെങ്കിലും അവൾക്ക് ഉറക്കം വന്നതേയില്ല കാരണം അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവനും മുത്തശ്ശനെയും മുത്തശ്ശിയേയും കണ്ട ഓർമകളായിരുന്നു. അവൾ അവരുടെ കൂടെ ചിലവഴിച്ച അവധിക്കാലം ഓരോന്നായി അവൾ ഓർത്തെടുത്തു....... 
പതിവ് പോലെ അവൾ രാവിലെ നേരത്തെ തന്നെ ഉണർന്നു. പ്രഭാത കർമ്മങ്ങളെല്ലാം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം അവൾ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ അമ്മ ചായ കുടിക്കാൻ വിളിച്ചത്. അങ്ങനെ അവൾ ചായ കുടിക്കാൻ ഇരുന്നു. അപ്പോൾ സീതയുടെ അച്ഛൻ ഒരു സന്തോഷവാർത്ത പറഞ്ഞു. "ഇന്ന് നമ്മൾ മുത്തശ്ശനെയും മുത്തശ്ശിയേയും കാണാൻ പോകുന്നുണ്ട് ഈ അവധിക്കാലം നമുക്ക് അവിടെ ചിലവഴിക്കാം". ഇത് കേട്ടതും കൊച്ചു സീത സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ചായ കുടി കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം അവളുടെ ഡ്രെസ്സും മറ്റു സാധനങ്ങളും എല്ലാം എടുത്തുവച്ച് റെഡിയായി നിന്നു. അവർ അവിടെ നിന്ന് രാവിലത്തെ ട്രെയിനിനു തന്നെ പുറപ്പെട്ടു. വൈകുന്നേരത്തോടെ അവർ കണ്ണൂർ റയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി ഗ്രാമത്തിലോട്ടുള്ള ബസ്സിൽ കയറി. പോകുന്ന വഴി മുഴുവൻ വയലുകളും, കുന്നിൻചെരുവുകളും, ധാരാളം മരങ്ങളും, ചെടികളും അതിന് ചുറ്റും പാറിപ്പറന്നു നടക്കുന്ന കിളികളും ചിത്രശലഭങ്ങളും, തടാകങ്ങളും, പുഴയും, അരുവികളും അങ്ങനെ പല കാഴ്ചകൾ അവളിൽ കൗതുകമുണർത്തി. അവൾ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു "ഇത്‌പോലുള്ള ഒരു മനോഹരമായ കാഴ്ച വേറെ എവിടെ കാണാൻ സാധിക്കും". അങ്ങനെ അവർ ഉച്ചയോടെ ഒരു വലിയ ആൽമരത്തിനടുത്തുള്ള ബസ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി. സീത കൂട്ടിൽ നിന്നും തുറന്നുവിട്ട ഒരു പക്ഷിയെ പോലെ അവിടെയുള്ള വയലിലൂടെ പാറിനടന്നു. വയലിനപ്പുറത്തായാണ് സീതയുടെ മുത്തശ്ശന്റെയും മുത്തശ്ശിയുടെയും വീട്. അവർ വീടിന് മുൻപിൽ അവരെയും കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സീത ഓടിച്ചെന്ന് രണ്ടു പേരെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "എത്ര നാളായി മോളെ കണ്ടിട്ട് അകത്തേക്ക് വരൂ മുത്തശ്ശി മോൾക്കുവേണ്ടി മോൾക്കിഷ്ടമുള്ള മാമ്പഴ പായസം ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട് "എന്ന് സീതയോട് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു. അവൾ ഊണ് കഴിച്ചതിന് ശേഷം ഗ്രാമത്തിലെ അവരുടെ കൂട്ടുകാരായ ദീപുവിന്റെയും രാധയുടെയും കൂടെ കളിക്കാൻ പോയി. അവർ മാവിന്റെ ചോട്ടിൽ വീണുകിടക്കുന്ന പഴുത്ത മാങ്ങകൾ പെറുക്കി എടുത്തു കഴിച്ചു. പിന്നെ പുഴയിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ പോയി കുളിച്ചു. വയലിലെ പൂമ്പാറ്റകളുടെ പിറകെ ഓടി എന്നിങ്ങനെ പല കളികളും കളിച്ചു. സമയം വൈകുന്നേരമായി ദീപുവും രാധയും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവർ ഗ്രാമത്തിലുള്ള കുട്ടികളായതുകൊണ്ടു അവിടെയുള്ള കാഴ്ചകൾ അവർ എന്നു കാണുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ സീതയ്ക്ക് വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം കാണുന്ന ഈ കാഴ്ചകൾ ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. വീടിനടുത്തുള്ള ആ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ സീത ഇരുന്ന് ഈ കാഴ്ചകളെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു. നേരം രാത്രിയായിട്ടും അവൾ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. നല്ല ഇളം കാറ്റ് വന്ന് അവളെ തലോടി സീതയ്ക്ക് തണുക്കാൻ തുടങ്ങി. അതുകൊണ്ട് അവൾ വീടിനകത്തേക്ക് പോയി. ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനു ശേഷം മുത്തശ്ശിയുടെ കൂടെ അവൾ മുറിലേക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോയി. മുത്തശ്ശി അവളെ ഒരു കഥ പറഞ്ഞു ഉറക്കി. ദിവസങ്ങൾ പോയത് അവൾ അറിഞ്ഞതേയില്ല........ അവധിക്കാലം കഴിഞ്ഞു മറ്റന്നാൾ സ്കൂൾ തുറക്കും. അതുകൊണ്ട് സീതയും അച്ഛനും അമ്മയും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി........ 
"ഇതെല്ലാം ഒരോർമകൾ മാത്രം ഇനി അടുത്ത വേനൽ അവധി വരെ ആ മനോഹര കാഴ്ചകൾ കാണാൻ കാത്തിരിക്കണം. പക്ഷെ ഇപ്പഴും ഈ കാഴ്ചകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ കിടുക്കുന്നു". എന്ന് മൗനമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ നിദ്രയിലേക്കാണ്ടു.

{{BoxBottom1
| പേര്= നിയ ലോറെൻസ്
| ക്ലാസ്സ്=6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ=വെള്ളോറ എ യൂ പി സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 13958
| ഉപജില്ല= പയ്യന്നുർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-20T17:18:59Z

Aups vellora:

*[[{{PAGENAME}}/ചിറകിന്റെ വിലാപം|ചിറകിന്റെ വിലാപം]]
*[[{{PAGENAME}}/പ്രതീക്ഷ|പ്രതീക്ഷ]]
*[[{{PAGENAME}}/ഇത് കേരളം|ഇത് കേരളം]]
*[[{{PAGENAME}}/സ്വാതന്ത്ര്യം|സ്വാതന്ത്ര്യം]]
*[[{{PAGENAME}}/അമ്മ |അമ്മ ]]
*[[{{PAGENAME}}/സീതയുടെ അവധിക്കാലം |സീതയുടെ അവധിക്കാലം ]]

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/സ്വാതന്ത്ര്യം

2020-04-19T17:43:46Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= സ്വാതന്ത്ര്യം <!-- തലക്കെട്...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= സ്വാതന്ത്ര്യം 
| color= 2 
}}
ഓ എത്ര നാളായി സ്കൂൾ അടച്ചിട്ട്. കൊറോണയെ പേടിച്ചു ആരും പുറത്തിറങ്ങുന്നുമില്ല. എന്നാലും ചിലപ്പോ കിച്ചു വരും. കുറച്ചു നേരം കളിക്കും തിരിച്ചുപോകും. രണ്ടു ദിവസമായി അവനെയും കാണാനില്ല. ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി ചെറിയ കുളത്തിലെ ഗപ്പികളെ കുറെ നേരം നോക്കിനിന്നു. അപ്പോഴാണ് ആ അത്ഭുതം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. എന്റെ ഗപ്പി പ്രസവിച്ചിരിക്കുന്നു. എത്രയാ കുഞ്ഞുങ്ങൾ. "അമ്മേ, എന്റെ ഗപ്പി പ്രസവിച്ചു. എത്രയാ കുഞ്ഞുങ്ങൾ !". എല്ലാവരും ഓടിവന്നു, കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണാൻ. അവരെല്ലാം തിരിച്ചുപോയി. ഞാൻ കുറേ നേരം കൂടി ഗപ്പി കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കൂട്ടായി. "മോനേ " അമ്മ വിളിക്കുന്നു. "മോനേ നിന്റെ കിച്ചൂന് സുഖമില്ല പോലും " 
"എന്താ പറ്റിയത് " 
കോവിഡ് 19 ആണ് പോലും. "ഇപ്പൊ ആശുപത്രിയിലാ " 
കുറച്ചു നേരം അമ്മ എന്നെ നോക്കി. എന്താ അമ്മേ ഞാൻ ചോദിച്ചു. മോനെ നീ മിനിഞ്ഞാന്ന് വരെ കിച്ചുവിന്റെ കൂടെ കളിച്ചതല്ലേ. നീ കൂടി നിരീക്ഷണത്തിലാകണം എന്ന് ഒരു നിർദ്ദേശം വന്നിട്ടുണ്ട്. ആ വാർത്ത എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി. എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ പകച്ചു നിന്നു. അച്ഛൻ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു. 
"ഓ സാരമില്ല " "അങ്ങനെ എത്ര പേർ നിരീക്ഷണത്തിലിരിക്കുന്നു. അത് നല്ലതാണ് " അച്ഛൻ എന്നെയും കൂട്ടി നിരീക്ഷണകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് പോയി. ഒരു മുറിയിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക്. സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാത്ത ആ ജീവിതം എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. കൃത്യമായി ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ഒക്കെ കിട്ടുമെങ്കിലും പുറത്തിറങ്ങാൻ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ പകുതി മരിച്ചതുപോലെ തന്നെ. എത്ര ദിവസം ഞാൻ എണ്ണിനോക്കി. ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്, നാല്......... ആ നീണ്ട പതിനാല് ദിവസങ്ങൾ ! എനിക്ക് സമാധാനമായി. കാരണം രോഗമില്ല. എന്നെ കൂട്ടാൻ അച്ഛൻ വന്നു. യാത്രയിൽ ഞാൻ ചുറ്റുപാടും നോക്കി എന്തെല്ലാം കാഴ്ചകൾ. മൂന്ന്, നാല് കീരികൾ ഞങ്ങടെ വാഹനത്തിന് കുറുകെ ഓടിപ്പോയി.
"ഇത് ഒരു ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലമാണ് ചിലപ്പോൾ മയിലുകളെയും, മുയലുകളെയു കാണാം. ഒരിക്കൽ പന്നിക്കൂട്ടങ്ങളെയും കണ്ടിട്ടുണ്ട് ". അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ പെട്ടന്ന് ഞാൻ വീട്ടിൽ വളർത്തുന്ന കൂട്ടുകാരെ ഓർത്തു. കൂട്ടിലടച്ചിട്ട മുയലുകൾ, നായ, രണ്ട് തത്തകൾ..........
എത്ര നാളുകളായി, ഓടിച്ചാടാനോ, പറക്കാനോ കഴിയാതെ അവ കൂട്ടിൽ തന്നെ. വെറും രണ്ടാഴ്ച എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ള മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റാത്ത എന്റെ അവസ്ഥ............ പെട്ടെന്ന് ആകാശത്ത് ഒരുകൂട്ടം പക്ഷികൾ കലപില കൂട്ടി കൂട്ടത്തോടെ പറന്നു പോകുന്നു. ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി വീട്ടുകാരെ കാണുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ നേരെ കൂട്ടിനകത്തുള്ള എന്റെ കൂട്ടുകാരെ ചെന്ന് കണ്ടു. ഓരോ കുടും തുറന്ന് ഓരോരുത്തരെയായി സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് തുറന്ന് വിട്ടു. മീനുകളെ വീടിനടുത്തുള്ള വലിയ കുളത്തിലേക്ക് തുറന്ന് വിട്ടു. ഉത്സാഹത്തോടുള്ള ആ നീന്തൽ കാണാൻ എന്തു രസം. വെള്ളത്തിൽ എന്റെ നിഴലിനോടൊപ്പം അതാ മറ്റൊരു നിഴൽ. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി . അതാ കിച്ചു !

{{BoxBottom1
| പേര്=അനിരുദ്ധ്. കെ വി
| ക്ലാസ്സ്= 6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= വെള്ളോറ എ. യു. പി. സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 13958
| ഉപജില്ല= പയ്യന്നുർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ
| തരം= കഥ 
| color= 4 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-19T17:34:52Z

Aups vellora:

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/ഇത് കേരളം

2020-04-17T16:29:38Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= ഇത് കേരളം <!-- തലക്കെട്ട് - സമ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= ഇത് കേരളം 
| color=4 
}}
<center><poem>
കൊറോണയെന്ന കൊലവൈറസിനാൽ
ഭീതിയിലാണ്ടു നിൽക്കുന്നു ലോകം
ചൈനയെന്ന നഗരത്തിലന്നാദ്യമായി
പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടുവന്നുവല്ലോ
കാറ്റിന്റെ വേഗത കൈയിലടക്കി നീ
വ്യാപിച്ചുവോ പല നാടുകളിലും
മരണം വിതയ്ക്കുന്ന മാരിയോ നീ
മലയാള മണ്ണിലും കാലുകുത്തി
ഓർക്കുക ഓർക്കുക മലയാളമാണിത്
'അമ്മ മനസ്സിന്റെ ചങ്കുറപ്പ്
നി വിതച്ചു പോയെങ്കിലുമീമണ്ണിൽ
മാരി അധികം വിളയാതെ പോകുമല്ലോ
കേരളം നിന്നെ തുരത്തി ഓടിക്കുമെന്നു
ഓർക്കുക ഓർക്കുക മരണമാരി
നിൻ ഹൃദന്തത്തിൽ നീ വില്ലനാണെങ്കിലും
മലയാളി മക്കൾ കർമ്മധീരരാണ്
അടിയൊന്നു പതറാതെ കൈകൾ കരുപ്പിച്ചു
നിന്നുടെ കണ്ണികൾ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞു നാം
മലയാള മണ്ണിനെ മുക്തരാക്കും.

</poem></center>
{{BoxBottom1
| പേര്= റെന. കെ. പി
| ക്ലാസ്സ്= 6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 13958
| ഉപജില്ല= പയ്യന്നൂർ 
| ജില്ല=കണ്ണൂർ
| തരം= കവിത 
| color=3 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-17T16:21:02Z

Aups vellora:

*[[{{PAGENAME}}/ചിറകിന്റെ വിലാപം|ചിറകിന്റെ വിലാപം]]
*[[{{PAGENAME}}/പ്രതീക്ഷ|പ്രതീക്ഷ]]
*[[{{PAGENAME}}/ഇത് കേരളം|ഇത് കേരളം]]

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/പ്രതീക്ഷ

2020-04-17T08:10:17Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= പ്രതീക്ഷ <!-- തലക്കെട്ട് - സമ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= പ്രതീക്ഷ 
| color=5 
}}
വിവാഹത്തിന് ഇനി വെറും അഞ്ച് ദിനങ്ങൾ മാത്രം. തന്റെ ഭാവി വരനുമായി ചാറ്റ് ചെയ്തു വളരെ വൈകിയാണ് അമ്മുച്ചേച്ചി ഉറങ്ങിയത്. എഴുന്നെല്കാൻ വൈകും. കല്യാണപെണ്ണിനേക്കാൾ ബന്ധുക്കൾക്കാണ് തിടുക്കം. ബോംബെ എന്ന മഹാനഗരം ചുറ്റിക്കറങ്ങാൻ.
ചെറുക്കൻ പാലക്കാട്‌ ആണെങ്കിലും അച്ഛന്റെ ജോലി സംബന്ധമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അവിടെ താമസിക്കുന്നു. മിക്കവാറും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സമക്ഷത്തിലായിരിക്കും താലികെട്ട്. 
ഇന്ന് നേരത്തെ ഉണർന്ന് പത്രം നോക്കിയപ്പോഴാണ് ഞാനാ ദുരന്തവാർത്ത ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഏതോ ഒരു ചെറിയ വൈറസിനെ ഭയന്ന് അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാനായി ആളുകൾ കൂടുന്ന ചടങ്ങുകൾ മട്ടിവെക്കണമെന്ന്. ആദ്യമെനിക്ക് ചിരിക്കാനാന്ന് തോന്നിയത്. ഇത്രയും ചെറിയ വൈറസിനെ ഭയന്നോ?. കേരളവും, അല്ല ഈ ലോകം? 

പിന്നെയെനിക്ക് അതിനെക്കുറിച്ചു അറിയാൻ കൂടുതൽ ആകാംക്ഷയായി. പത്രം ഒന്നാകെ അരിച്ചുപെറുക്കിയപ്പോഴാണ് ഈ വൈറസ്സിന്റ ഭീകരത മനസിലായത്. ലോകത്തെത്തന്നെ കാൽഭാഗത്തോളം ഈ ഭീകരൻ കാർന്നു തിന്നിരിക്കുന്നത്. 
ഒരു ദിവസം കൊണ്ടുതന്നെ എത്ര നിരപരാധി കളെ യാണ് ഈ വൈറസ് കൊന്നൊടുക്കുന്നത്? . ഒരു നിമിഷം എന്റെ കണ്ണുകളും ഒന്നു നനഞ്ഞു. ഇതെന്തൊരവസ്ഥ?. 
ഇത്രയും ദയനീയമായ അവസ്ഥ ഈ കൊച്ചുകേരളത്തിലും ആഞ്ഞടിച്ചാൽ???. ഇല്ല, ഭയമല്ല പ്രതിരോധമാണ് വേണ്ടത്. നിശ്ചയദാർഢ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ ഈ ആതുരകാലത്തെ നമുക്ക് അതിജീവിക്കാം.
ഇന്നുമുതൽ ഞാനും പോരാടും പ്രതിരോധത്തിലൂടെ, ഞാൻ കാരണം ആരും വിഷമിക്കരുത്. ആശ്വാസം നിറഞ്ഞ മൂന്നു ദിനങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ള പത്രം കാണുമ്പോഴല്ലേ എനിക്കു ബോധ്യപ്പെട്ടത് 'lockdown' ഞാനിതുവരെ കേൾക്കതൊരു വാക്ക്, അല്ല അവസ്ഥ..... 
നാളെ അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ പോകാനിരുന്നതാണ് ഈ വീട്ടിലിരുന്നു ബോറടിച്ചു. പ്രതീക്ഷകളെഎല്ലാം തട്ടിമറിച്ചു ലോക്കഡോണിന്റെ വരവ്. അറിയാതെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണുപോയി. 
നിറം മങ്ങിയ ഉഷസ്സിന്റെ വദനം എന്നെ നിരാശാഭരിതയാക്കി. പൊന്നുവിനെയും മിന്നുവിനെയും ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ? ജനനിബിഡമായ റോഡുകൾ കിളിയൊഴിഞ്ഞ കൂടുമാതിരിയായിരിക്കുന്നു. 
ഇതെന്തുപറ്റി? അവരൊക്കെ എവിടെ? അതോ എല്ലാവരും ചത്തൊടുങ്ങിയോ? ഭ്രാന്തായ ചിന്തകൾക്കിടയിലൂടെ ഉരുകി ഞാൻ ഇല്ലാതായി. ഉത്തരം മറന്ന ചോദ്യങ്ങൾ എന്നെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചു. ഞെട്ടി ഉണർന്ന എന്നെ അച്ഛൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ജാഗ്രതാപൂർവ്വമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഈ മഹാമാരിയെ നമുക്ക് തോല്പിക്കാം.
 അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ക്കൊടുവിൽ എന്റെ നെഞ്ചിലെ തീയൊന്നണഞ്ഞു. പരിഭ്രാന്തമായ എന്റെ മനസ്സിപ്പോൾ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. മറ്റു രാജ്യങ്ങൾ പോലെ തളരുന്നതല്ല ഭാരതം. മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച കേരളത്തിന്‌ ഈ വൈറസിനെ തുരത്താനാണോ പാട്. എന്റെ പിഞ്ചു കൈകൾ കഴുകി, ശുചിത്വം പാലിച്ചു ഞാനും ഈ മഹായജ്ഞത്തിൽ പങ്കാളിയാകും. പുതുപ്രതീക്ഷകളുടെ നാമ്പുകൾ എന്നിൽ മുളപൊട്ടി. 

{{BoxBottom1
| പേര്= ദേവിക. സി. കെ.
| ക്ലാസ്സ്= 7 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്=13958
| ഉപജില്ല=പയ്യന്നുർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ
| തരം=കഥ 
| color=1 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-17T07:57:20Z

Aups vellora:

*[[{{PAGENAME}}/ചിറകിന്റെ വിലാപം|ചിറകിന്റെ വിലാപം]]
*[[{{PAGENAME}}/പ്രതീക്ഷ|പ്രതീക്ഷ]]

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം/ചിറകിന്റെ വിലാപം

2020-04-15T11:02:31Z

Aups vellora: '{{BoxTop1 | തലക്കെട്ട്= ചിറകിന്റെ വിലാപം <!-- തലക്കെ...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= ചിറകിന്റെ വിലാപം 
| color= 2 
}}
<center><poem>
പ്രപഞ്ചമേ നിന്നിലെ വരദാനമായിതാ
നില്കുന്നു ഞാനൊരു പറവയായി
ജീവിതം മാത്രമോ എന്നൊന്നു ചോദിച്ച
മനുഷ്യന്റെയെല്ലാം അടിമയായി
സ്നേഹമെന്തെന്നറിയാത്ത മനുഷ്യരോ
ചിറകിന്റെ നന്മയെ അന്ധ മാക്കി
മനുഷ്യന്റെ ആജ്ഞാപനത്തിന്റെ മുന്പിലോ
ചിറകിന്റെ സേവനം തോറ്റുപോയി
പക്ഷിതൻ സഹനങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞിതാ
തണലുകൾ പോലും നിശബ്ദമായി.
മനുഷ്യൻറെ നീച പ്രവൃത്തിക്കും മുന്നിൽ
പ്രപഞ്ചമേ നീയും തോറ്റുപോയോ
എന്നെ ഉറക്കുവാൻ നീ വരുന്നില്ലയോ
സ്നേഹമായി, നന്മയായി, സന്തോഷമായി

</poem> </center>
{{BoxBottom1
| പേര്= ആന്മരിയ ജോൺ
| ക്ലാസ്സ്= 6 A 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ=വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 13958
| ഉപജില്ല= പയ്യന്നൂർ 
| ജില്ല= കണ്ണൂർ ജില്ല
| തരം= കവിത 
| color= 4 
}}

വെള്ളോറ എ യു പി സ്കൂൾ/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-15T10:37:57Z

Aups vellora: '*ചിറകിന്റെ വിലാപം' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

*[[{{PAGENAME}}/ചിറകിന്റെ വിലാപം|ചിറകിന്റെ വിലാപം]]