മാഞ്ഞുപാകുമാ സന്താഷങ്ങളാക്കെയും
ഇനിയെൻ ഒാർമ്മയിൽ സ്വപ്നങ്ങൾ മാത്രം.
വരും കാലനിമിഷങ്ങളൊക്കെയും;
എൻ ഹൃദയത്തിനുളളിലെ സ്പന്ദനങ്ങളാകാം...
നീറുമീ മനസുകളൊക്കെയും മറക്കുവാനും,
പൊറുക്കുവാനും പഠിപ്പിച്ചു.
എനിക്കായി നൽിയ തേനൂറും വാക്കുൾ
ഇനിയെന്നും ഞാൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും...
ഈ കാലമത്രയും എനിക്ക് ലഭിച്ച
സ്നേഹവും പരിലാളനയും,
പെട്ടെന്നെങ്ങോ മാഞ്ഞുപായതുപാലെ
മനസ്സ് ഒരു വെള്ളകടലാസിനുസമം
നിന്റെ വാക്കുകളെ അറിയാതെ,
തുടക്കവും ഒടുക്കവും അറിയാതെ,
എങ്ങാട്ടെന്നറിയാതെ...
ഞാൻ തുടങ്ങുന്നു..
"എന്റെ പ്രയാണം"