Schoolwiki - താങ്കളുടെ സംഭാവനകൾ [ml]

പ്രമാണം:41050-KLM-AMP2025.pdf

2025-08-18T08:53:49Z

41050MSHSS: അക്കാഡമിക് മാസ്റ്റർ പ്ലാൻ 2025-26

== ചുരുക്കം ==
അക്കാഡമിക് മാസ്റ്റർ പ്ലാൻ 2025-26
== അനുമതി ==
{{self|cc-by-sa-3.0}}

പ്രമാണം:BS21 KLM41050 1.jpg

2021-11-16T15:35:23Z

41050MSHSS: Uploaded own work with UploadWizard

=={{int:filedesc}}==
{{Information
|description={{ml|1=പ്രവേശനോത്സവത്തിനു തയ്യാർ}}
|date=2021-11-01
|source={{own}}
|author=[[User:41050MSHSS|41050MSHSS]]
|permission=
|other versions=
}}

=={{int:license-header}}==
{{self|cc-by-sa-4.0}}

പ്രമാണം:BS21 KLM 41050 2.jpg

2021-11-16T15:35:23Z

41050MSHSS: Uploaded own work with UploadWizard

പ്രമാണം:BS21 KLM 41050 3.jpg

2021-11-16T15:35:22Z

41050MSHSS: Uploaded own work with UploadWizard

=={{int:filedesc}}==
{{Information
|description={{ml|1=ചിത്ര രചന ശില്പശാല}}
|date=2021-11-12
|source={{own}}
|author=[[User:41050MSHSS|41050MSHSS]]
|permission=
|other versions=
}}

=={{int:license-header}}==
{{self|cc-by-sa-4.0}}

പ്രമാണം:BS21 KLM 41050 4.jpg

2021-11-16T15:35:22Z

41050MSHSS: Uploaded own work with UploadWizard

=={{int:filedesc}}==
{{Information
|description={{ml|1=ശരീര താപനില അളക്കൽ}}
|date=2021-11-01
|source={{own}}
|author=[[User:41050MSHSS|41050MSHSS]]
|permission=
|other versions=
}}

=={{int:license-header}}==
{{self|cc-by-sa-4.0}}

പ്രമാണം:BS21 KLM 41050 5.jpg

2021-11-16T15:35:22Z

41050MSHSS: Uploaded own work with UploadWizard

=={{int:filedesc}}==
{{Information
|description={{ml|1=കുട്ടികളുടെ സർഗ്ഗവാസനകൾ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിനുതകുന്ന പരിപാടികൾ}}
|date=2021-11-10
|source={{own}}
|author=[[User:41050MSHSS|41050MSHSS]]
|permission=
|other versions=
}}

=={{int:license-header}}==
{{self|cc-by-sa-4.0}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 1.

2020-05-04T07:24:51Z

41050MSHSS: modified page

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=കുസൃതി പൂക്കൾ Part 1. 
| color= 2 
}}

ലോകം ഇന്ന് ഒരു മഹാമാരിയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. Covid 19 എന്ന മഹാ വൈറസ്. നിറകണ്ണുകളോടെ മാത്രം ലോകജനതയ്ക്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ കൊറോണ. ജാതിയോ മതമോ നോക്കിയല്ല ഈ വൈറസ് നമ്മിലേക്ക് ചേർന്നത്. വർണ്ണ വിവേചനങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ ഏവരും ഒരുപോലെ കണ്ണുനീർ തൂ കേണ്ടി വന്ന അനർഘനിമിഷങ്ങൾ. ഭൗതിക സുഖാ സ്വാദനത്തിൽ വലിയ മാളികകൾ വെച്ച് ചുറ്റുമതിൽ കെട്ടി അഹങ്കരിച്ചവർക്ക് കൊറോണ ഒരു വലിയ ചോദ്യമാണ്. ജാതിയുടെയും മതത്തിനെയും പേരിൽ മനുഷ്യ രക്തത്തുള്ളികൾക്ക് പുല്ലുവില പോലും കൽപ്പിക്കാത്ത ഈ ആധുനിക യുഗത്തിൽ ഒത്തൊരുമയുടെ ഒരു വലിയ പാഠവും ഈ വൈറസ് നൽകുന്നു. ലോകമെമ്പാടും വലിയ ഭീതിയിലാണ്. ഭീതിയെക്കാൾ നമുക്കാവശ്യം ജാഗ്രതയാണ്. അമേരിക്കയും സ്പെയിനും മറ്റു ഒട്ടുമിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും എല്ലാം വളരെ ഗുരുതരാവസ്ഥ തരണം ചെയ്യുകയാണ്. നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിലും covid കേസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു... പുത്തൻ ഉടുപ്പിട്ട് പുത്തൻ ബാഗുമായി സ്കൂളുകളിലേക്ക് അണയാൻ ഇരിക്കുന്ന കൊച്ചു മിടുക്കികളും മിടുക്കന്മാരും വലിയ സങ്കടത്തിലാണ്. എല്ലാവരും നന്നായി enjoy ചെയ്യുന്ന കാലംഎന്നുപറഞ്ഞാൽ, സ്കൂളുകളും മറ്റു പഠന സ്ഥാപനങ്ങളും അടക്കുന്ന ഈ കാലമാണ്. എന്നാൽ കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും അധ്യാപകരും എല്ലാം covid ഭീതിയിൽ lock downൽ ആണ്. ആളൊഴിഞ്ഞ മാർക്കറ്റുകൾ, പട്ടണങ്ങൾ, റോഡുകൾ, കടകൾ എല്ലാം ശൂന്യം. എല്ലാവരും സുരക്ഷിതരായി തന്നെ ഇരിക്കുക. വീടുകളിൽ തന്നെ ഇരുന്നു പരസ്പരം സഹകരിച്ചും സന്തോഷിച്ചും കഴിയുക. വിവേചനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ഹിന്ദുവും മുസ്ലിമും ക്രിസ്ത്യനും ഒരുമിച്ച് കൈകോർക്കുക. നല്ലൊരു നാളേക്ക് വേണ്ടി നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാം.....

# ആശങ്ക വേണ്ട, ജാഗ്രത മതി#

എന്ന് സ്നേഹപൂർവ്വം

{{BoxBottom1
| പേര്= ആമിന. A
| ക്ലാസ്സ്= 8 C 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി, 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= ലേഖനം 
| color= 2 
}}
{{Verification4|name=Kannankollam| തരം= കഥ}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2.

2020-05-04T07:18:40Z

41050MSHSS: modified page

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2. 
| color= 3 
}}

പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിന് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു???
നാം ഒരു വലിയ ദയനീയഅവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഏവർക്കും അറിയുമല്ലോ covid19 എന്ന ഒരു വൈറസ് നമ്മോടെല്ലാം യുദ്ധം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു ലേഖനം എന്ന രീതിയിൽ കുസൃതി പൂക്കൾ part 1ൽ ഞാൻ എഴുതി നിങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിച്ചിരുന്നു. അത് എന്റെ കൂട്ടുകാരും അധ്യാപകരും വായിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കട്ടെ, ഞാൻ എഴുതുന്ന ഈ എളിയ ലേഖനങ്ങളിൽ ധാരാളം തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാവും. എനിക്ക് പ്രചോദനം നൽകുന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരും അധ്യാപകരും എന്റെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തിത്തരണം. പ്രിയ അധ്യാപകരുടെ പ്രചോദനങ്ങളാണ്, m s h s ലെ മുത്തു മണികളിൽ കൂടുതൽ ഉണർവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
ഇന്ന് ഞാൻ പ്രകൃതിയെ കുറിച്ചാണ്എഴുതുന്നത്. നാം ഇന്ന് പ്രകൃതിയെ വലിയതോതിൽ ചൂഷണം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിനെ അതിക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുന്നു. പ്ലാസ്റ്റിക്കുകളും മറ്റു മാലിന്യങ്ങളും നിറച്ച് പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ മായ്ച്ചുകളയുന്നു. പുഴകളും കുളങ്ങളും എല്ലാം മലിനമാക്കുന്നു. വനങ്ങൾ ഒന്നും സംരക്ഷിക്കാതെ അതിലെ വൃക്ഷങ്ങളും കായ്കനികളും എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ മനോഹാരിതയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്ന മലകളും വയലുകളും എല്ലാം ഇടിച്ചുനിരത്തി വലിയ വലിയ മാളികകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, എന്തുകൊണ്ടും മനുഷ്യർ പ്രകൃതിയിൽ വിനാശത്തിന്റെ കൈകടത്തലുകൾ നടത്തുന്നു. ആർക്കും പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാൻ വയ്യ. എന്തിനും മനുഷ്യൻ നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്ന കൃത്രിമ വസ്തുക്കൾ മാത്രം.... ഒരു മഴ വന്നാൽ മഴവെള്ളം പോകാൻ മണ്ണില്ലാതെയായി. കാരണം, ഈ മഴ വെള്ളം താഴ്ന്നിറങ്ങേണ്ട അമ്മയായ ഭൂമിയിൽ ഇന്ന് ലോക്ക്കട്ടകളാണ്.
ഹേയ് മനുഷ്യാ... പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കാൾ വലിയ എന്താണ് ആസ്വദിക്കാൻ ഉള്ളത്. ഏവരും പ്രകൃതിയിൽ വീശുന്ന തളിർ കാറ്റിനെയല്ല പ്രകീർത്തിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിയിലെ പുതുമഴയെ അല്ല ആസ്വദിക്കുന്നത്. ചൂടിൽ നിന്നു രക്ഷയ്ക്കായി ഇന്ന് മനുഷ്യന് ഈ പ്രകൃതി എന്തിന് വേണം? എല്ലാവർക്കും AC മതി. ഫാനുകൾ കൂളറുകൾ ഇവയൊക്കെ മതി...
ഒരു നിമിഷം നാം എല്ലാവരും ഒന്നുചിന്തിക്കുക. ഒരു വിലയുംവാങ്ങാതെ...... ഒരു ദോഷവും വരുത്താതെ........ സൃഷ്ടാവ് നമുക്കായി കനിഞ്ഞു നൽകിയ ഒരു മാതാവാണ് പ്രകൃതി, ആ മാതാവിന്റെ സന്താനങ്ങളാണ് അതിലെ വിഭവങ്ങൾ...... അതിൽ നമ്മളും ഉൾപ്പെടുന്നു.... എല്ലാവർക്കും തുല്യ അവകാശവുമാണ് ആ മാതാവ് കൽപ്പിക്കുന്നത്....ആ അവകാശ കണ്ണികൾ അഴിച്ചു തിമിർത്താടുന്ന ഒരേ ഒരു വിഭാഗമാണ് വിവേകികൾ എന്ന് സ്വയം അഭിപ്രായപ്പെടുന്ന മനുഷ്യർ.... ലജ്ജിക്കുന്നു മനുഷ്യ കുലമേ... നിന്റെ ഈ നെറുകേടിൽ..... ഇനിയും ഈ ദുഷ്ടത നിർത്താൻ നാം ഓരോരുത്തരും തയാറായില്ലെങ്കിൽ..... അത് വലിയ ഒരു ദുരന്തത്തെ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തലാണ്...... തീക്കൊള്ളി കൊണ്ട് തല ചൊരിയുന്ന പോലെ..... മനുഷ്യാ.. എന്തിനിത്ര സ്വാർത്ഥത.. ... ഒരു നവലോക സൃഷ്ടിക്കായി തയ്യാറെടുക്കാൻ സമയമായി.... കൂട്ടുകാരെ ഞാനും നിങ്ങളും ഇതിനായി ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കണം.... നല്ലൊരു നാളേക്കായി പ്രതീക്ഷിക്കാം......

എന്ന് സ്നേഹപൂർവ്വം......

{{BoxBottom1
| പേര്= ആമിന. A
| ക്ലാസ്സ്= 8 C 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി, 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= ലേഖനം 
| color= 2 
}}
{{Verification4|name=Kannankollam| തരം= കഥ}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2.

2020-05-04T07:17:00Z

41050MSHSS: added page

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2. 
| color= 3 
}}

🌿🍀പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിന് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു???

നാം ഒരു വലിയ ദയനീയഅവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഏവർക്കും അറിയുമല്ലോ covid19 എന്ന ഒരു വൈറസ് നമ്മോടെല്ലാം യുദ്ധം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു ലേഖനം എന്ന രീതിയിൽ കുസൃതി പൂക്കൾ part 1ൽ ഞാൻ എഴുതി നിങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിച്ചിരുന്നു. അത് എന്റെ കൂട്ടുകാരും അധ്യാപകരും വായിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കട്ടെ, ഞാൻ എഴുതുന്ന ഈ എളിയ ലേഖനങ്ങളിൽ ധാരാളം തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാവും. എനിക്ക് പ്രചോദനം നൽകുന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരും അധ്യാപകരും എന്റെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തിത്തരണം. പ്രിയ അധ്യാപകരുടെ പ്രചോദനങ്ങളാണ്, m s h s ലെ മുത്തു മണികളിൽ കൂടുതൽ ഉണർവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് ഞാൻ പ്രകൃതിയെ കുറിച്ചാണ്എഴുതുന്നത്. നാം ഇന്ന് പ്രകൃതിയെ വലിയതോതിൽ ചൂഷണം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിനെ അതിക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുന്നു. പ്ലാസ്റ്റിക്കുകളും മറ്റു മാലിന്യങ്ങളും നിറച്ച് പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ മായ്ച്ചുകളയുന്നു. പുഴകളും കുളങ്ങളും എല്ലാം മലിനമാക്കുന്നു. വനങ്ങൾ ഒന്നും സംരക്ഷിക്കാതെ അതിലെ വൃക്ഷങ്ങളും കായ്കനികളും എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ മനോഹാരിതയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്ന മലകളും വയലുകളും എല്ലാം ഇടിച്ചുനിരത്തി വലിയ വലിയ മാളികകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, എന്തുകൊണ്ടും മനുഷ്യർ പ്രകൃതിയിൽ വിനാശത്തിന്റെ കൈകടത്തലുകൾ നടത്തുന്നു. ആർക്കും പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാൻ വയ്യ. എന്തിനും മനുഷ്യൻ നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്ന കൃത്രിമ വസ്തുക്കൾ മാത്രം.... ഒരു മഴ വന്നാൽ മഴവെള്ളം പോകാൻ മണ്ണില്ലാതെയായി. കാരണം, ഈ മഴ വെള്ളം താഴ്ന്നിറങ്ങേണ്ട അമ്മയായ ഭൂമിയിൽ ഇന്ന് ലോക്ക്കട്ടകളാണ്.

ഹേയ് മനുഷ്യാ... പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കാൾ വലിയ എന്താണ് ആസ്വദിക്കാൻ ഉള്ളത്. ഏവരും പ്രകൃതിയിൽ വീശുന്ന തളിർ കാറ്റിനെയല്ല പ്രകീർത്തിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിയിലെ പുതുമഴയെ അല്ല ആസ്വദിക്കുന്നത്. ചൂടിൽ നിന്നു രക്ഷയ്ക്കായി ഇന്ന് മനുഷ്യന് ഈ പ്രകൃതി എന്തിന് വേണം? എല്ലാവർക്കും AC മതി. ഫാനുകൾ കൂളറുകൾ ഇവയൊക്കെ മതി...

ഒരു നിമിഷം നാം എല്ലാവരും ഒന്നുചിന്തിക്കുക. ഒരു വിലയുംവാങ്ങാതെ...... ഒരു ദോഷവും വരുത്താതെ........ സൃഷ്ടാവ് നമുക്കായി കനിഞ്ഞു നൽകിയ ഒരു മാതാവാണ് പ്രകൃതി, ആ മാതാവിന്റെ സന്താനങ്ങളാണ് അതിലെ വിഭവങ്ങൾ...... അതിൽ നമ്മളും ഉൾപ്പെടുന്നു.... എല്ലാവർക്കും തുല്യ അവകാശവുമാണ് ആ മാതാവ് കൽപ്പിക്കുന്നത്....ആ അവകാശ കണ്ണികൾ അഴിച്ചു തിമിർത്താടുന്ന ഒരേ ഒരു വിഭാഗമാണ് വിവേകികൾ എന്ന് സ്വയം അഭിപ്രായപ്പെടുന്ന മനുഷ്യർ.... ലജ്ജിക്കുന്നു മനുഷ്യ കുലമേ... നിന്റെ ഈ നെറുകേടിൽ..... ഇനിയും ഈ ദുഷ്ടത നിർത്താൻ നാം ഓരോരുത്തരും തയാറായില്ലെങ്കിൽ..... അത് വലിയ ഒരു ദുരന്തത്തെ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തലാണ്...... തീക്കൊള്ളി കൊണ്ട് തല ചൊരിയുന്ന പോലെ..... മനുഷ്യാ.. എന്തിനിത്ര സ്വാർത്ഥത.. ... ഒരു നവലോക സൃഷ്ടിക്കായി തയ്യാറെടുക്കാൻ സമയമായി.... കൂട്ടുകാരെ ഞാനും നിങ്ങളും ഇതിനായി ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കണം.... നല്ലൊരു നാളേക്കായി പ്രതീക്ഷിക്കാം......

എന്ന് സ്നേഹപൂർവ്വം......
ആമിന. A

{{BoxBottom1
| പേര്= ആമിന
| ക്ലാസ്സ്= 8 C 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി, 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= ലേഖനം 
| color= 2 
}}
{{Verification4|name=Kannankollam| തരം= കഥ}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2.

2020-05-04T07:15:14Z

41050MSHSS: added page

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2. 
| color= 3 
}}

{{BoxBottom1
| പേര്= ആമിന
| ക്ലാസ്സ്= 8 C 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി, 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= ലേഖനം 
| color= 2 
}}
{{Verification4|name=Kannankollam| തരം= കഥ}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-05-04T07:10:13Z

41050MSHSS: modifies label

[[{{PAGENAME}}/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 1. | കുസൃതി പൂക്കൾ part 1.]]

[[{{PAGENAME}}/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2. | കുസൃതി പൂക്കൾ part 2.]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-05-04T07:09:40Z

41050MSHSS: modified label

[[{{PAGENAME}}/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 1. | കുസൃതി പൂക്കൾ part 1.]]
[[{{PAGENAME}}/ കുസൃതി പൂക്കൾ Part 2. | കുസൃതി പൂക്കൾ part 2.]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കുസൃതി പൂക്കൾ

2020-04-30T14:16:12Z

41050MSHSS: g

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=കുസൃതി പൂക്കൾ 
| color= 3 
}}

 ലോകം ഇന്ന് ഒരു മഹാമാരിയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. Covid 19 എന്ന മഹാ വൈറസ്. നിറകണ്ണുകളോടെ മാത്രം ലോകജനതയ്ക്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ കൊറോണ. ജാതിയോ മതമോ നോക്കിയല്ല ഈ വൈറസ് നമ്മിലേക്ക് ചേർന്നത്. വർണ്ണ വിവേചനങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ ഏവരും ഒരുപോലെ കണ്ണുനീർ തൂ കേണ്ടി വന്ന അനർഘനിമിഷങ്ങൾ. ഭൗതിക സുഖാ സ്വാദനത്തിൽ വലിയ മാളികകൾ വെച്ച് ചുറ്റുമതിൽ കെട്ടി അഹങ്കരിച്ചവർക്ക് കൊറോണ ഒരു വലിയ ചോദ്യമാണ്. ജാതിയുടെയും മതത്തിനെയും പേരിൽ മനുഷ്യ രക്തത്തുള്ളികൾക്ക് പുല്ലുവില പോലും കൽപ്പിക്കാത്ത ഈ ആധുനിക യുഗത്തിൽ ഒത്തൊരുമയുടെ ഒരു വലിയ പാഠവും ഈ വൈറസ് നൽകുന്നു. ലോകമെമ്പാടും വലിയ ഭീതിയിലാണ്. ഭീതിയെക്കാൾ നമുക്കാവശ്യം ജാഗ്രതയാണ്. അമേരിക്കയും സ്പെയിനും മറ്റു ഒട്ടുമിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും എല്ലാം വളരെ ഗുരുതരാവസ്ഥ തരണം ചെയ്യുകയാണ്. നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിലും covid കേസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു... പുത്തൻ ഉടുപ്പിട്ട് പുത്തൻ ബാഗുമായി സ്കൂളുകളിലേക്ക് അണയാൻ ഇരിക്കുന്ന കൊച്ചു മിടുക്കികളും മിടുക്കന്മാരും വലിയ സങ്കടത്തിലാണ്. എല്ലാവരും നന്നായി enjoy ചെയ്യുന്ന കാലംഎന്നുപറഞ്ഞാൽ, സ്കൂളുകളും മറ്റു പഠന സ്ഥാപനങ്ങളും അടക്കുന്ന ഈ കാലമാണ്. എന്നാൽ കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും അധ്യാപകരും എല്ലാം covid ഭീതിയിൽ lock downൽ ആണ്. ആളൊഴിഞ്ഞ മാർക്കറ്റുകൾ, പട്ടണങ്ങൾ, റോഡുകൾ, കടകൾ എല്ലാം ശൂന്യം. എല്ലാവരും സുരക്ഷിതരായി തന്നെ ഇരിക്കുക. വീടുകളിൽ തന്നെ ഇരുന്നു പരസ്പരം സഹകരിച്ചും സന്തോഷിച്ചും കഴിയുക. വിവേചനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ഹിന്ദുവും മുസ്ലിമും ക്രിസ്ത്യനും ഒരുമിച്ച് കൈകോർക്കുക. നല്ലൊരു നാളേക്ക് വേണ്ടി നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാം.....

# ആശങ്ക വേണ്ട, ജാഗ്രത മതി#

{{BoxBottom1
| പേര്= ആമിന
| ക്ലാസ്സ്= 8 C 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം എസ് ജി എച്ച് എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= ലേഖനം 
| color= 3 
}}
{{Verification4|name=Kannankollam| തരം= കഥ}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്.ഫോർ ഗേൾസ് മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-30T14:12:08Z

41050MSHSS: a

[[{{PAGENAME}}/ കുസൃതി പൂക്കൾ | കുസൃതി പൂക്കൾ]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-25T04:46:17Z

41050MSHSS: j

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം 
| color= 2 
}}

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി. രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും. അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി. ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും. പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു.കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു. ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".
{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-25T04:41:53Z

41050MSHSS: h

[[{{PAGENAME}}/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം | ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം]]

[[{{PAGENAME}}/ പറവക്കൂട്ടം| പറവക്കൂട്ടം]]

[[{{PAGENAME}}/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം| ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം]]

[[{{PAGENAME}}/ ശുചിത്വ ജീവിതം| ശുചിത്വ ജീവിതം]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-25T04:41:14Z

41050MSHSS: l

[[{{PAGENAME}}/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം(കഥ) | ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം(കഥ)]]

[[{{PAGENAME}}/ പറവക്കൂട്ടം| പറവക്കൂട്ടം]]

[[{{PAGENAME}}/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം| ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം]]

[[{{PAGENAME}}/ ശുചിത്വ ജീവിതം| ശുചിത്വ ജീവിതം]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-25T04:39:11Z

41050MSHSS: j

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=പറവക്കൂട്ടം 
| color= 3 
}}

 ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു..ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-25T04:38:18Z

41050MSHSS: h

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=പറവക്കൂട്ടം 
| color= 3 
}}

 ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു.. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-25T04:37:42Z

41050MSHSS: f

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=പറവക്കൂട്ടം 
| color= 3 
}}

 ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു.. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-25T04:36:35Z

41050MSHSS: g

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=പറവക്കൂട്ടം 
| color= 3 
}}

 ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-25T04:34:41Z

41050MSHSS: 6

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= ശുചിത്വ ജീവിതം 
| color= 2 
}}

<center> <poem>
ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........
</poem> </center>

{{BoxBottom1
| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 2 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-25T04:33:33Z

41050MSHSS: g

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്= ശുചിത്വ ജീവിതം 
| color= 2 
}}

<center> <poem>
ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........
</poem> </center>

| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 2 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-25T04:32:33Z

41050MSHSS: k

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ശുചിത്വ ജീവിതം
| color= 2 
}}
<center> <poem>
ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........
</poem> </center>

| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 2 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-25T04:31:14Z

41050MSHSS: h

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ശുചിത്വ ജീവിതം
| color= 2 
}}

ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........

| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 2 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-25T04:28:43Z

41050MSHSS: e

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-25T04:26:13Z

41050MSHSS: d

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം 
| color= 2 
}}

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.
രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .
കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".
{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-25T04:25:28Z

41050MSHSS: g

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=പറവക്കൂട്ടം 
| color= 3 
}}

ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-25T04:24:45Z

41050MSHSS: f

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം 
| color= 3 
}}

ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 2 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-25T04:24:02Z

41050MSHSS: f

[[{{PAGENAME}}/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം | ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം]]

[[{{PAGENAME}}/ പറവക്കൂട്ടം| പറവക്കൂട്ടം]]

[[{{PAGENAME}}/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം| ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കവിത/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-23T15:56:04Z

41050MSHSS: l

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ശുചിത്വ ജീവിതം 
| color= 4 
}}
<center> <poem>
ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........
</poem> </center>

{{BoxBottom1
| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 1 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കവിത/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-23T15:55:15Z

41050MSHSS: f

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ശുചിത്വ ജീവിതം 
| color= 4 
}}
<center> <poem>
ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........
</poem> </center>

{{BoxBottom1
| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 5 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കവിത/ ശുചിത്വ ജീവിതം

2020-04-23T15:54:03Z

41050MSHSS: g

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ശുചിത്വ ജീവിതം 
| color= 4 
}}
<center> <poem>
ശുചിത്വമെന്ന പദത്തെ നമ്മൾ
നിത്യവും സ്മരിക്കണം
വൃത്തി എന്ന ചര്യ നമ്മൾ
നിത്ത്യവും നടത്തണം
രോഗമുക്ത ജീവിതത്തിൻ
ലിപികളാണ് ശുചിത്വം
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും
നന്മ നൽകും ശുചിത്വം
ശുചിത്വ ചിന്ത മർത്ത്യന്
ഏറെ വേണ്ട കാര്യം
അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ
രോഗമെന്നത് നിശ്ചയം
പലവിധ വ്യാധികൾ വന്നണയുമ്പോഴും
ശുചിത്വ മാർഗം തേടുന്നൊർക്ക്
ഭയപ്പെടേണ്ട തെല്ലും
ലോകമാകെ പേടിക്കുന്ന
കൊറോണ എന്ന വ്യാധി
ശുചിത്വ മാർഗമൊന്നിൽ നിന്ന്
രക്ഷപെടാം നമുക്ക്
ശുചിത്വമെന്ന ചിന്ത വളർത്തുക നാം നമ്മളിൽ
പകർത്തുക നല്ല ശീലങ്ങൾ
ഉണരുക നാം ഇനി എങ്കിലും
വരും തലമുറകൾക്കുമായ് ..........
<center> <poem>

{{BoxBottom1
| പേര്= ശുചിത്വ ജീവിതം
| ക്ലാസ്സ്= അദ്‌നാൻ ടി.എസ്സ്. 5 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കവിത 
| color= 5 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കവിത

2020-04-23T15:50:27Z

41050MSHSS: d

[[{{PAGENAME}}/ ശുചിത്വ ജീവിതം | ശുചിത്വ ജീവിതം ]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം

2020-04-23T15:49:23Z

41050MSHSS: a

*[[{{PAGENAME}}/ കഥകൾ| കഥകൾ]]
*[[{{PAGENAME}}/ കവിത| കവിത]]

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-23T15:28:43Z

41050MSHSS: r

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=പറവക്കൂട്ടം 
| color= 3 
}}

ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-23T15:27:40Z

41050MSHSS: j

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-23T15:24:18Z

41050MSHSS: g

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം 
| color= 2 
}}

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.
രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .
കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".
{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-23T15:22:49Z

41050MSHSS: dd

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം 
| color= 2 
}}

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.
രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .
കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-23T15:20:49Z

41050MSHSS: sss

{{BoxTop1
| തലക്കെട്ട്=ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം 
| color= 2 
}}

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.
രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .
കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-23T15:19:11Z

41050MSHSS: s

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.
രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .
കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".
{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-23T15:16:01Z

41050MSHSS: ss

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}

ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.
ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.
രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....
പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .
കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം

2020-04-23T15:14:33Z

41050MSHSS: s

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു കൊറോണ സ്വപ്നം
| ക്ലാസ്സ്= അൽ അമീൻ നവാസ് 7 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 1 
}}
ലോക്ക്ഡൗണ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്‌കൂളുകൾ അടച്ചു.വാഹനയോട്ടം നിർത്തി.കടകൾ പൂട്ടി. എല്ലാം നിശ്ചലമായപ്പോൾ എനിക്കൊരു പൂതി നിശ്ചലമായ നഗരം കാണാൻ.

ഞാൻ അച്ഛനോട് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എതിർത്തു.. "ദേ പോലീസ് പിടിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടൂട്ടാ..." പഴം വാങ്ങാൻ പോയ ചെറുപ്പക്കാരനെ പോലീസ് പിടിച്ച ദാരുണ കഥ ഓർത്തു കൊണ്ടാവണം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.

ഒടുവിൽ എന്റെ പലവിധ തരികിട പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ ഒരുവിധം അച്ഛനെ സമ്മതിപ്പിച്ചെടുത്തു.
അടുത്ത ദിനം നഗരത്തിൽ കറങ്ങാൻ പോകാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി.

രാവിലെ പ്രഭാത ചര്യകൾക്ക് ശേഷം അച്ഛനുമായി ടു വീലറിൽ നഗരം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പൊലീസ്‌ മാമന്മാർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ ഒന്നും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ ഊടു വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു.പലയിടത്തും പോലീസ് മാമന്മാർ ആളുകളെ വിരട്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നഗരം കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകവെ
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പലചരക്കു കടയിൽ കയറി. കടയുടെ ഉള്ളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് വാഹനം കടയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഉടനെ കടയുടമ ഷട്ടർ താഴ്ത്തി കടയിൽ പലരും തുമ്മുകയും ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും തന്നെ മാസ്കും മറ്റും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളും.
അപ്പോഴാണ് ടിവിയിൽ ഡോക്ടർ മാമൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പൊതുഇടങ്ങളിൽ പോകുമ്പോൾ മാസ്ക് ധരിക്കണം എന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ പോലീസ് മാമൻ മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഊടുവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പനിയുടെ ലക്ഷണം. മൂക്കടപ്പ് ,തുമ്മൽ ,ചുമ. അടുത്തുള്ള ഗവൺമെൻറ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി.
ഡോക്ടർ ആൻറിബയോട്ടിക് മരുന്നുകൾ നൽകി ഒപ്പം 1056 എന്നെഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പും തന്നു. പനി കുറവില്ലെങ്കിൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.

പിറ്റേദിവസം ഞങ്ങൾ 1056 ലേക്ക് വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ അവിടെനിന്നും കാൾ ഇങ്ങോട്ട് . അവർ എൻറെ അസുഖ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിയും ചുമയ്ക്കും കുറവില്ല എന്നായപ്പോൾ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചാക്കി. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ടിവി കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല, ആഹാരമൊക്കെ വാതിലിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോകും. ആരും അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. 'അമ്മ പോലും.

പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകുന്ന അവസ്ഥയായി. സംഗതി ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആംബുലൻസ് ശബ്ദം കേട്ടു ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെ രണ്ടു മാമന്മാർ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി ദൂരെ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആർക്കും എൻറെ അടുത്തേക്ക് പോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ്. ആശുപത്രിയിലെത്തി അവിടെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് നഴ്സുമാർ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും ട്യൂബുകൾ കടത്തിവിട്ടു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന!!!😩 അനങ്ങാൻ വയ്യ. രാത്രിയോ പകലോ എന്ന് അറിയില്ല. ഏതോ ഒരു മാലാഖ ഗ്ലൗസ് ഇട്ട കൈ കൊണ്ട് എന്നെ തഴുകുന്നത് പോലെ തോന്നി. എനിക്കൽപ്പം വെള്ളം വേണം. ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു . മാലാഖ മാരിൽ ഒരാൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പോഞ്ച് മുക്കി എനിക്ക് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു തന്നു .ഞാൻ അത് ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയവേ വേദനകൾ കുറയുന്നു ....

പതിയെ പതിയെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നു ....

എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ...എന്ന് ആ മാലാഖമാരോട് പറഞ്ഞു .

കുത്തരി കഞ്ഞി യുടെയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തി യുടെയും മാങ്ങാച്ചാറിന്റെ യും മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ചൂടു കഞ്ഞി കോരി എൻറെ നാവിൽ വച്ചു .
എൻറെ അമ്മോ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.

ചുറ്റും നോക്കി കുറ്റാക്കൂരിരുട്ട്. ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അച്ഛൻറെ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം നാലുമണി... ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി അച്ഛനെ തട്ടി ഉണർത്തി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

" നമുക്കു ടൗണിൽ പോകണ്ടാ".

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ

2020-04-23T15:09:09Z

41050MSHSS: s

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ പറവക്കൂട്ടം

2020-04-23T15:03:10Z

41050MSHSS: '{{BoxBottom1 | പേര്= പറവക്കൂട്ടം | ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ്...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു

{{BoxBottom1
| പേര്= പറവക്കൂട്ടം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 3 
}}

ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-23T15:00:38Z

41050MSHSS: s

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 2 
}}
ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-23T14:59:56Z

41050MSHSS: s

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , കൊല്ലം 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 2 
}}
ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-23T14:59:02Z

41050MSHSS: s

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം
| ക്ലാസ്സ്= ശ്രീഗണേഷ് 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം . എസ്. എഛ് . എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , കൊല്ലം 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 2 
}}
ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-22T15:58:39Z

41050MSHSS: S

{{BoxBottom1
| പേര്= ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം
| ക്ലാസ്സ്= 9 B 
| പദ്ധതി= അക്ഷരവൃക്ഷം
| വർഷം=2020
| സ്കൂൾ= എം . എസ്. എഛ് . എസ്. എസ്., മൈനാഗപ്പള്ളി , കൊല്ലം 
| സ്കൂൾ കോഡ്= 41050
| ഉപജില്ല= ചവറ 
| ജില്ല= കൊല്ലം
| തരം= കഥ 
| color= 2 
}}
ഈ കൊറോണ കാലത്ത്, പാടവറമ്പത്ത് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കോലംപോലെ, വീടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ് രഘു. വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യാൻ വലുതായി ഒന്നുമില്ല. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു അയ്യാൾ തന്റെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു. വീടിന് ചുറ്റും മാലിന്യങ്ങളും മറ്റും നിറഞ്ഞ് പരിസരം വൃത്തിഹീനമായി കിടക്കുന്നത് രഘു ശ്രദ്ധിച്ചു. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷികേണ്ടത് തന്റെ കർത്തവ്യമായി മനസിലാക്കിയ അയ്യാൾ അതിനായ് പുറപ്പെട്ടു ജൈവ മാലിന്യങ്ങളും അജൈവ മാലിന്യങ്ങളും തരം തിരിച്ച് ഒരു കമ്പോസ്റ്റ് നിർമിച്ചു. വീട്ടുവളപ്പിനുള്ളിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന പുല്ലും വീണു കിടന്ന കരിയിലയും വൃത്തിയാക്കി. അടുക്കള തോട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് നനക്കാനായി ഒരു പത്രത്തിൽ വെള്ളവുമായി ചെന്നു. ധാരാളം പക്ഷികൾ വെള്ളത്തിനായിന്റെ അയ്യാളുടെ നേരെ പറന്നടുത്തു. അവ വരണ്ട ചുണ്ട്പിളർത്തി കരഞ്ഞു. അയ്യാൾ ഒരു പരന്ന പത്രത്തിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊടുത്തു. കിളികൾ വെള്ളം കുടിച്ച് ദൂരെ മരകൊമ്പിലേക്ക് പറന്നു പോയി. രഘു തന്റെ മക്കളെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു അവർ കൂടുതൽ പത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കി. വേനൽ കാലത്ത് ദാഹിച്ച് വരണ്ട ധാരാളം പക്ഷികൾ അവരുടെ വീട്ടിലെ മരക്കൊമ്പിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുൻപുള്ള വേനൽ കലാലങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ പക്ഷികൾ വരുമായിരുന്നെങ്കിലും ആരും അതിനെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാമാരികളും പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യനുള്ളിലെ മനുഷ്യത്വം പുറത്തുവരുകയുള്ളു എന്നാണെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ ബാക്കിവരു എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

എം.എസ്.എച്ച്.എസ്. എസ്.മൈനാഗപ്പള്ളി/അക്ഷരവൃക്ഷം/ കഥകൾ/ ഒരു വീട്ടിലിരിപ്പു കാലം

2020-04-22T15:47:22Z

41050MSHSS: A